tag:blogger.com,1999:blog-43191716664349105702012-01-14T12:41:20.632-08:00ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΕΙ Ή ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΟΥΝ ΤΟ ΣΠΑΡΑΓΜΟ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΣΕ ΔΙΑΦΥΓΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.Ο "ΑΛΛΟΣ" ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΩΣ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΒΗΜΑ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΕΝΟΣ ΑΠΡΟΣΜΕΝΟΥ ΕΣΩΤΕΡΟΥ ΤΟΠΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝΟΣ ΚΑΙΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ "ΘΕΤΕΙ ΕΝ ΕΡΓΩ" ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΑΛΗΘΕΙΑ.odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.comBlogger1301100tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-2447435159818510562012-01-10T14:16:00.000-08:002012-01-11T11:17:34.315-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b style="color: #ea9999;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">2011</span></b><b style="color: #ea9999;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">_</span></b><b style="color: #ea9999;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">ΠΡΟΣΩΠΑ_ΒΙΩΜΑΤΑ_ΓΕΓΟΝΟΤΑ_ΣΚΕΨΕΙΣ_ΕΙΚΟΝΕΣ</span></b><br /><div class="MsoNormal"><br /><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">01_<i>της Λουκίας</i>_28.12.2011<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;"><br /></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-60zcZ3Mtpnc/Twyg_xTC_SI/AAAAAAAABZE/veWoQygzL-s/s1600/C.Brancusi_sleeping+muse_1909-10_Hirshhorn+museum_washington.dc.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="521" src="http://3.bp.blogspot.com/-60zcZ3Mtpnc/Twyg_xTC_SI/AAAAAAAABZE/veWoQygzL-s/s640/C.Brancusi_sleeping+muse_1909-10_Hirshhorn+museum_washington.dc.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;"><span style="color: #cc0000;">Constantin&nbsp;Brancusi, Sleeping muse I , 1909-10 [marble]<o:p></o:p></span></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;"><span style="color: #cc0000;">HirshHorn Museum and Sculpture Garden,Smithsonian institution, <st1:place w:st="on"><st1:city w:st="on">Washington</st1:city> <st1:state w:st="on">DC</st1:state></st1:place>.<o:p></o:p></span></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;"><span style="color: #cc0000;">&nbsp; </span><o:p></o:p></span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στις 26 &amp; 27.01.2003, στη μικρή μας πόλη τον ‘Αγιο Νικόλαο, γνώρισατη Λουκία Ρικάκη. «Τα λόγια της σιωπής», μια εξαιρετική ταινία της αφιερωμένηστη νοηματική γλώσσα των κωφών ήταν η αιτία της παρουσίας της στο Ρεξ .Μετάτην&nbsp; προβολή ακολούθησε συζήτηση και δόθηκεη δυνατότητα μιας ουσιαστικής συζήτησης πάνω στα θέματα της ανθρώπινηςεπικοινωνίας. Έκτοτε ξαναβρέθηκε στον Άγιο Νικόλαο, αρκετές φορές άλλοτε για ναπαρουσιάσει «το Αιγαίο μέσα από τα λόγια των ποιητών», να δώσει παράσταση </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">stand</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">up</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">comedy</span><span style="font-family: Calibri;"> στο θερινό σινεμά Χριστίνα ή νασυμβάλει με την ευγενική χορηγία του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Ecocinema</span><span style="font-family: Calibri;"> της συγκλονιστικής ταινίας </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Ludmilla</span><span style="font-family: Calibri;"> [μια γυναίκα από το Τσερνομπίλ] στοπολυθεματικό αφιέρωμα του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου για το περιβάλλον.Όλες οι δράσεις και η δημιουργική της κατάθεση έχουν ένα ολοφάνερο κοινωνικόκαι πολιτικό προφίλ&nbsp; που με πυρήνααναφοράς την τέχνη του κινηματογράφου και της κινούμενης εικόνας καταγράφουν,τεκμηριώνουν, στοιχειοθετούν ή προτείνουν μια μυθοπλασία πάνω στην πολυεπίπεδηκαι ατέρμονη ανθρώπινη περιπέτεια.&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η ταινία «Ο άλλος» αποτελεί μια ολοκληρωμένη και ουσιαστική, βαθιάκοινωνική και πολιτική σκόπευση. Με αφετηρία το δημοτικό σχολείο με τους επτάνεαρούς αλβανούς μαθητές και τον ένα έλληνα στο Πατσίδερο Ηρακλείου, αφηγείταικαι προβάλλει τον αθόρυβο τρόπο με τον οποίο μια μικρή σχολική κοινότηταμετατρέπεται από το φωτισμένο δάσκαλο Γιάννη Φραγκιαδάκη σε εργαστήριοσυνάντησης με τον τον «άλλο». Η καταγραφή τεκμηριώνει και μαρτυρεί την αβίαστηπροσπάθεια μιας&nbsp; απροκατάληπτηςδιανοητικής και διδακτικής προσέγγισης που ανατρέπει αμετάκλητα όλα ταστερεότυπα και τα ιδεολογήματα του κοινωνικού αποκλεισμού και οδηγεί μέσω μιαςκαθημερινής ουσιώδους διαπραγμάτευσης στο σχηματισμό μιας σχολικής κοινότηταςμεστής σχέσεων και συναισθημάτων. Αυτό που αναδύεται ολοφάνερα είναι ο αξιακόςπλούτος της ανθρώπινης φυσικής και κοινωνικής επαφής που ακυρώνει στην πράξηκάθε καταγωγικό, εθνοτικό και ταξικό φραγμό, επεξεργάζεται νέους προσωπικούςκαι συλλογικούς δεσμούς στο χώρο του σχολείου και την ευρύτερη&nbsp; κοινότητα και επανατοποθετεί τελικά στοκέντρο του νοήματος , τις κοινές ανθρώπινες ιδιότητες των παιδιών, τοαναμφίβολο κύρος της ηλικιακής τους αθωότητας&nbsp;και τις αναλλοίωτες ηθικές παραμέτρους της ύπαρξης.&nbsp; Ο ξένος και ο μετανάστης εδώ δεν έχουν καμιάθέση. Εδώ μετρούν μόνο τα χαρακτηριστικά που αποτυπώνουν και εκφράζουν τηνκοινή ανθρώπινη μοίρα. Ο μετασχηματισμός του «άλλου» στον ίδιο και οικείο εαυτόμας είναι το έσχατο ανθρώπινο διακύβευμα και η ταινία της Λουκίας προβάλλει καιπροτάσσει με εκπληκτική λιτότητα και σαφήνεια, αυτή και μόνο την οπτική,οργανώνοντας με μοναδική ευαισθησία το πρωτογενές υλικό και μετασχηματίζονταςένα μικρής διάρκειας ντοκιμαντέρ σε γοητευτικό και πειστικό ιδεολογικό καιπολιτικό εργοτάξιο αισθημάτων, πραγματικό «κινηματογραφικό γεγονός»…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στον οικείο χώρο του «Παγοποιείου» της καλής μας φίλης ΧρυσάνναςΚαρέλλη, με θέα τη μοναδική πλατεία του ιστορικού Αγίου Τίτου στο Ηράκλειο, τοκοινό του Ηρακλείου υποδέχτηκε τα «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας» τηςΛουκίας, στις 21 του Απρίλη του 2010 σε εκδήλωση της Νέας ΚινηματογραφικήςΛέσχης Ηρακλείου . Μαζί στην παρουσίαση του βιβλίου, εκτός από τη συγγραφέαήμουν εγώ ,η Κάλλια Πλατύρραχου και ο Άγγελος Σπάρταλης. Δεν θα ξεχάσω ποτέεκείνη τη βραδιά, το αστραφτερό της χαμόγελο και τη βαθιά ικανοποίηση πουένιωθε&nbsp; ανάμεσα σε φίλους κι έναεκπληκτικό κοινό που επικοινωνούσε άνετα μαζί του από την πρώτη στιγμή τηςβραδιάς. Ανάμεσα στα άλλα που είχα γράψει για εκείνη την παρουσίαση, συγκρατώμερικές φράσεις που τόσο άρεσαν και στην ίδια και τις ενσωμάτωσε στην επόμενήτου έκδοση. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"></span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GmWRNUZmirQ/Twyhc15yNKI/AAAAAAAABZM/SRMAXS9mW7E/s1600/_MG_9396_A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" src="http://4.bp.blogspot.com/-GmWRNUZmirQ/Twyhc15yNKI/AAAAAAAABZM/SRMAXS9mW7E/s640/_MG_9396_A.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">«…<strong>ΗΛουκία γράφει παραμύθια…<o:p></o:p></strong></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Μας δίνει τον κόκκινο μίτο δεμένο σφικτά μετις πιο κρυφές επιθυμίες και μας προσκαλεί σε μια μαγική αφήγηση ίσαμε το βυθότης έμπνευσης εκεί όπου τα νάματα κυλούν ανόθευτα σαν κρύσταλλα και τα βλέμματαλάμπουν ανήσυχα όπως εκείνα των μικρών παιδιών.Με λέξεις τρυφερές, δανεισμένεςαπό την αχανή σαν του ουράνιου τόξου εσωτερική της παλέτα, μας παίρνει από τοχέρι και μας παρασέρνει σε μια φανταστική χώρα, εκεί όπου το σχήμα του χρόνου δένεταιμε τις χαράξεις της μνήμης και η αλησμόνητη αθωότητα του πρότερου βλέμματοςσυναντά τους μετριασμένους ίμερους που κρύφτηκαν σαν άγουρα αισθήματα γιατί δενπρόλαβαν να γίνουν δάκρυα στα μάτια ή νιφάδες που ριπίζει ο αγέρας την ώρα πουο χιονιάς λευκαίνει τα πάθη ξορκίζοντας τις κουρασμένες προσδοκίες.Μόνο ταπαραμύθια αντέχουν να μας πουν όσα η καρδιά τις πιο πολλές φορές δεν κατάφερενα ομολογήσει. Εδώ ο κόσμος είναι αμφίσημος και τα είδωλα στους καθρέπτεςμπορούν να γυρίσουν απ΄έξω αφήνοντας στο βάθος της εικόνας όσα μας πίκρανανπαράφορα ή μας στέρησαν το σπαραγμό του σώματος από μιαν ελπίδα πουεξαντλήθηκε.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Η Λουκία ΔΕΝ γράφει παραμύθια…<o:p></o:p></span></strong></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Δίνει σχήμα και πνοή στις ανάσες που χάθηκαν,στις ματιές που έσβησαν πρόωρα, στο άγγιγμα των χειλιών και το αίνιγμα τηςεπόμενης μέρας που δεν ήρθε ακόμη, στα χρώματα που μάγεψαν τη ματιά και στιςυγρές πλημμύρες που σάρωσαν με το άνθισμά τους τα ακρογιάλια του πόθου, στουςκρυμμένους αγγέλους που δίστασαν να μας δώσουν το χέρι την κρίσιμη ώρα πουξεκινούσε το πέταγμα στον ουρανό, στα άκτιστα κάστρα που δεν πρόλαβαν νανοτιστούν από τις σπάταλες σταγόνες της καταιγίδας των ανείπωτων εξομολογήσεων.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Μαζί, μάς διηγείται γενναιόδωρα το σπαρακτικόπαιχνίδι της ίδιας της ύπαρξης την ώρα που στεργιώνει με χώμα και μέλι τηνκρυφή συνταγή της εφήμερης παρουσίας της. Γι΄ αυτό η γραφή της είναι ελλειπτικήκαι βιωματική και την ίδια στιγμή αφοριστική και λεπταίσθητη σαν χάδι.Διατρέχεται σαν ρεύμα απ΄ όλα εκείνα που υπήρξαν και από τα μελλούμενα που δενέχουμε ζήσει ακόμη. Αναβλύζει παράφορα τον παλμό μιας ακατάσχετης δόνησης πουμεταμορφώνει τους μύθους σε ζωντανές διαθλαστικές διηγήσεις της βιωμένηςπροσωπικής αλλά και της συλλογικής εμπειρίας. Γι’ αυτό και ακούγεται σανψίθυρος που στηρίζει τη μόνη αλήθεια που μας σώζει και μας χαρίζει ελπίδα. ΤηνΑΓΑΠΗ…»<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">To</span><span style="font-family: Calibri;">ν Ιούνιο του 2010, καλεσμένος τηςΛουκίας συμμετείχα ως μέλος στην κριτική επιτροπή του κινηματογραφικού φεστιβάλ</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Ecofilms</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"></span><span style="font-family: Calibri;">στη Ρόδο, για τις ταινίεςμεσαίου μήκους. Μαζί με το Δημήτρη Ινδαρέ&nbsp;και το Χρήστο Ζούρα &nbsp;είχαμε τηντύχη να παρακολουθήσουμε από μέσα όλη αυτή την ακάματη προσπάθεια που κατέβαλεγια 10 χρόνια η κοινή μας φίλη ,σκηνοθέτης και διοργανωτής αυτής της τεράστιαςσυλλογής βλεμμάτων μαζί με&nbsp; το σύντροφότης Νίκο Νικολαϊδη για να δίνουν ζωή και ψυχή σε ένα πραγματικά σπάνιο καιμοναδικής ποιότητας και περιεχομένου κινηματογραφικό φεστιβάλ. Δεν ήταν ταινίεςπου μιλούσαν μόνο για το περιβάλλον, αλλά ζωντανές ματιές που εστίαζαν μεδεκάδες διαφορετικούς τρόπους στην πολιτική, την κοινωνική, την καλλιτεχνικήσυνθήκη του κόσμου μας. Όλη η ευαισθησία, οι ανάγκες ,οι αγωνίες και οιπροσδοκίες ενός οικουμενικού και βαθιά ουμανιστικού κινηματογράφουσυγκεντρώνονταν για μια εβδομάδα στο θερινό σινεμά και την κλειστή αίθουσαΡΟΔΟΝ επιτρέποντας στους ροδίτες, τους επισκέπτες, τους νέους και τουςυποψιασμένους αλλά και τους εφήμερους θεατές να καταδυθούν στο σύμπαν τηςκινούμενης εικόνας και να επιβεβαιώσουν με τον καλύτερο κάθε χρονιά τρόπο πως ητέχνη του κινηματογράφου είναι μια υπόθεση που κινητοποιεί την αληθινή δημιουργικήπνοή και τους προβληματισμούς που ορίζουν τον ανθρώπινο βίο. Συναντήσεις,προβολές, συζητήσεις, παρουσιάσεις, ενστάσεις, κριτικές αποτιμήσεις, μιαδιαδικασία ουσιαστικής και ευαίσθητης στράτευσης σε όλα τα μέτωπα όπου μπορείνα υπάρχει διαπραγμάτευση για το μεγάλο κοινό ανθρώπινο διακύβευμα ενόςκαλύτερου κόσμου. Η Λουκία, με μεγάλο κόπο και επίμονη και σχολαστική προσωπικήεργασία, λειτουργούσε ως πυκνωτής ιδεών, οπτικών και προσεγγίσεων,συγκεντρώνοντας με τεράστια προσπάθεια όλο το περίσσευμα μιας σωματικής,διανοητικής και ψυχικής πολλές φορές δημιουργικής κατάθεσης και στη συνέχεια μεαπίστευτη γενναιοδωρία και σπάνια ειλικρίνεια και δοτικότητα το αναδιένειμε σεόλους όσους είχαν την εσωτερική δύναμη και την προσωπική όραση και τηδεκτικότητα να εντρυφήσουν, να εννοήσουν, να κατανοήσουν, να παλαίψουν μέχρι τοτέλος για να κτίσουν τους δεσμούς που μπορούν να μας δένουν με τους ανθρώπους,να δίνουν αξία στα πράγματα, να δοξολογούν την ίδια την ύπαρξη. Η Λουκία δενγύρεψε ποτέ κανένα αντάλλαγμα, παρά μόνο τη συμμετοχή του κοινού, την κοινήεμπειρία με τις δημιουργικές αναζητήσεις των άλλων, την τρυφερή ανταπόδοση σεένα βλέμμα ανοικτό προς όλους… <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="background-color: black; color: #e06666;"><b><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;">...Λουκία θα είσαι πάντα εδώ έμπνευση και πίστη</span></b><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;">..Όσο το βλέμμα σε αποζητά και η μνήμη σού προσφέρει μια ζεστή αγκαλιάβγαλμένη από το "παραμύθι της αγάπης και της ελπίδας", τη σπαρακτικήδιήγηση της ίδιας της ζωής...Όσο το άνθισμα της επιθυμίας μετατρέπει το εφήμεροκαι το στοιχειώδες σε γενναιόδωρο συναίσθημα και εγρήγορση διανοητική...Όσο ηύπαρξη εξυψώνεται σε δωρεά για τον "Άλλο" και τα λόγια των ποιητώνκατοικούν στις θάλασσες του Αιγαίου...Μέχρι την έσχατη ώρα που τον κόσμο θαψάλλουν οι χορωδίες των μικρών παιδιών που σε συγκινούν...Όσο θα λάμπουν τομπλε και το πορτοκαλί χρώμα που προτιμάς και όσο ανασαίνουν οι φίλοι σου...</span></span><span style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">02_Το ανάλαφρο άγγιγματου αρχαιολόγου_</span></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">Μαλεβίζι&nbsp; 2.11.2011</span></i></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-RSfI2aw6rrQ/TwyhramWEQI/AAAAAAAABZU/o-uUECEViBc/s1600/TZ%25CE%25A9%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%259A%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%2593_%25CE%259C%25CE%2591%25CE%259B%25CE%2595%25CE%2592%25CE%2599%25CE%2596%25CE%2599_4.11.2011.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://3.bp.blogspot.com/-RSfI2aw6rrQ/TwyhramWEQI/AAAAAAAABZU/o-uUECEViBc/s640/TZ%25CE%25A9%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%259A%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%2593_%25CE%259C%25CE%2591%25CE%259B%25CE%2595%25CE%2592%25CE%2599%25CE%2596%25CE%2599_4.11.2011.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Τον περασμένο Νοέμβρη [2.11.2011], ο αρχαιολόγος Γιώργος Τζωράκηςσκύβει με προσεκτικό τρόπο και συστολή -σαν να προσεύχεται- μέσα στον ασύλητο(ευτυχώς) μινωικό τάφο, ψηλαφώντας με τα χέρια το υλικό που αναδύεται από τηχιλιόχρονη σιωπή του μέσα από τα σπλάχνα της Κρητικής γης στο Μαλεβίζι. Μεπροσοχή και περισσή έγνοια, ανάμεικτη με αιδημοσύνη και μια ολοφάνερη σχεδόντρυφερότητα, εστιάζει το βλέμμα και απλώνει απαλά το θωπευτικό χέρι πουαναζητεί και αποκαλύπτει τις ιερές αποθέσεις των ανθρώπων που όρισαν τις τύχεςτου τόπου στα απώτερα εκείνα χρόνια που τα γεγονότα και οι μύθοι της Αριάδνηςκαι του Γλαύκου ήταν ακόμη ζωντανοί. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η φωτογραφία αυτή, τραβηγμένη βιαστικά και χωρίς καμιά σχεδόναισθητική φροντίδα, μετατρέπεται έτσι στο πιο συγκλονιστκό σχόλιο για τηναπτική και οπτική ευφορία του αρχαιολόγου, επίμονου ιχνευτή της απώτερηςσυλλογικής μαρτυρίας και συλλέκτη του περισσεύματος των χρόνων. Όπως έγραφε οΜάρκος Αυρήλιος και μας θύμιζε ο σπουδαίος Γιάννης Σακελλαράκης στα δικά τουγραπτά, ο αρχαιολόγος αλλά και ο σκεπτόμενος άνθρωπος κάθε εποχής, οφείλει ναυπακούει μόνο σε όσα εκφράζει η μοναδική προτροπή που δια βίου είναι ικανή ναμας καλλιεργεί και να μας καθορίζει : <b><i>ένδον σκάπτε.</i></b> Από εκείνη τη διαρκήκαι προσωπική ενδο-σκόπηση θα μπορέσει να δημιουργηθεί το εκτεταμένο διανοητικόκαι ψυχικό ίζημα που απαιτείται για να μπορεί ο άνθρωπος να αντιστέκεται στιςαποκλίνουσες και κυριαρχικές δυνάμεις που επιδιώκουν να ρευστοποιήσουν και ναρίξουν στη λήθη, τη βιωματική εμπειρία και τη διάσωση της συλλογικής ανθρώπινηςμνήμης. Μου έρχονται παράλληλα στο νου οι χαρακτηριστικοί στίχοι του αμερικανούποιητή </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">William</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Butler</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Yeats</span><span style="font-family: Calibri;"> (νομπέλ λογοτεχνίας 1924) που έγραφεσε ένα από τα ποιήματά του [<i>Τα ουράνια ταμεταξωτά</i>] ανάμεσα σε άλλα και τα παρακάτω: <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #e06666;">Ν’ αλαφροπερπατείς<o:p></o:p></span></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #e06666;">Γιατί πατείς πάνω σταόνειρά μου…</span><o:p></o:p></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στο δημαρχείο στο Γάζι, εκεί κοντά, άνοιξε πριν από λίγο καιρό ηαρχαιολογική συλλογή Μαλεβιζίου, που στέγασε σε προσωρινό αλλά αξιοπρεπήεπισκέψιμο χώρο, τη συλλογή Μεταξά και άλλα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής.Ανάμεσα σε όσους συντελέσανε στην παρουσίασή της –πολλοί και καλοί συνεργάτεςτης αρχαιολογικής υπηρεσίας και του Δήμου- ήτανε βέβαια και ο φίλος αρχαιολόγοςΓιώργος Τζωράκης. Θαρρώ πως μια επίσκεψη στο Μαλεβίζι, πρέπει να ξεκινά με έναμικρό προσκύνημα στα υπέροχα ευρήματα που περιμένουν εκεί, μετά την ανάδυσήτους από την Κρήσσα γη, αφήνοντας τη χιλιόχρονη σιωπή τους για να μαςξεναγήσουν στον κόσμο τους. Που θα παραμένει πάντα ζωντανός όσο τον έχουμε στησυνείδησή μας και όσο κατανοούμε πόσο σημαντικό είναι σε ένα Τόπο να υπάρχουνμουσεία, συλλογές, ευρήματα, προστατευμένοι και επισκέψιμοι αρχαιολογικοί χώροιπου θα κρατούν πάντα ζωντανή τη μεγάλη αφήγηση της γενέθλιας γης που μέρος τηςαποτελούμε κι εμείς σήμερα. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Να είναι καλά οι αρχαιολόγοι και οι&nbsp; εργάτες των ανασκαφών, οι συντηρητέςαρχαιοτήτων , οι υπεύθυνοι των αναστηλώσεων&nbsp;και οι φύλακες που εξακολουθούν να διαζώζουν ακόμη με τον τρόπο τους τα <b>«ίχνη»…</b>Και μαζί διαφυλάσσουν τη μνήμηκαι την Ιστορία…Τα μόνα όπλα που μας απόμειναν στον αγώνα του ανθρώπου ενάντιαστη λήθη ,στην αναζήτηση της <b>Α-λήθειας…<o:p></o:p></b></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">03_ </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">To</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> ψηφιδωτό της αφύπνισης_</span></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">φωτο.Μιχ.Πολυχρονάκης</span></i></b><b><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> <o:p></o:p></span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: #cc0000;"> </span></span></i></b><span style="color: #cc0000;"><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">_ </span></i></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">OCCUPY <st1:street w:st="on"><st1:address w:st="on">WALL STREET</st1:address></st1:street>_ </span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Νέα</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> </span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Υόρκη</span></b></span><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><span style="color: #cc0000;"> 2011</span><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;"></span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-OJNWN46UlrE/Twyh5a9d9HI/AAAAAAAABZc/Gcds5DWhrzA/s1600/IMG_8822.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://3.bp.blogspot.com/-OJNWN46UlrE/Twyh5a9d9HI/AAAAAAAABZc/Gcds5DWhrzA/s640/IMG_8822.JPG" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η οργανωμένη απληστία είναι έγκλημα…Το διαδηλώνει καθημερινά τοπλήθος του 99%...Στην Αμερική της καταναλωτικής αποχαύνωσης και τηςνεοφιλελεύθερης αχαλίνωτης κυριαρχίας της υψηλής χρηματοπιστωτικής διπλωματίαςπου έχει καταφέρει μέσω της Γουόλ Στριτ, να καταστήσει ολόκληρο τον πλανήτηέρμαιο της απληστίας των αγορών, δηλαδή των ελάχιστων ζάπλουτων ιδιωτών πουαντιπροσωπεύουν το 1% και ελέγχουν τα πάντα, έχει ξεκινήσει ένα κίνημααφύπνισης…</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Occupy</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Wall</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Street</span><span style="font-family: Calibri;">…Εικόνες κατακλύζουν καθημερινά όλο το χρόνο τους ειδησεογραφικούςιστότοπους και τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης…Ένα πανίσχυρο εργαλείο επαφής,ανταλλαγής πληροφοριών και συνεννόησης καθιστά πια τις κινητοποιήσεις ενόςμεγάλου αριθμού ανθρώπων εφικτές και απειλητικές για το σύστημα… Στη Νέα Υόρκηγίνονται συλλήψεις αλλά το πλήθος είναι ζωντανό, μαχητικό και μεγάλο. Και είναιεκεί επιμένοντας και διαδηλώνοντας σχεδόν καθημερινά…Το πιο σπουδαίο γεγονόςαυτής της κινητικότητας είναι η απελευθέρωση των εφησυχασμένων νέων ανθρώπωνπου συνειδητοποιούν πως απειλούνται όλο και περισσότερο από ένα καταμερισμό πουτώρα πια δεν τους υπολογίζει…Εκφράζονται ελεύθερα, διαδηλώνουν μαχητικά,τοποθετούνται απερίφραστα και κυρίως κινητοποιούνται χωρίς βία με όπλο τους τολόγο και την πολιτική στάση απέναντι σε όσα συμβαίνουν και τους εξαιρούν… Μελίγα λόγια ανακτούν τη χαμένη πολιτική συνειδητότητα μιας γενιάς πουεξαπατήθηκε με τις υποσχέσεις της κατανάλωσης και τώρα καλείται να πληρώσει τολογαριασμό της απληστίας ενός ψευδεπίγραφου νεοφιλελεύθερου συστήματος πουαρνείται επιδεικτικά κάθε συλλογική κατάκτηση και διαπραγμάτευση…<o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4bdY76GyhKM/TwyjUiNeNtI/AAAAAAAABZs/DakXTKGztPk/s1600/time+cover+protester+shepard+fairey+original+photo+ted+soqui+2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-4bdY76GyhKM/TwyjUiNeNtI/AAAAAAAABZs/DakXTKGztPk/s200/time+cover+protester+shepard+fairey+original+photo+ted+soqui+2.jpg" width="131" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το πολύχρωμο ψηφιδωτό της φωτογραφίας του Μιχάλη από τη Νέα Υόρκη,αποτυπώνει σαν εφημερίδα τοίχου, τις πιο διαφορετικές αλλά στη βάση τουςδίκαιες διαπιστώσεις και απαιτήσεις…Μικρές σύντομες φράσεις, συλλογικά αιτήματακαι πολιτικές ιδέες, καμιά φορά και συνθήματα συνθέτουν αυτό το πολύπλοκο καιπολύχρωμο βήμα ιδεών και διαλόγου, που φαίνεται να σχηματίζει σιγά σιγά ένατεράστιο χάρτη πορείας για τα επόμενα χρόνια…Είμαστε ακόμη στην αρχή…Τώρα όμωςέχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή των ανεπιβεβαίωτων προσδοκιών και κυρίως τηςπολιτικής ρητορείας που τις συνόδευε…Η νέα συνθήκη είναι εδώ και εκφράζειολοφάνερα τη σήψη και την αποτυχία ενός συστήματος που δεν είχε κανένα φραγμόκαι&nbsp; για το λόγο αυτό συναντά απέναντίτου όσο περνά ο καιρός ένα τεράστιο ΗΘΙΚΟ αίτημα…<b>Ένας άλλος κόσμος είναι αναμφίβολα εφικτός…<o:p></o:p></b></span></div></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><u><br /></u></span></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><br /></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">04_Λιβύη_με το βλέμματου γερακιού_</span></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">φωτο.</span></i></b><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Yuri</span></i></b><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span></i></b><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Kozyrev</span></i></b><b><i><span style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="background-color: black; font-family: Calibri; font-size: 16pt;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><span style="background-color: black; color: #e06666;"><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">8.03.2011 / Λίβυοι αντάρτεςυψώνουν τη σημαία τους στο σημείο ελέγχου </span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span lang="EN-US" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Ras</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span lang="EN-US" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;"> </span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span lang="EN-US" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Lanuf</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">. <o:p></o:p></span></i></b></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><i><span lang="EN-GB" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: black; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span style="color: #e06666;">Image © Yuri Kozyrev /Noor for Time.</span></span></i></span><span class="apple-style-span"><i><span lang="EN-US" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><o:p></o:p></span></i></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-mOmNrNta2fY/TwylDXFSGEI/AAAAAAAABZ0/HtY3npxtqNQ/s1600/kozyrev-libye-040.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" src="http://4.bp.blogspot.com/-mOmNrNta2fY/TwylDXFSGEI/AAAAAAAABZ0/HtY3npxtqNQ/s640/kozyrev-libye-040.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #cc0000;"><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">M</span></i></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">αλλιάσγουρά μαλλιά κοράκου χρώμα <o:p></o:p></span></i></b></span></div><div class="MsoNormal"><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #cc0000;">Τ΄ανέμιζε ο αγέρας σταζερβά….<o:p></o:p></span></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #cc0000;">Αντάρτικο τραγούδι της Κατοχής&nbsp; <o:p></o:p></span></span></i></div><div class="MsoNormal"><b><i><span style="font-family: Calibri;">Ή <span style="color: #cc0000;"><o:p></o:p></span></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #cc0000;">Ποτέ ποτέ ποτέ <o:p></o:p></span></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #cc0000;">δεν θα μπορέσω ναξεδιπλώσω όλες τις σημαίες<o:p></o:p></span></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #cc0000;">Πράσινες, κόκκινες,κίτρινες, μπλε,μωβ, θαλασσιές….<o:p></o:p></span></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #cc0000;">Μίκης Θεοδωράκης, Ήλιος και χρόνος </span><o:p></o:p></span></i></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">M</span><span style="font-family: Calibri;">ια φωτογραφία από την Αραβική΄Ανοιξη…Τραβηγμένη από το γνωστό φωτογράφο </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Yuri</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Kozyrev</span><span style="font-family: Calibri;">, κάπου στην εξεγερμένη Λιβύη…Η πιοσπουδαία κατά την άποψή μου από τις χιλιάδες λήψεις που κυκλοφόρησαν παντού καιιδιαίτερα στο διαδίκτυο και αποτυπώνουν με συγκλονιστικό τρόπο την ένταση καιτην αύρα που μόνο ο αγώνας για την ελευθερία μπορεί να σηκώνει στο πέρασμάτου…Μια στιγμιαία εστίαση σε ένα κάδρο που περιέχει όλη την ένταση της φυσικήςκαι της ανθρώπινης παρουσίας…Μια τεράστια σημαία που ξεδιπλώνεται στον αέρα τηςερήμου, ξεπερνώντας τα μεγέθη και την κλίμακα της ίδιας της ανθρώπινηςυπόστασης και δηλώνοντας στο βάθος του ουρανού με τα χρώματα και τα σύμβολά τηςτα κοινά σημαίνοντα της χώρας και των εξεγερμένων ανθρώπων της…Υπάρχει μιαένταση καθώς το πλήθος προστρέχει να δέσει με σιγουριά τις άκρες του ιερούσυμβόλου που πλανιέται με ορμή στον ουρανό...Σε πρώτο πλάνο οι ανθρώπινεςμορφές φαίνεται να κινούνται με τρόπους αμφίσημους…Ορισμένοι με στατικό δέοςκαι αιδημοσύνη σχεδόν και μια κυρίαρχη νεανική φιγούρα που σε άμεσο πρώτο πλάνοκατευθύνεται αντίθετα από τη δυνατή κίνηση της σημαίας που ριπίζει ο αγέρας…Μεδεμένη σφικτά στο πρόσωπο την ασπρόμαυρη αραβική μαντίλα, που προστατεύει απότη σκόνη της ερήμου και αποκρύβει μαζί τα χαρακτηριστικά του, αλλά με βλέμμααποφασιστικό και οξύ που ορίζει με βία την ίδια τη φορά και το εκτόπισμα τηςσωματικής του πορείας…Ένας ολοφάνερος θυμός μαζί με μια αποφασιστική διάθεσηπεριγράφει με αδρό τρόπο την παρουσία του νέου μαχητή που ζωσμένος στα άγουρατου ακόμη χρόνια τις σφαίρες της εξέγερσης δηλώνει μαχητικά το αίτημα μιας νέαςγενιάς που από νωρίς άρχισε να διεκδικεί με όλους τους τρόπους το δικό τηςμερίδιο αξιοπρέπειας…Η σύνθεση των κινήσεων και οι ισχυροί αποκλίνοντες άξονεςπου διασταυρώνουν τις τυχαίες φυσικές συνιστώσες με τους κυματισμούς της ίδιαςτης ανθρώπινης μοίρας, αλλά και οι πολύτροποι συμβολισμοί των σημαινόντωνκαθιστούν αυτή τη φωτογραφία μια πόζα με κλασικά χαρακτηριστικά&nbsp; εμπλουτισμένη με εικονογραφικές ποιότητεςμιας μεγάλης τέχνης και με ένα περιεχόμενο που μπορεί να περιγράφει μόνο ηδύναμη της εξέγερσης ενός Κόσμου, τόσο κοντινού αλλά και τόσο ταυτόσημου με τοδικό μας…Οι Άραβες ήταν πάντα ένας έξυπνος λαός που αξίζει μια καλύτερημοίρα…&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">05_Βιάννος_Ηαρχιτεκτονική του ελάχιστου_</span></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">φωτο.</span></i></b><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Odyss</span></i></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">,14.06.2011</span></i></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-o8jseuLMXNw/TwymCVQoctI/AAAAAAAABZ8/RycyaVo5IZA/s1600/%25CE%2591%25CE%259D%25CE%25A9+%25CE%2592%25CE%2599%25CE%2591%25CE%259D%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3_14.6.11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/-o8jseuLMXNw/TwymCVQoctI/AAAAAAAABZ8/RycyaVo5IZA/s640/%25CE%2591%25CE%259D%25CE%25A9+%25CE%2592%25CE%2599%25CE%2591%25CE%259D%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3_14.6.11.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">B</span><span style="font-family: Calibri;">ιάννος. Καλοκαίρι του 2011. Πριν από 68 χρόνια την έκαιγαν οι ναζί. Εκτελέσεις αμάχων, εμπρησμοί, καταστροφή. Η μνήμηείναι ακόμη δυνατή όσο θα ζουν τα παιδιά και τα εγγόνια εκείνων που γνώρισαν τοπέρασμα του τευτονικού πολιτισμού στη διάρκεια της «κοινοτοπίας του κακού»,δηλαδή στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η Άνω Βιάννος εξακολουθεί να διατηρεί τις κλίμακες και τα μεγέθηενός χαρακτηριστικού ιστορικού οικισμού της περιοχής. Και να διασώζει το ήθοςτου τόπου που δεν σεβάστηκαν οι κοινοί ποινικοί γερμανοί εγκληματίες. Μεαναπάντεχο καμιά φορά τρόπο. Όπως στην προσθήκη αυτού του μικρού βοηθητικούχώρου στην παλιά λιθόκτιστη οικοδομή. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η ανώνυμη και εφήμερη πολλές φορές αρχιτεκτονική του ελάχιστου.Υλικά από δεύτερο χέρι, λαμαρίνες και μεταλλικές διατομές και κομμάτια απόξύλο. Μάθημα για πολλούς και κυρίως για εκείνους που παράγουν τόνους σκουπιδιώνκαι μπάζων για να γεμίζουν θλιβερές χωματερές. Εδώ όλα έχουν ξαναβρεί τη θέσητους. Για να στεγάσουν πρόσθετες ανάγκες εξοικονομώντας κόστος κατασκευής καιυλικών. Φαντάζομαι πως ο Γιώργος Τριανταφύλλου, με τις αρχετυπικές* τουπεριπλανήσεις θα χαρεί ιδιαίτερα με αυτή τη λήψη. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Την παρατηρώ πολλές φορές. Σκέφτομαι τον </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Antonio</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Gaudi</span><span style="font-family: Calibri;">&nbsp;στη Βαρκελώνη που 100 χρόνια πριν, στις αρχιτεκτονικές του εφαρμογές καιστους δημόσιους χώρους που αφήνουν άφωνους τους σημερινούς τουρίστες στο Πάρκο </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Guell</span><span style="font-family: Calibri;">, το εφάρμοσε με ένα ακραίο έντεχνοτρόπο, παράγοντας μια αρχιτεκτονική που υπερβαίνει τα όρια της τοπικότητας καιμετασχηματίζεται σε υπόθεση του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Χρησιμοποιώντας σπασμέναπλακάκια που έπαιρνε από εμπόρους και μάντρες οικοδομικών υλικών. Ανακαλώπαράλληλα και τις απίθανες εφαρμογές της σύγχρονης αποδόμησης που μεταμόρφωσετην αρχιτεκτονική σε υπόθεση λαμπερών τσαλακωμένων επιφανειών και διάσπαρτωνκαι ετερόκλητων κατασκευαστικών λεπτομερειών. Βέβαια το έκανε με τρόπο που έχεισχέση με τη λογική της καταναλωτικής πληθωρικότητας και των συμβολισμών πουενίοτε επιθυμούν να την υπονομεύσουν, παράγοντας εξ αρχής μια πρόταση-σκουπίδι(</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">trash</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">architecture</span><span style="font-family: Calibri;">) στις περισσότερες περιπτώσεις. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Τα υλικά από δεύτερο χέρι σε νέα χρήση που μπορούν να προκύψουναπό επισκευές, κατεδαφίσεις, αντικαταστάσεις τμημάτων της κατασκευής ή μεπροσεκτική διαλογή μέσα από κάθε λογής στερεά απορρίμματα, σίγουρα πρέπει ναμας ενδιαφέρουν. Για τη χρησιμότητά τους, για τη νοοτροπία που καλλιεργείταιαπό την επανάχρησή τους στη διάσωση των φυσικών πόρων, για την ουσιαστικήσυμβολή στον περιορισμό των κάθε λογής αποβλήτων και υλικών που μπορούν ναβρουν με&nbsp; έμπνευση και μεράκι τη θέσητους σε μια αρχιτεκτονική του ελάχιστου, που κατανοεί πως η κατανάλωση δενείναι πάντα συμβατή με τον αληθινό πλούτο και την ποιότητα των κατασκευών πουμπορούμε να παράγουμε, με πραγματική οικονομία.&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">06_Περιστερώνες και νεωτερικότητα_</span></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">φωτο.ΔημήτρηςΦιλιππίδης_Άνδρος 2011<o:p></o:p></span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-family: Calibri;"></span></i></b><b><span style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></b></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-uTA1lRuqT4k/TwymgN7we8I/AAAAAAAABaE/JyCs3blMfpE/s1600/And-Xor+004.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="480" src="http://1.bp.blogspot.com/-uTA1lRuqT4k/TwymgN7we8I/AAAAAAAABaE/JyCs3blMfpE/s640/And-Xor+004.jpg" width="640" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: #e06666; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><b>φωτο. Δημήτρης Φιλιππίδης/2011</b></span><b style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></b></td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στην περίφημη φωτογραφία του ξενοδοχείου Ξενία της Άνδρου «Τρίτων»το 1964, που τράβηξε ο αρχιτέκτονάς του Άρης Κωνσταντινίδης την εποχή πουολοκληρώθηκε και τα πολυγνώτεια χρώματα που χρησιμοποίησε για να το βάψει&nbsp; ήταν ακόμη νωπά και λαμπερά, σε πρώτο πλάνοκυριαρχεί ένας παλιός περιστερώνας, χαρακτηριστικό κτίσμα τοπικής καιαιγαιοπελαγίτικης βέβαια αρχιτεκτονικής επεξεργασίας.&nbsp; Ήταν μια επιτηδευμένη ίσως πόζα, πουαποκάλυπτε με χαρακτηριστικό τρόπο τον εσωτερικό διάλογο του ίδιου τουδημιουργού με τις αρχές της παράδοσης, τις οποίες κατάφερε να μετασχηματίσει μετο αρχιτεκτονικό του έργο σε αξίες της ίδιας της νεωτερικότητας. Ο ΆρηςΚωνσταντινίδης διέθετε μια βαθιά κατανόηση των πραγματικών αναγκών πουυπηρετούσε η γνήσια και ανόθευτη λαϊκή αρχιτεκτονική όπως είχε επανειλημμέναγράψει και είχε ολοφάνερα μεταγράψει με τα υλικά και το συντακτικό της εποχήςτου, τις αιτιώδεις και ουσιαστικές της συνιστώσες μέσα στο σύνολο τηςδημιουργικής του παραγωγής. Αυτό βέβαια δεν ήταν άμεσα και γραμμικά ευανάγνωστοαπό τους περισσότερους -ακόμη και ομοτέχνους του- οι οποίοι προέβαλαν σοβαρέςενστάσεις για τον ορθολογικό του και καθαρό μοντερνισμό που δεν ήταν συμβατόςσε πολλές περιπτώσεις με τις τοπικές και διακοσμητικές ιδιαιτερότητες που χαρακτήριζανισχυρές αρχιτεκτονικές ιδιολέκτους. Είναι γνωστή η αντίδραση των κατοίκων της‘Ανδρου , που υποδέχτηκαν το συγκεκριμένο Ξενία με μεγάλη επιφυλακτικότητα καιδεν το ενσωμάτωσαν ουσιαστικά ποτέ στην τοπική αρχιτεκτονική αφήγηση. Εξ άλλουαυτό συνέβη και σε ξεχωριστές περιπτώσεις όπως στο εμβληματικό σπίτι στηνΑνάβυσσο από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες του, αλλά και σε πολλές άλλεςπεριπτώσεις που αποδεικνύουν και επιβεβαιώνουν τη μεγάλη δυσκολία πουσυναντούσε ο ίδιος για να δημιουργήσει ένα έντιμο και καθαρό αρχιτεκτονικόσύμπαν όπου όλα θα ήταν βαλμένα με ένα αυτονόητο τρόπο.<o:p></o:p></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-3u2S2sUBf5k/Twyouyqs_bI/AAAAAAAABaM/y5D4gNByRvM/s1600/%25CE%259E%25CE%2595%25CE%259D%25CE%2599%25CE%2591+%25CE%2591%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A5_%25CE%2591%25CE%259A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="169" src="http://3.bp.blogspot.com/-3u2S2sUBf5k/Twyouyqs_bI/AAAAAAAABaM/y5D4gNByRvM/s640/%25CE%259E%25CE%2595%25CE%259D%25CE%2599%25CE%2591+%25CE%2591%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A5_%25CE%2591%25CE%259A.jpg" width="640" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: #e06666; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><b>Φωτο. Άρης Κωνσταντινίδης / 1964</b></span></td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η φωτογραφία του 2011, είναι τραβηγμένη από τον αρχιτέκτοναΔημήτρη Φιλιππίδη, ένα βαθύ και ουσιαστικό γνώστη και αναλυτή της νεότερης καιτης σύγχρονης αρχιτεκτονικής πραγματικότητας. Είναι μια εικόνα που λέειχιλιάδες πράγματα. Κυρίως όμως έρχεται μετά από 50 χρόνια, να υπογραμμίσει μεδραματικό τρόπο το αποτέλεσμα της συμπαράθεσης ή αν προτιμάτε της συνύπαρξηςτης παραδοσιακής αρχιτεκτονικής με τη στρωματογραφία της νεωτερικότητας και μετα όποια σπαράγματά της απόμειναν. Η σύγκριση είναι συντριπτική. Ο παλιόςπεριστερώνας μόλις έχει συντηρηθεί με ασβέστη και λάμπει υπέροχος στο φως τουήλιου. Δίπλα ακριβώς το μισοκατεστραμμένο κουφάρι του «Τρίτωνα», μόλις μετάβίας θυμίζει την εξαιρετική όψη που είχε όταν ολοκληρώθηκε και είχεφωτογραφήσει ο δημιουργός της. Αυτή είναι η τραγική κατάληξη των περισσότερωνκτισμάτων της νεωτερικότητας, που όταν δεν καταφέρνουν να γλυτώσουν από τομένος κάποιων φανατικών , όπως έγινε φέτος στα Χανιά με το περίπτερο τουΠάτροκλου Καταντινού που γκρεμίστηκε και μάλιστα με τη βούλα&nbsp; του Υππουργείου Πολιτισμού, κηρύσσονταιδιατηρητέα και στη συνέχεια παραδίδονται στην εγκατάλειψη και τη φθορά τουχρόνου. Το γεγονός είναι ένα. Η στρωματογραφία της αρχιτεκτονικής μαςκληρονομιάς περιέχει αδιαίρετα από το ναό του Επικούρειου Απόλλωνα στις Βάσσεςτης Φυγάλειας, ίσαμε τις προτάσεις της νέας γενιάς των αρχιτεκτόνων που βγήκανμέσα από αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς και κατάφεραν με χίλια εμπόδια να πραγματωθούνκαι να εκφράζουν τις σύγχρονες αρχιτεκτονικές αναζητήσεις. Ας κατανοήσουνορισμένοι πως στερείται νοήματος η υπεράσπιση της κτισμένης πραγματικότηταςμέχρι το 1830 και η επιδεικτική απουσία φροντίδας για όλο το απόθεμα τωντελευταίων 180 χρόνων, με εξαίρεση βέβαια τις ρομαντικές αναβιώσεις τωνδιάφορων ιστορικισμών. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στο πυρ το εξώτερο ο Άρης Κωνσταντινίδης και τα Ξενία, ο ΤάκηςΖενέτος και οι κατοικίες του που αποτέλεσαν την πρώιμη έκφραση ενός ιδιότυπουπροσωπικού τεχνολογικού ριζοσπαστισμού σπάνιου για τα διεθνή δεδομένα, η γενιάτου ΄30 με τα σχολικά κτίρια και τις μοναδικές αναζητήσεις που πλούτισαν τοδομημένο περιβάλλον με μερικά αξεπέραστα παραδείγματα σε μια εποχή που ηνεωτερικότητα κατάφερε να εκφράσει με μοναδικό τρόπο τη σχέση της με τα πολιτικάπρογράμματα της εποχής της. Στο πυρ ο Δημήτρης Αντωνακάκης στον οικισμό τουΔιστόμου και μερικά από τα πιο εμβληματικά κτίσματα της μοντέρναςαρχιτεκτονικής στη δεκαετία των αναζητήσεων και του νέου πνεύματος του ΄60. Στοπυρ και ο Γιώργος Θεοδοσόπουλος και ο Δημήτρης Κυριακός στο Ηρώο της ΠλατείαςΕλευθερίας στο Ηράκλειο και ποιος ξέρει πότε και ο Κυριάκος Κρόκος αλλά και οιλιγότερο γνωστοί σπάνιοι αλλά ευδιάκριτοι εργάτες μιας άλλης αρχιτεκτονικής πουξεπερνά τις μιμήσεις και τις μόδες και την αχώνευτη παράδοση και τουςεμπορευματικούς πειρασμούς και προσπαθεί να εκφράσει με στιβαρότητα τιςπραγματικές αξίες της αρχιτεκτονικής, τις χιλιόχρονες απαντοχές και αναφορέςτου χώρου και του τοπίου, τις ιδιαιτερότητες που σχημάτισαν τις προτιμήσεις τηςιστορικά, τις πιο σύγχρονες εκδοχές της που αποπειράθηκαν να&nbsp; περιγράψουν με συνεπή και αταλάντευτηκατασκευαστική καθαρότητα και κυρίως με ήθος τις μορφές και το περιεχόμενο , τοίδιο το νόημα που αποκαλύπτει&nbsp; μια βαθιάεννόηση του πνεύματος του Τόπου.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">07_Και </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Richter</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> και Χατζημιχάλης_</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;"> </span></b><b><i><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Δυο τρέχουσες εκθέσει</span><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">ς</span></i></b></div><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Ux17W67Ydb8/TwyqERpbQ_I/AAAAAAAABaU/8xfVEdIS_o0/s1600/richter_2430.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ux17W67Ydb8/TwyqERpbQ_I/AAAAAAAABaU/8xfVEdIS_o0/s640/richter_2430.jpg" width="564" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><b style="font-size: medium; text-align: left;"><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><span style="color: #e06666; font-size: x-small;">Gerhard&nbsp; Richter : Skater<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span>/ Eisläuferin ,1962[1,35X1,10/</span></span></i></b><span style="color: #e06666; font-size: x-small; text-align: left;"><b><i><span style="font-family: Calibri;">λάδι</span></i></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">σε</span></i></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">καμβά</span></i></b></span><b style="font-size: medium; text-align: left;"><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><span style="color: #e06666; font-size: x-small;">)&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></span></i></b></td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 7.5pt; margin-left: -0.25in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: center; vertical-align: baseline;"><b style="text-align: right;"><i><span lang="EN-US" style="color: #cc0000; font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Gerhard &nbsp;</span></i></b><b style="text-align: right;"><i><span lang="EN-US" style="color: #cc0000; font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Richter_panorama&nbsp;</span></i></b><i style="color: #cc0000; text-align: right;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">TATE MODERN,&nbsp;</span></i><i style="color: #cc0000; text-align: right;"><span style="font-family: Calibri;">Λονδίνο</span></i><i style="color: #cc0000; text-align: right;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">_ 6.10.2011- 8.01.2012</span></i></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 7.5pt; margin-left: -0.25in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><i style="color: #cc0000; text-align: right;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><br /></span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-pgRIOuk-GMY/Twyrw_npWRI/AAAAAAAABac/3fSca36dnew/s1600/XATZHMIXA%25CE%259B%25CE%2597%25CE%25A3.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/-pgRIOuk-GMY/Twyrw_npWRI/AAAAAAAABac/3fSca36dnew/s640/XATZHMIXA%25CE%259B%25CE%2597%25CE%25A3.JPG" width="444" /></a></div><h1 style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span style="color: #cc0000; font-family: Calibri; font-size: small;"><i style="background-color: black; font-weight: normal;"><br /></i></span></h1><h1 style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: center;"><span style="background-color: black;"><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #cc0000;"><span style="font-size: medium;">Γιώργος Χατζημιχάλης. </span><span style="font-size: x-small;">Ο ζωγράφος Α.Κ. Ένα Μυθιστόρημα.</span><span style="font-size: medium;">&nbsp;</span></span></span></i><strong style="color: #cc0000;"><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 12pt; font-weight: normal;">ΕΜΣΤ, 9.11.2011-5.02.2012</span></i></strong><span class="apple-converted-space" style="color: #cc0000;"><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 12pt;">&nbsp;</span></i></span></span></h1><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri;">Μαύρο και <span style="color: #cc0000;">κόκκινο</span></span></b><span style="font-family: Calibri;">. Η κοινή χρωματική αναφορά σε δυοσπουδαία τελάρα. Το ένα είναι μια παλιά δημιουργία του γερμανού </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Gerhard</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Richter</span><span style="font-family: Calibri;"> που εκθέτει αυτή την περίοδοαναδρομικά σημαντικό μέρος του μεγάλου του έργου στην γκαλερί </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Tate</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Modern</span><span style="font-family: Calibri;"> του Λονδίνου (</span><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Gerhard</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Richter</span></i><i><span style="font-family: Calibri;">-</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Panorama</span></i><i><span style="font-family: Calibri;">_</span></i><span style="font-family: Calibri;">6/10/11-8/01/12) και το δεύτερο είναιένα πορτρέτο του Γιώργου Χατζημιχάλη από τη δουλειά του που εκτίθεται στουπόγειο του Ωδείου που φιλοξενεί προσωρινά τη δραστηριότητα του Εθνικού ΜουσείουΣύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα με τίτλο <i>Γ.Χατζημιχάλης_Οζωγράφος Α.Κ_Ένα μυθιστόρημα. <o:p></o:p></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ο πίνακας του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Gerhard</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Richter</span><span style="font-family: Calibri;"> είναι από τη σειρά των έργων του </span><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">frauen</span></i><i><span style="font-family: Calibri;"> (γυναίκες)</span></i><span style="font-family: Calibri;">, έχει τίτλο </span><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Eisl</span></i><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">ä</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">uferin</span></i><span style="font-family: Calibri;">[</span><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Skater</span></i><span style="font-family: Calibri;">] και αποτελεί ένα σχετικά πρώιμοπαραστατικό έργο του 1962 που παραπέμπει στην προσωπική του παράδοση τωνμεγάλων ζωγραφικών τελάρων που επιλέγουν τις αχρωματικές εκδοχές τηςτονικότητας&nbsp; για να αποδώσουν με έντασηθέματα στα οποία το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από το χρώμα στην κίνηση, τηστάση, τη νεκρή φύση, το νεκρικό πορτρέτο. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στο συγκεκριμένο έργο, το μόνο χρώμα που εισχωρεί και καθορίζει μεβίαιο τρόπο το κέντρο βάρους της σύνθεσης κυλώντας πάνω στον καμβά μέχρι ταόρια του τελάρου είναι το βαθυκόκκινο. Μια εικονογραφία που θα μπορούσε καιπάλι να αποτελεί φωτογραφία ενός γεγονότος, επιτρέπει στο δημιουργό να αρθρώσειμια σειρά από φωτεινές και σκοτεινές επιφάνειες, με αντιστικτικό τρόπο ,καθορίζοντας μια σειρά από σχεδόν γεωμετρικές χαράξεις που διαχέονται στηνεπιφάνεια του πίνακα εισάγοντας ετερόκλιτα στοιχεία ισορροπίας που διατρέχουνκάθε σπιθαμή του τελάρου και καταφέρνουν να διαμορφώσουν εναλλασσόμενουςφωτεινούς και σκοτεινούς θύλακες που υπηρετούν με μαγικό τρόπο την ανάγκη μιαςκαθαρής ζωγραφικής σύνθεσης. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η συγκίνηση και οι ερμηνείες που προκύπτουν από την εποπτεία αυτούτου έργου, με σταδιακό τρόπο αποχρωματίζονται με τη σειρά τους από κάθε θεσμικόκαλλιτεχνικό υπολογισμό και διαμορφώνουν μια ενότητα ερεθισμάτων που υπηρετείμόνο τη μεγάλη ζωγραφική αφήγηση ενός καλλιτέχνη, που δεν επιδέχεται ούτευποκύπτει σε συγκυριακές νοηματικές ή τεχνοτροπικές ιδεολογικές τοποθετήσεις. Ημεγάλη τέχνη θέτει εν έργω την προσωπική αλήθεια του δημιουργού και του Κόσμου(του)…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ο πίνακας του Γιώργου Χατζημιχάλη, αποτελεί για μένα μιααποκάλυψη, καθώς συναιρεί ενώπιον του βλέμματος, όλες τις καλλιτεχνικέςαφηγήσεις που έχουν σχέση με την υψηλή ζωγραφική της ανθρώπινης μορφής και των«σωματικών» πορτρέτων. Ένα φωτεινό ανθρώπινο πρόσωπο, καταδύεται μέσα στοερεβώδες μαύρο φόντο που αχνά και αδιόρατα φαίνεται να καλύπτει ή να υποκρύπτεικαι τα δεδομένα μιας παράλληλης αλλά αφανούς ανθρώπινης παρουσίας και εδράζεταιμε στιβαρό τρόπο σε ένα δυνατό κόκκινο βάθρο που επιτρέπει τη χρωματική ώσμωσητων σκοτεινών τόνων που κυριαρχούν στο ανώτερο μέρος του έργου, αφήνονταςπαράλληλα να παρεισφρύσουν μικρά δευτερεύοντα αλλά συμβολικά στοιχεία πουμετατοπίζουν το κέντρο βάρους της σύνθεσης και καθιστούν το συνολικό διακύβευματης αρχικής πρόθεσης του καλλιτέχνη σε πολύτροπο συνθετικό πειραματισμό.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το σωματικό βάρος αίρεται και παραμερίζεται αυτόματα και ηκυριαρχία του ανθρώπινου προσώπου με τα ουδέτερα χαρακτηριστικά και τατονισμένα κόκκινα χείλη, αναδύεται σε κεντρικό στοιχείο της ζωγραφικήςσύνθεσης. Με ένα εύθραυστο σωματικό βάρος, ο απόπλους της μορφής μέσα στα όρια τουτελάρου τη μετασχηματίζει σε μεταβλητό και&nbsp;αμφίθυμο σημαινόμενο και καθώς συνυπάρχει με σπαραγματικές αναφορές μεολοφάνερα ετεροβαρές περιεχόμενο, την αφήνει να καθορίσει όλη τη σύνθεση και νακαταστήσει ευδιάκριτη την προτεραιότητα δοξολόγησης της&nbsp; μεστής νοήματος ανθρώπινης υπόστασης. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Οι διαιρέσεις του ζωγραφικού χώρου, η αφαιρετική χρήση τουχρώματος με την επιτηδευμένη συμπαράθεση δυο ισχυρών συμβολικά και οπτικάπεριοχών του φάσματος και η λεπταίσθητη και σχεδόν υποτονική αρτιότητα τηςεπεξεργασίας ενός καλλιτεχνικού συντακτικού με τρόπο που να δημιουργείαφετηρίες για πολλαπλές εικαστικές αναφορές, τίθεται έτσι σε δεύτερο πλάνο. Τοσυγκεκριμένο έργο του Γιώργου Χατζημιχάλη, αποτελεί μια σπουδαία κατάθεση στοχώρο της καλλιτεχνικής απεικόνισης του προσώπου και του ανθρώπινου βλέμματοςκαθώς καταφέρνει να τα εντάξει μέσα σε ένα εικαστικό κρεσέντο λεπτών και σχεδόνανεπαίσθητων ζωγραφικών συνειρμών και να αποδώσει με σχεδόν θεολογικό χαρακτήρατο γεγονός της πρωτοκαθεδρίας του προσώπου σε όλες τις καλλιτεχνικές αφηγήσειςπου διατρέχουν την εικαστική παράδοση από&nbsp;τις πρώιμες απαρχές της ίσαμε τις πιο ριζοσπαστικές επικαιρικές εκδοχέςτης παραστατικότητας.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b><o:p></o:p></b></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">08_</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">Oscar</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">Pistorius</span></b><b><span style="font-family: Calibri;"><span style="font-size: 16pt;"> _ Ηψυχή θέτει τα όρια_ </span><i>φωτο.Kevin Frayer_AP</i><span style="font-size: 16pt;"><o:p></o:p></span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;"><br /></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-BiySXUrvqjA/TwyujMB1AdI/AAAAAAAABak/qwfqiFXdTME/s1600/oscar+Pistorius_Daegu_korea_Aug28_+2011_+Photo+Kevin+Frayer_AP.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="394" src="http://2.bp.blogspot.com/-BiySXUrvqjA/TwyujMB1AdI/AAAAAAAABak/qwfqiFXdTME/s640/oscar+Pistorius_Daegu_korea_Aug28_+2011_+Photo+Kevin+Frayer_AP.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="font-size: 21px;"><b><br /></b></span></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">M</span><span style="font-family: Calibri;">άθαμε μέχρι τώρα να αναφερόμαστε στιςπροδιαγραφές που απαιτούνται για την κίνηση ατόμων με αναπηρίες στο δημόσιοχώρο. Γιατί προφανώς η ουσιαστική ανταπόκριση στις νομοθετημένες πια δεσμεύσειςτης πολιτείας και των φορέων του δημοσίου, ποτέ δεν κατάφερε στον τόπο μας ναξεπεράσει ένα ανεκτό επίπεδο. Είναι αυτονόητο πως συνήθως υλοποιούνται άμεσα ταμέτρα που εξυπηρετούν τις μεγάλες πλειοψηφίες του πληθυσμού. Οι ανάπηροι και οιάνθρωποι με κινητικά προβλήματα δεν αποτελούν μεγάλες ομάδες πίεσης για τοαναποτελεσματικό και διάτρητο σύστημα που καθορίζει τις δημόσιες παρεμβάσειςγια την ποιότητα ζωής στις πόλεις. Μπορούν λοιπόν αυτοί που έχουν ανάγκη ναπεριμένουν την εφαρμογή των σχετικών υποχρεώσεων ή καλύτερα μπορούν να ελπίζουνσε μια συνθήκη σχετικής ευαισθησίας, όπου κάποιος από προσωπικό ενδιαφέρονμπορεί να επιλύσει τέτοια ζητήματα. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ο Όσκαρ Πιστόριους, είναι ένας επίμονος άνθρωπος με ψυχή. Τα δυοπόδια που δεν είχε από παιδί, δεν τον εμπόδισαν να διεκδικήσει με πολύχρονουςαγώνες από τις διεθνείς αθλητικές αρχές –υπάρχουν και τέτοιες- το δικαίωμα νασυμμετέχει ισότιμα με αρτιμελείς αθλητές σε διεθνείς διοργανώσεις αγώνων δρόμουχρησιμοποιώντας τις δυο μεταλλικές λάμες υψηλής τεχνολογίας για να υποκαθιστούντα δυο μέλη που του λείπουν. Έφτασαν στο σημείο όσοι διαφωνούσαν με αυτή τη δυνατότητανα ισχυρίζονται πως η χρήση αυτού του εξοπλισμού(!) θα αποτελούσε στοιχείοαθέμιτου ανταγωνισμού απέναντι στους αρτιμελείς δρομείς που θα έτρεχαν με ταφυσικά τους πόδια. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Τα δυο προσθετικά ελάσματα όμως από μόνα τους δεν θα ήταν ποτέεπαρκή για να καταφέρει ο Όσκαρ Πιστόριους να τρέξει και να διακριθεί. Εκείνοπου καθόριζε την υπέρβαση των φυσικών αντοχών του και έδινε φτερά στις ψυχρέςμεταλλικές λάμες ήταν η μοναδική του εσωτερική δύναμη. Η προσωπική του πίστηκαι η απίστευτη επιμονή του να ξεπερνά το γεγονός της φυσικής του αναπηρίας καινα μετασχηματίζει την αδυναμία του με συγκλονιστικό τρόπο σε επιθυμία γιασυμμετοχή στον αγώνα και διάκριση, ξεκινούσε από το βάθος της αλώβητης ρωμαλέαςψυχής του. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ο Όσκαρ διακρίθηκε κερδίζοντας με φοβερή προσπάθεια όπωςπαραδέχτηκε κι ο ίδιος, την τρίτη θέση σε μια από τις προκριματικές σειρές τωναγώνων. Μαζί του έτρεχαν σπουδαίοι μαύροι δρομείς και βέβαια μερικοί απόεκείνους που διεθνώς ξεχωρίζουν. Έδωσε με τον τρόπο του και το κουράγιο πουέδειξε ένα μοναδικό μάθημα αφοσίωσης , επίμονης προσπάθειας, υπέρβασης τωνίδιων των ανθρώπινων ορίων. Αλλά κυρίως&nbsp;ελπίδας σε όλους μας! <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">09_</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">O</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> καπετάνιος και το </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Bauhaus</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">_ <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Γιάννενα 1944 _</span></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">φωτο.Δημήτρης Μπαλάφας<o:p></o:p></span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"></span><span style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-P8E6eE3Dox0/TwyvIKA4svI/AAAAAAAABas/1b3gJC1-2_8/s1600/mpalafas+giannena1944.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://1.bp.blogspot.com/-P8E6eE3Dox0/TwyvIKA4svI/AAAAAAAABas/1b3gJC1-2_8/s640/mpalafas+giannena1944.jpg" width="618" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ο φωτογράφος Δημήτρης Μπαλάφας έφυγε για πάντα φέτος σε ηλικία 91ετών. Μαζί με τον Σπύρο Μελετζή και το Δημήτρη Τλούπα, υπήρξαν οι εκπρόσωποιμιας γενιάς που μπόρεσε να μας αφηγηθεί την Ιστορία του Τόπου και των ανθρώπωντου όπως την έζησαν οι ίδιοι. Ο Δημήτρης Μπαλάφας, είχε κρυμμένο κάτω από το ξύλινοδάπεδο ενός παλιού σπιτιού για πολλά χρόνια ολόκληρο το αρχείο των φωτογραφιώνπου τράβηξε στην Ήπειρο στη διάρκεια της Εθνικής Αντίστασης από το 1941-1944.Το υλικό αυτό εκτέθηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 2011 στο Μουσείο Μπενάκηκαι η έκθεση μεταφέρθηκε αυτούσια στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειοτης Κρήτης, τον Οκτώβριο της φετινής χρονιάς, με επιμέλεια της Μαρίας Χουλάκη. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ανάμεσα στο εξαιρετικό φωτογραφικό οδοιπορικό μιας μοναδικήςεποχής που καταγράφει, παρέχοντας τη δυνατότητα τεκμηρίωσης μιας αξεπέραστηςεμπειρίας του Τόπου στη διάρκεια των χρόνων της Εθνικής Αντίστασης, υπάρχει καιυλικό που αναφέρεται σε λήψεις όχι στα βουνά, τα λημέρια και τα χωριά πουυποδέχτηκαν την Αντίσταση, αλλά στην κατά καιρούς σπάνια παρουσία των εκπροσώπωντης -με αφορμή διάφορα γεγονότα- σε αστικό περιβάλλον. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η φωτογραφία με τους έφιππους καπετάνιους στα Γιάννενα&nbsp; είναι μια συγκλονιστική σκόπευση πουπαρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον καθώς τα σημαινόμενά της αναφέρονται σεετερόκλιτα αλλά ταυτόχρονα γεγονότα μιας ταραγμένης περιόδου. Ο ΆρηςΒελουχιώτης με το στρατηγό Σαράφη, μπήκαν στα Γιάννενα πάνω στα άλογά τους καικατευθύνονται αγέρωχοι στον τόπο ενός γεγονότος. Ευθυτενείς και μειλίχιοιστρέφουν το βλέμμα ταυτόχρονα στην άλλη κατεύθυνση από το σημείο της λήψης–κοιτάζοντας ίσως το πλήθος που τους παρακολουθεί- και δίνουν τη δυνατότητα στοΔημήτρη Μπαλάφα να αποτυπώσει στο χρόνο μια σπάνια εικόνα ήρεμης δύναμης, πουδεν ήταν γραφτό να αντέξει για πολύ ακόμη. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το αστικό τοπίο της πόλης είναι σε φάση μετασχηματισμού. Στο φόντοτης εικόνας δεσπόζει στη γωνία του δρόμου ένα νεόκοπο κτίσμα της μεσοπολεμικήςπεριόδου με όλα τα χαρακτηριστικά της εποχής της μετάβασης και τουαρχιτεκτονικού λεξιλογίου της νέας μοντέρνας συνθήκης που έχει αρχίσει ναεπιβάλλεται με εκλεκτικές προτιμήσεις στην αρχή για να θριαμβεύσει στη συνέχειαμε την απόλυτη επικράτηση των αρχών του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Bauhaus</span><span style="font-family: Calibri;"> και της αστικής νεωτερικότητας.Μεγάλοι συνεχείς εξώστες, μεταλλικά στηθαία από επάλληλλες λεπτές βιομηχανικέςλάμες, ενισχυμένο επίχρισμα με την τεχνική του αρτιφισιέλ, τολμηρός αυτόνομοςπρόβολος – προστέγασμα στην είσοδο του κτιρίου, πινακίδα προβολής της χρήσηςτου ισογείου με&nbsp; μεγάλα γράμματα πουπεριτρέχει χαμηλά την όψη με μεγάλα αφαιρετικά ηλεκτρικά σώματα&nbsp; να τη φωτίζουν τοποθετημένα κάτω από τονεξώστη, μεταλλικό συρόμενο πλέγμα προστασίας στα μεγάλα ανοίγματα-βιτρίνες.Ακριβώς απέναντι η εκδοχή της ακριβώς προηγούμενης περιόδου που εκπνέει. Μικράανοίγματα και εξώστες διακοσμημένοι με σφυρήλατα περίτεχνα κάγκελα, μικρόπεριμετρικό γείσο στηριγμένο σε φουρούσια όπου διακρίνεται η άκρη της κεράμωσηςμε την καπνοδόχο που εξέχει.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Εκπληκτική φωτογραφία που συναιρεί με πολλούς τρόπους τη συνύπαρξημιας ουδέτερης αστικής αστυγραφίας που μεταλλάσσεται με γοργούς ρυθμούς και τηνπολιτική διαφαινόμενη παρουσία της γενιάς της Αντίστασης που δεν πρόλαβε όμωςνα υποκαταστήσει κανένα γιατί γνώρισε την ήττα και τη συντριβή μετά την Κατοχή,στη διάρκεια της οποίας αντιστάθηκε και πολέμησε για τον Τόπο. Μετά ήρθανεκείνοι που δεν είχαν καμιά σχέση με πολιτικές νεωτερικότητες ούτε καν με τιςάτυπες παρελάσεις στη διάρκεια του αντιναζιστικού αγώνα. Επιβλήθηκαν δυνάμειςμε τις οποίες η σύγκρουση της Αντίστασης είχε ήδη ξεκινήσει από το τέλος τηςΚατοχής και επιφύλαξαν για πολλά χρόνια στον τόπο μια περιπέτεια από την οποίαδεν κατάφερε μέχρι σήμερα ακόμη να απαλλαγεί…&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">10_</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Fran</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Silvestre</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> </span></b><b><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">εποίει</span></i></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">_ η αρχιτεκτονικήως&nbsp; πολυσυνθετικό γεγονός_<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tp5GWKrYbVY/TwyvfajxPgI/AAAAAAAABa0/WaiWzUxZOdo/s1600/070+casa+en+la+ladera+de+un+castillo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="368" src="http://2.bp.blogspot.com/-tp5GWKrYbVY/TwyvfajxPgI/AAAAAAAABa0/WaiWzUxZOdo/s640/070+casa+en+la+ladera+de+un+castillo.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">O</span><span style="font-family: Calibri;"> ισπανός αρχιτέκτονας </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Fran</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Silvestre</span><span style="font-family: Calibri;">, κτίζει σε μια χώρα που τα τελευταία100 χρόνια , με αφετηρία το τέλος των ρυθμών, καθορίστηκε από την παρουσίαπολλών σπουδαίων δημιουργών και ποιητών της αρχιτεκτονικής. </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Antonio</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Gaudi</span><span style="font-family: Calibri;">, </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Enric</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Miralles</span><span style="font-family: Calibri;">, </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Cantiago</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Calatrava</span><span style="font-family: Calibri;">, </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Rafael</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Moneo</span><span style="font-family: Calibri;">. </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">I</span><span style="font-family: Calibri;">διαίτερα τα τελευταία 40 χρόνια η όλησυζήτηση που αναπτύχθηκε γύρω από την παραγωγή δημόσιων κτιρίων, κατάφερε&nbsp; να διαμορφώσει μια ευδιάκριτη «ισπανικήσχολή» με ολοφάνερες αναφορές στη μεσόγειο, τη νεωτερικότητα και τον ποιητικόορθολογισμό, που θα μπορούσαν να αφορούν με κάποιο τρόπο και τη σημερινήελληνική ιδιαιτερότητα.&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Αυτή η περίπτωση μου φέρνει στο νου, τη δεκαετία του θαύματος τουόψιμου ελληνικού μοντερνισμού το 1960-70, τότε που με την αρχιτεκτονική τωνΞενία και του Άρη Κωνσταντινίδη , των δημόσιων κτιρίων (και ειδικά του ΟΤΕ) καιτων κατοικιών με την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών του Τάκη Ζενέτου, τονκριτικό τοπικισμό [κατά </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Kenneth</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Frampton</span><span style="font-family: Calibri;">] του Εργαστηρίου Α66 των Δημήτρη καιΣουζάνας Αντωνακάκη, η ελληνική αρχιτεκτονική παραγωγή κατάφερε να προτείνεικαι να υλοποιήσει μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις της. Όσεςδιασώζονται ακόμη από την επέλαση των νεοιστορικιστικών παστίτσιων του ΄80 καιτην κυριαρχία της μαζικής καταναλωτικής εκδοχής ενός νεοπαγούς καιυπερτονισμένου για χρόνια αποχαυνωτικού ευδαιμονισμού, αποτελούν εξαιρετικάπαραδείγματα μιας στιβαρής και ειλικρινούς αρχιτεκτονικής πρότασης, που ανσυνεχιζόταν με αντίστοιχους όρους θα είχε καταφέρει να δημιουργήσει ένα γνήσιοαπόθεμα, στο οποίο οι νεότεροι θα είχαν τη δυνατότητα να αναφέρονται με θετικότρόπο.&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η περίπτωση της κατοικίας του γραφείου </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Fran</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Silvestre</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Arquitectos</span><span style="font-family: Calibri;">, σε ένα&nbsp; μικρό ισπανικό χωριό, αποτελεί κατά&nbsp; την αποψή μου, ένα μικρό ποιητικό δοκίμιο,που επανατοποθετεί στο επίκεντρο τη γήινη αρχιτεκτονική μικρής κλίμακας, πουδεν φοβάται να συνομιλήσει με το περιβάλλον της και το φυσικό υπόβαθρο που τηνυποδέχεται και να καταθέσει με ανεπιτήδευτο τρόπο όλη την προβληματική και τηφρεσκάδα που χαρακτηρίζει τις σημερινές επεξεργασίες μιας νέας αρχιτεκτονικήςγενιάς, που είναι εκτός από πολυπληθής και καλύτερη. Το διαθλαστικό αυτόγεωμετρικό κουτί, με τις γωνιώδεις και πολυεπίπεδες επιφανειακές επεξεργασίες,με μια αφαιρετική διάθεση που παραπέμπει άμεσα στις παραδόσεις του ευρύτερουμεσογειακού χώρου και με μια καθαρότητα που φτάνει στα όρια ενός ποιητικούκρεσέντου, επιτρέπει σε ένα μικρό πρόγραμμα κατοικίας να εξελιχθεί απόπρισματικό στερεομετρικό μόρφωμα σε&nbsp;πολυσήμαντο αρχιτεκτονικό σύμπαν.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το <i>«υπέροχο παιχνίδι τωνόγκων κάτω από το φώς»,</i> ανακαλεί αυτόματα τον κορμπουζιανό ορισμό τηςαρχιτεκτονικής, ενώ η πλαστική ένταση που χαρακτηρίζει την επεξεργασία τηςκαταλυτική κυριαρχίας του πλήρους παραπέμπει με άμεσο τρόπο στις εικονογραφίεςτης μεσογειακής τοιχοδομίας που καθορίζεται από την ανάγκη του ελέγχου ενόςσκληρού ηλιασμού και τον περιορισμό μέχρι μηδενισμού της παρουσίας τωνανοιγμάτων. Η συγκεκριμένη φωτογραφία αλλά και οι υπόλοιπες που αφορούν αυτήτην κατοικία, μου φέρνουν στο νου την ποιότητα και τις αναλογίες των πιογνωστών κυκλαδίτικων παραδειγμάτων και ενισχύουν την πρώιμη διατύπωση του«μοντέρνου Αιγαίου» που τόσο είχε εντυπωσιάσει τους επισκέπτες του 4^ου</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">CIAM</span><span style="font-family: Calibri;">&nbsp; στην περίφημη κρουαζιέρα τους τον Αύγουστοτου 1933 με το </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">FB</span><span style="font-family: Calibri;">/</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Patris</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">II</span><span style="font-family: Calibri;">, στα νησιά του ελληνικού αρχιπελάγους.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Οι επιχρισμένες λευκές πολυπρισματικές επιφάνειες, πουξετυλίγονται σαν διπλωμένο χαρτί και&nbsp;θυμίζουν γιαπωνέζικα οριγκάμι και ο τονισμός της οριζόντιας επιμήκουςανάπτυξης του οργανισμού, εκφράζουν δυναμικά την πρόσφατη κληρονομιά ενόςδια-τατικού μινιμαλισμού. Στοιχεία και τα δυο μιας σχετικά όψιμης συνθετικήςαντίληψης που δεν αρνείται να οικειοποιηθεί τις ευρύτερες αναφορές μιας κοινήςπαγκόσμιας παράδοσης και να τις ενοποιήσει μέσα από τις αναπαραστατικέςδυνατότητες του ψηφιακού σχεδιαστικού περιβάλλοντος, αποκαλύπτοντας τιςεπιρροές, τις ωσμώσεις&nbsp; και τιςκαινοτομικές αρχιτεκτονικές διαθέσεις μιας νεότερης ,απροκατάληπτης και γεμάτηςιδέες αρχιτεκτονικής γενιάς. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">11_Οιριπές των σωμάτων ως κυματισμοί νοήματος_ <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <i><span style="color: #e06666;">ΆγιοςΝικόλαος, Ρεξ 17.09.2011 _φωτο.Μαρία Χουλάκη<o:p></o:p></span></i></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-a0XiouoHIIo/TwyvsRfG2wI/AAAAAAAABa8/IqW6RLC_dy8/s1600/DSC_5911bw%252B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="514" src="http://3.bp.blogspot.com/-a0XiouoHIIo/TwyvsRfG2wI/AAAAAAAABa8/IqW6RLC_dy8/s640/DSC_5911bw%252B.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Μια σπάνια παράσταση στο Ρεξ στον Άγιο Νικόλαο τον περασμένοΣεπτέμβρη [17.09.2011]. Από το πολυβραβευμένο χοροθεατρικό σχήμα «Φυσαλίδα» τηςΓωγώς Πετραλή. Με εξαιρετικούς συνεργάτες και σπουδαία και ρηξικέλευθη πρότασηπάνω στο χορό και τις βιωματικές εμπειρίες του κινούμενου και μετακινούμενουανθρώπινου σώματος. Σε εσωτερικούς κλειστούς χώρους, ενίοτε προσκηνίου, ή σεανοικτούς δημόσιους τόπους μέσα στα όρια της αστικής συνθήκης. Πολλά βλέμματα,η εμπειρία της στιγμής διαφορετική για τον καθένα. Ερεθίσματα μιας φευγαλέαςσυλλογής των αισθήσεων. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η ασπρόμαυρη φωτογραφία της Μαρίας Χουλάκη, είναι μια διαθλαστικήεικόνα που απαθανατίζει το είδωλο μιας στιγμής, αποτυπώνοντάς το στιγμιαία στοφιλμ με ένα μοναδικό τρόπο. Η λήψη αποκτά ένα εντελώς αφηρημένο νοηματικόπεριεχόμενο καθώς είναι απολύτως αδύνατη η περιγραφή του γεγονότος πουπεριγράφει. Η έννοια μιας ριπής των σωμάτων που σαρώνει σαν τ΄αγέρι στο πέρασμάτου ένα άψυχο υλικό όπως το πανί, είναι μια πρώτη πρόσληψη που φανερώνει πως σεένα ουδέτερο γεωμετρικά δομημένο χώρο, η παρουσία του ανθρώπινου σώματος καιενός «σχεδίου» που το κινητοποιεί μπορεί να μεταβάλει τα αρχικά δεδομένα και ναδημιουργήσει εφήμερους αλλά πολύμορφους εικαστικούς συνειρμούς. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η ανατροπή της παραδοσιακής σχέσης σημαίνοντος και σημαινόμενουείναι ολοφάνερη καθώς ο τρόπος που εντάσσεται στο κέντρο των συμβάντων τηςσκόπευσης ο οργανικός μετασχηματισμός του καλυπτικού αέρινου πετάσματος,υπονομεύει τις ιεραρχικές αναγνώσεις των ορατών πραγμάτων και μεταθέτει τηνκατανόηση τους στην κινητοποίηση του εσωτερικού βλέμματος του θεατή. Η βιωματικήεμπειρία ανακατανέμει τις αιτιώδεις σχέσεις των υλικών και των σωμάτων καιθέτει σε αμφιβολία κάθε νόμιμη πρόβλεψη. Το κινούν και το κινούμενο συσσωματώνονταικαι τα επιχειρήματα της λογικής συνάφειας αποδεικνύονται περιορισμένα για ναανακαλύψουν τα σειρά των γεγονότων. Το σώμα κινεί το πανί ή το υλικό αποκτάυπόσταση επειδή κινείται το σώμα;<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ο μετασχηματισμός των γεγονότων διαστέλλεται υπέρμετρα, καθώς η παραληρηματικήδυναμική της κίνησης επιδιώκει και φαίνεται να υπερνικά τις φυσικές δεσμεύσειςτων σωματικών ορίων και τα περιορισμένα μεγέθη του χωρικού κελύφους που ταφιλοξενεί συγκυριακά. Μέσω της απελευθέρωσης της &nbsp;μονάδας από την αποσπασματική της λειτουργία ηπολύτροπη χοροθεατρική σύντηξη τείνει να αναδιανείμει τις άδηλες υπαρξιακέςπυκνώσεις και να τις ανακατανείμει με ένα καινοφανή –σχεδόν διανοητικό- βηματισμόπου κυοφορεί εν τέλει μια οντολογική μετουσίωση με ένα ολοφάνερα υπερβατικόσυμβολισμό. Η κίνηση του σώματος και ο χορός ως υποκείμενα μιαςπολυπαραμετρικής και διαδραστικής αναζήτησης του νοήματος… <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">12_Οινεκροζώντανοι αστικοί μύθοι&nbsp; τουολοκληρωτισμού<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: #e06666;"> <i>_Πιόγκ Γιάγκ Βόρειας Κορέας_τα τελευταία57 χρόνια</i><o:p></o:p></span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-a2ZJH1IOlLc/TwywDihOVdI/AAAAAAAABbE/fnk4Zx0FrSE/s1600/pyongyang-mansudae.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="http://1.bp.blogspot.com/-a2ZJH1IOlLc/TwywDihOVdI/AAAAAAAABbE/fnk4Zx0FrSE/s640/pyongyang-mansudae.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Φαίνεται πως ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός…Ή μήπως στην κυριολεξίαείναι; Ίσως είναι επίχρυσο. Έτσι τουλάχιστον μοιάζει. Σημασία έχει πως πρέπεινα είναι λαμπερό και αστραφτερό. Για να σου γυαλίζει στο μάτι. Αυτό τοτερατώδες χυτεμένο γλυπτό παριστάνει ένα από τους κληρονομικούς ηγεμόνες πουτώρα και τρεις γενιές έχουν βυθίσει μια χώρα στην αθλιότητα και την πείνα.Παριστάνει ένα από την οικογένεια των Κιμ Ιλ&nbsp;Σουγκ –και στη συνέχεια Κιμ Γιογκ Ιλ και εσχάτως Κιμ Γιογκ Ουν (αυτόςεσχάτως) που επί σχεδόν 60 χρόνια λυμαίνονται σαν άλιεν την εξουσία στη «λαϊκήδημοκρατία» της δύσμοιρης Βόρειας Κορέας, που μπροστά της η Αλβανία του Χότζα,φάνταζε αναμφίβολα σαν ευνομούμενη δημοκρατική παιδική χαρά. Η φωτογραφία τουανδριάντα του «μεγάλου αδελφού» , ύψους 20 μέτρων και βάλε ,δεσπόζει απόλυταστην απόλυτη κενότητα μουσειακού και μνημειακού χαρακτήρα μιας&nbsp; κεντρικής αχανούς πλατείας της πρωτεύουσας τουτερατώδους αυτού καθεστώτος. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Αν η λήψη ήταν περισσότερο συμμετρική, με κεντρικό άξονασκόπευσης, θα έμοιαζε περισσότερο με τις ιστορικές αναφορές των σκηνοθετημένωναστικών αφηγήσεων του ναζισμού στο συνέδριο της Νυρεμβέργης το 1933 και στιςμεγαλομανείς πολεοδομικές φασιστικές συλλήψεις του φύρερ και του αρχιτέκτονάτου τρίτου Ράιχ, του Άλμπερτ Σπέερ. Φαίνεται όμως περισσότερο πιθανή καισυγκρίσιμη με την κεντρική πλατεία των Τιράνων όπου δεσπόζει ακόμη μιαςαντίστοιχης τυπολογικής οργάνωσης Όπερα, σε «περίπτερο» αφαιρετικό ρυθμό, πουπροσωπικά μου φέρνει στο νου τις φουτουριστικές εικονογραφήσεις στο κόμικ «Οιθησαυροί της Ουμπιρκάνδης» [των </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Shuetin</span><span style="font-family: Calibri;">-</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Peters</span><span style="font-family: Calibri;">] και ενίοτε την ασύλληπτη κενότητα καιτην παγερή απουσία του ανθρώπινου στοιχείου που χαρακτηρίζει τα σχεδιάσματα του</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Sant</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Elia</span><span style="font-family: Calibri;"> και του Μ</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">arinetti</span><span style="font-family: Calibri;">. Το παραταγμένο υπάκουο καιτακτοποιημένο πλήθος με τις στρατιωτικές στολές, στέκεται ενδεές καιαποσβολωμένο μπροστά στη θηριώδη φιγούρα του καλοζωισμένου δικτάτορα πουσηκώνει αδίστακτα τη χερούκλα του δείχνοντας στο πουθενά. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στο φόντο δεσπόζει ο όγκος του αυστηρού κρατικού κτιρίου πουστεγάζει- κύριος οίδε ποια- εκδοχή της κυρίαρχης προνομιούχας νομενκλατούραςκαι φέρει μια τεράστια παράσταση με τα αιώνια χιονισμένα βουνά της πατρίδας,ζωγραφισμένα με τον οικείο τρόπο της ανατολίτικης παράδοσης που απέχει βέβαιαδραστικά από κάθε ανατρεπτική εικονογραφική νεωτερικότητα και μπορεί κατάσυνέπεια να γίνεται αισθητικά και ιδεολογικά αποδεκτή από το καθεστώς αυτής τηςαπίστευτης πολιτικής τάξης. Όλα συντείνουν στη δημιουργία μιας εικονογραφίαςπου απέχει πολύ από κάθε πραγματικότητα και μετατρέπουν τον τεράστιο δημόσιοχώρο σε νεκροταφείο, όπου μπορούν οι στοιχημένοι επισκέπτες εφ΄ενός ζυγού νααναπέμπουν δεήσεις στον Ουρανό και τη Γη, στο μεγάλο καθοδηγητή που αποτελείτην αρχή και το τέλος του Κόσμου. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Αν η εικόνα αυτή δεν είχε ακραία στυλιστικά στοιχεία που τηνκαθιστούν στο βάθος αποκρουστική και κυριαρχική θα μπορούσε να αποτελεί υλικόμιας απόλυτα σουρεαλιστικής εικονογράφησης και ενός τρομακτικού αστικού μύθου.«Η πλατεία με το Τέρας», που μεταμορφώνεται από πανούργος και αιμοσταγήςμπαμπούλας, σε φαταούλα καλοχτενισμένο και γαργαντούα παιδοβούβαλο, έτοιμο ναδείξει με τις χειρονομίες του τη μοναδική κατεύθυνση στην οποία μπορεί ναελπίζουν οι δύσμοιροι υπήκοοί του πως θα καταλήξουν. Δηλαδή τον Ουρανό.Τεχνολογία </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">i</span><span style="font-family: Calibri;">-</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">cloud</span><span style="font-family: Calibri;">, πολύ πριν από το μακαρίτη&nbsp; </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Steve</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Jobs</span><span style="font-family: Calibri;">…&nbsp;<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">13_</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">B</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">αθιά γαλάζια θάλασσα, σαν τον ωκεανό στο Σολάρις<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">_φωτ . Νικήτας Μιχαλάκης<o:p></o:p></span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-meAC4J8aAio/TwywMoASSmI/AAAAAAAABbM/q3g6EtNgRVU/s1600/MICHALAKIS_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-meAC4J8aAio/TwywMoASSmI/AAAAAAAABbM/q3g6EtNgRVU/s640/MICHALAKIS_n.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στην τελευταία σκηνή της ταινίας «Σολάρις», του αριστουργήματοςτου ρώσου σκηνοθέτη Αντρέι Ταρκόφσκι, που βασίζεται στο μυθιστόρημαεπιστημονικής φαντασίας του Στάνισλαβ Λεμ, υπάρχει ένα εκπληκτικό πλάνο πουδείχνει το σπίτι του αστροναύτη&nbsp;πρωταγωνιστή της ταινίας –μετά την επιστροφή του στη γη- να απομακρύνεταικαι να χάνεται με μεγάλη ταχύτητα στο βάθος ενός ωκεανού που το περιβάλλει, καιαποτελεί αυτούσια μεταφορά της εικόνας του άλλου «ζωντανού» διανοητικού ωκεανούπου συνάντησε κατά τη διάρκεια της διαστημικής του περιπέτειας στο μακρινόπλανήτη Σολάρις. Το τράβελιγκ είναι πολύ γρήγορο όσο εξελίσσεται η σεκάνς καιστο τέλος το σπίτι μετατρέπεται σε μια μικρή κουκίδα στην επιφάνεια του νερούπου δεν διακρίνεται πια και αφομοιώνεται στην υφή του που είναι πια ταυτόσημηεικονογραφικά με τον ωκεανό που συνάντησε εκεί σε ένα άλλο μακρινό κόσμο. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η φωτογραφία του Νικήτα Μιχαλάκη, που δημοσιεύτηκε από τον ίδιοστο </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">fb</span><span style="font-family: Calibri;">, στην αρχή του2011, μου έκανε τρομακτική εντύπωση, γιατί πέρα από την εικαστική της ποιότητα,μου έφερε αμέσως στο&nbsp; νου την τελευταίασεκάνς αυτής της ταινίας. Το ενδιαφέρον εντοπίζεται σε μερικά στοιχεία που τηνκαθιστούν μοναδική καθώς πολλαπλασιάζουν την αμφισημία της πρόσληψής της καιδιευρύνουν το πεδίο των γεωγραφικών και νοηματικών αναφορών στις οποίεςπαραπέμπει. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το πρώτο ζήτημα αφορά τη μεγάλη απροσδιοριστία των ορίων τουχερσαίου και του θαλάσσιου τοπίου. Δεν είναι βέβαιο πως σε πρώτο πλάνο υπάρχειξηρά καθώς ο βαθύς της χρωματισμός και οι ιριδισμοί που τον εμπλουτίζουνθυμίζουν τρικυμισμένη θάλασσα που στο βάθος της εικόνας φαίνεται να μετασχηματίζεταισε μια γαλήνια ανοικτόχρωμη επιφάνεια, ίσως μικρότερου βάθους. Η σχεδόνιλουζιονιστική αυτή αίσθηση όμως υπονομεύεται από την ευδιάκριτη λευκή γραμμήτων ορίων που επανατοποθετούν βέβαια τη γεωγραφία της ακτογραμμής αλλά δενμπορούν να ανατρέψουν το συνεκτικό νοηματικό συσχετισμό των δυο επιφανειών πουμοιάζουν να αποτελούν ένα ενιαίο πεδίο. Η διαθλαστική σύγχυση της τοπογραφίαςφαίνεται να αίρεται μόνο όταν το βλέμμα περιτρέξει στη μικρή έξαρση μιαςχερσονήσου στο βάθος που μοιάζει να συνδέεται οργανικά και να αποτελεί τηχαμένη προέκταση της ηπειρωτικής περιοχής που παρόλα αυτά εξακολουθεί επίμονανα μοιάζει με το βαθύ κομμάτι ενός γήινου ωκεανού. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Οι χαμηλές νεφώσεις και η υγρασία που κυριαρχούν τον ουρανό,επιτείνουν ακόμη περισσότερο τις ωσμώσεις των στοιχείων της φύσης,αναμειγνύοντας τις μικρές και τις μεγάλες κλίμακες, τα μακρινά πλάνα και τιςκοντινές σκοπεύσεις, την έννοια του προσανατολισμού και της φυσικής υπόστασηςτων γεωγραφικών ορίων,&nbsp; μετατρέποντας τοθέατρο του χειμωνιάτικου ηρακλειώτικου τοπίου σε ακαθόριστη και θολή εκδοχήενός κοσμικού περιβάλλοντος μακριά ίσως στις εσχατιές της γαλαξιακήςεπικράτειας. Η δύναμη των πραγμάτων πια κατευθύνεται όχι από τις εξάρσεις πουδιακινούν το βλέμμα του παρατηρητή αλλά από τις πανίσχυρες καταγωγικές αναφορέςστον κοσμικό χυλό και το συμπαντικό «θόρυβο υποβάθρου» (</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">background</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">noise</span><span style="font-family: Calibri;">) που μας περιβάλλει.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η εικόνα αυτή ανατρέπει στη δική μου οπτική τις προτεραιότητες καιτη μονότροπη ενίοτε σχέση σημαίνοντος και σημαινόμενου, καθώς έχει τη μυστικήικανότητα να λειτουργεί ανατρεπτικά σε όλα τα επίπεδα πρόσληψης και ναανιχνεύεται ως γεγονός όχι μόνο που αποτυπώνει ή παρουσιάζει μια θέαση τουορατού φυσικού κόσμου αλλά και ως ένας διανοητικός κυματισμός που επαναφέρειστην πρωταρχική εγκεφαλική του κοιτίδα το έσχατο και βαθύ νόημα της άρρητηςσυμπαντικής τάξης…&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">14_ </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">H</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> ανάγλυφη γοητεία των χιλιετηρίδων<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <i><span style="color: #e06666;">_Ναός του </span></i></span></b><i><span style="color: #e06666;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Seti</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">I</span></b></span></i><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><i><span style="color: #e06666;">, Άβυδος /Αίγυπτος _φωτο. </span></i><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: #cc0000;">&nbsp;&nbsp; </span></span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><a href="http://www.egyptological.com/"><span style="color: #cc0000;">http://www.egyptological.com/</span></a><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pcYVH2HjeHE/TwywewR5MYI/AAAAAAAABbU/p-yAAQ_1mXM/s1600/Seti_Plain_Abydos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://1.bp.blogspot.com/-pcYVH2HjeHE/TwywewR5MYI/AAAAAAAABbU/p-yAAQ_1mXM/s640/Seti_Plain_Abydos.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">H</span><span style="font-family: Calibri;"> αρχαία Αίγυπτος χωρίς καμιά αμφιβολίαήταν ένας τόπος όπου για χιλιάδες χρόνια αναπτύχθηκε ένας πολιτισμός, οιμαρτυρίες του οποίου εξακολουθούν να μας γοητεύουν όσο τις ανακαλύπτουμε. Οναός του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Seti</span><span style="font-family: Calibri;"> Ι (πατέρας του Ραμσή ΙΙ), στην Άβυδο, αποτελεί μετά και τιςαποκαταστάσεις που έχει δεχτεί ένα από τα πιο σπουδαία αρχιτεκτονικά σύνολα τηςαρχαίας αιγυπτιακής στρωματογραφίας και τα σχέδια των κατόψεων στις αποτυπώσειςπου μπορεί να βρει κανείς πια στο διαδίκτυο, ασκούν μια εξαιρετική γοητεία γιατο υψηλό επίπεδο συνθετικής επεξεργασίας που διαθέτουν. Η ύπαρξη μιαςεκτεταμένης σε κλίμακα λειτουργικής οργάνωσης και η παράλληλη έκφραση μέσω τωνγεωμετρικών της χαρακτηριστικών μιας μεγαλόπνοης μνημειακής χάραξης πουενσωματώνει πληθώρα ορατών αλλά και άδηλων ακόμη συμβολισμών, μας επιτρέπει νακατανοήσουμε σε ένα μικρό ποσοστό, τις βαθύτερες νοηματικές και κατασκευαστικέςσυνάψεις των δημιουργών του.&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Τα ανάγλυφα με τα οποία καλύπτεται η μεγαλύτερη επιφάνεια τωνεσωτερικών χώρων αφηγούνται με περίτεχνες πόζες το βίο του φαραώ Σέτι </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">I</span><span style="font-family: Calibri;"> αλλά και τη συμμετοχή του σε όλες τιςτελετουργικές πομπές στις οποίες πρωταγωνιστεί μαζί με επίγειους και ουράνιουςεταίρους. Το σύστημα της κυρίαρχης εξουσιαστικής δομής της αρχαίας Αιγύπτου,γνωστό μέσα από διαδοχικές δυναστείες, αποτελούσε μια κοσμική έκφραση τηςθρησκευτικής της αντίληψης και του πολύπλοκου συστήματος «μετάβασης» στη μετάθάνατο ζωή. Πάντα η γνωριμία με τις ιδεολογικές προτιμήσεις του αρχαίου αυτούκόσμου αποτελούσε για τους περισσότερους ένα μεγάλο ανεξερεύνητο πεδίο, μεγάληςπολυπλοκότητας.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η κατανόηση αυτού του απώτερου γοητευτικού κόσμου, αποτελεί γιαμας σήμερα ένα ευρύ πεδίο αρχαιολογικών ανακαλύψεων και ιστορικής έρευνας. Ηναϊκή και η ταφική αρχιτεκτονική και όλες οι στοιχειώσεις της γλυπτικής, τηςζωγραφικής και της γραφής, συγκροτούν ένα εκτεταμένο πεδίο μέσω των οποίωνμεταφέρονται μέχρι σήμερα σε μας, μεγάλος αριθμός πληροφοριών και μαρτυριών γιατην εξέλιξη και την παρουσία αυτού του μοναδικού πολιτισμού. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το ανάγλυφο με τη μορφή του Σέτι Ι, μέρος μιας μνημειακήςεικοκονογράφησης, σκαλισμένης πάνω σε ωχρόλευκο αιγυπτιακό γρανιτικό πέτρωμα,αποτελεί ένα γοητευτικό δημιούργημα που συναιρεί ταυτόχρονα μια εξαιρετικήκατασκευαστική και καλλιτεχνική αρτιότητα που το καθιστούν σπάνιο. Είναιολοφάνερη η εκλεπτυσμένη και πολυεπίπεδη κατανόηση τόσο των συμβολικών όσο καιτων εκφραστικών προτιμήσεων που περιλαμβάνει αυτό το χιλιόχρονο, σχεδόνδισδιάστατο πορτρέτο. Ο σχεδιασμός των λεπτομερειών και η περιγραφή τηςκατατομής του προφίλ του προσώπου, είναι προϊόν μιας μακράς κατανόησης όλων τωνπροαπαιτούμενων εικονογραφικών και νοηματικών συντεταγμένων που περιγράφουν τηνπαρουσία του αθάνατου φαραώ και καθιστούν την επεξεργασία της μορφής του,καλλιτεχνικό και συμβολικό αντικείμενο με πολλαπλές σημάνσεις. Τα βασιλικά διαδήματακαι το κάλυμμα της κεφαλής, η επεξεργασία των χαρακτηριστικών και ιδιαίτερα τουματιού, το στολισμένο περιλαίμιο και η ουρά που πέφτει στην πλάτη και βέβαια ηαπόδοση της κίνησης και η αποτύπωση με εξαντλητικό τρόπο μιας ακραίας καιλεπταίσθητης απόδοσης των λεπτομερειών της κεφαλής, μετατρέπουν αυτό το έργο σεμια κοσμική ζωγραφική που έχει να αντιπαλαίψει μόνο με τη διάσταση της φθοράςπου φέρνει ο χρόνος. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Είναι εξαιρετικά σπάνια στην ιστορία της τέχνης, η κατάκτησητέτοιων εκφραστικών και κατασκευαστικών δεξιοτήτων, στην επεξεργασία ενόςσκληρού υλικού και η παραγωγή ενός τόσο ξεχωριστού και ολοφάνερα μοναδικούαποτελέσματος. Η τυπολογική και μορφολογική συνέπεια αυτής της μορφής δεν είναιαποτέλεσμα μιας προσωπικής τεχνικής ικανότητας, ούτε αποτυπώνει την έμπνευσημιας περιορισμένης χρονικά περιόδου. Είναι μια ματιά μέσα στη σχισμή τηςαιωνιότητας σε μια κοσμική θέαση της ύπαρξης, που απονέμει στο πρόσωπο ενόςφαραώ της 19^ης δυναστείας το προνόμιο της αθανασίας μέσα στοατελεύτητο ταξίδι του σύμπαντος. Λένε πως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, ήταν ταγμένοι,να εικονογραφούν ένα κόσμο πολύ πιο πέρα από τα φθαρτά όρια της συνθήκης τωνγήινων τόπων και να εκφράζουν την ενατένιση και την κατάδυση στο βάθος τωνορίων της ύπαρξης… <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">15_</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">T</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">α ανεξάντλητα πλουμίδια της Πόλης<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: #e06666;">_ <i>φωτο.</i></span></span></b><span style="color: #e06666;"><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Heike</span></i></b><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> </span></i></b><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Pothou</span></i></b></span><b><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><span style="color: #e06666;">, 29.11.2011 </span><o:p></o:p></span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-vjqvFXaOhp0/TwywuE5IuJI/AAAAAAAABbc/qZnq6KFQads/s1600/heike_constantinople_IMG_0125.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://3.bp.blogspot.com/-vjqvFXaOhp0/TwywuE5IuJI/AAAAAAAABbc/qZnq6KFQads/s640/heike_constantinople_IMG_0125.JPG" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Όλοι γνωρίζουμε ,σε κάποιο βαθμό, τη βυζαντινή Κωνσταντινούπολη.Μέσα από εικόνες της διδαχής, της τεκμηρίωσης σε βιβλία και αφιερώματα, τηςεμπειρίας μιας επίσκεψης, τη λανθάνουσα πολλές φορές συλλογική μας μνήμη. Τηνέχουμε συνδυάσει με τα ξεχωριστά ψηφιδωτά της Αγιάς Σοφιάς και της Μονής τηςΧώρας. Σε&nbsp; κάποιες περιπτώσεις επιλεκτικάθυμόμαστε και τις διακοσμήσεις στο μπλε τζαμί και τις ατέλειωτες αίθουσες τουΤοπ καπί , και συγκρατούμε πάντα τις πολύβουες εικόνες στις αγορές και τηνπαλιά λεωφόρο του Πέραν (Ιστικλάλ) όπου ο χρόνος στοίχειωσε με αμέτρηταστολίδια το πέρασμα ανθρώπων και της ιστορίες τους.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Έτσι η παραπάνω φωτογραφία της </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Heike</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Pothou</span><span style="font-family: Calibri;">, από το πρόσφατο ταξίδι της στην Πόλη[29.11.2011], μου έκανε περισσή εντύπωση, καθώς ήταν η μόνη που διάλεξε για ναμου στείλει. Αυτή η πόζα, μου έφερε αμέσως στο νου αρχιτεκτονικές επεξεργασίεςμιας πρόσφατης, νεότερης εποχής. Μου θύμισε εικόνες από εσωτερικά κτιρίων τηςσύγχρονης περιόδου και συγκεκριμένα , το θόλο του μουσείου </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Guggenheim</span><span style="font-family: Calibri;">&nbsp;στη Νέα Υόρκη (</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Frank</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">L</span><span style="font-family: Calibri;">.</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Wright</span><span style="font-family: Calibri;">_1959] αλλά και την αχανή σάλα τηςόπερας της Ζ</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">aha</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Hadid</span><span style="font-family: Calibri;"> στην Κίνα [2010]. Ίσως όμως περισσότερο ανακάλεσε από τιςεικαστικές μου προσλήψεις τους κοινόχρηστους χώρους και τις οροφές στο ξενοδοχείο</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Tassel</span><span style="font-family: Calibri;">, του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Victor</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Horta</span><span style="font-family: Calibri;"> στις Βρυξέλλες [1905] και τιςεπεξεργασίες που μας κληροδότησε η εποχή της Αρ Νουβώ, εκεί στις αρχές τουπροηγούμενου αιώνα. Όλα τα παραδείγματα αυτά έχουν μια ιδιόλεκτο και σε καμιάπερίπτωση δεν διαθέτουν κοινές συνθετικές αναζητήσεις και επεξεργασίες, ούτεπολύ περισσότερο μια ομότροπη αρχιτεκτονική γλώσσα. Η κλίμακά τους εξ άλλουείναι διαφορετική και οι χρήσεις τους το ίδιο και το μόνο ενοποιητικό τουςχαρακτηριστικό είναι η κάλυψη ενός κενού εσωτερικού χώρου με μεγάλο ύψος. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Εδώ είναι το ενδιαφέρον όμως. Η μνήμη φαίνεται πως συγκρατεί καιταξινομεί όσα καταγράφει, με τρόπο που αναφέρεται στα γενικά τους γνωρίσματακαι τις βασικές σχέσεις που τα καθορίζουν. Τα γεωμετρικά μεγέθη και οι κλίμακεςδεν αποτελούν φαίνεται την πρώτη προτεραιότητα. Οι ουσιώδεις ομοιότητες και οιομόλογοι συσχετισμοί των πραγμάτων και βεβαίως του αρχιτεκτονημένου χώρου,κυρίως πρέπει να αναζητηθούν στις πρωταρχικές αιτιώδεις συνάφειες πουσυγκροτούν την πραγματική τους υπόσταση στο χώρο και όχι στις μεγεθύνσεις ή τιςσμικρύνσεις που μπορούν να προκύπτουν από την προσαρμογή των μεγεθών και τοπαιχνίδι με τις κλίμακες. Ίσως οι ταξινομήσεις που αφορούν την εμπειρία τουτρισδιάστατου χώρου να υπακούουν μέσα στους νευροδιαβιβαστές της εγκεφαλικήςμας λειτουργίας σε επαγωγές που ρυθμίζουν τη συγκίνηση και τη μνήμη τουκτισμένου χώρου, με βάση τις δικές τους «αντικειμενικές» κατατάξεις και όχιμόνο με τα δικά μας υποκειμενικά μέτρα που είναι συγκρίσιμα με την προσωπικήδογματική μας αποσκευή.&nbsp;&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">16_</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">To</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">&nbsp; μέσα φως που καίειτο σκοτάδι_</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;"> </span></b><b><i><span style="font-family: Calibri;">φωτο.Γιάννης Τζώρτζης</span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><i><span style="color: #e06666;"><b><span style="font-family: Calibri;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;[Αφρική /</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Green</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">project</span></b><b><span style="font-family: Calibri;">&nbsp; 2010 /με τη συμβολή της </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">UNESCO</span></b></span></i><b><span style="font-family: Calibri;"><i><span style="color: #e06666;">] </span></i><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #cc0000;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<a href="http://www.green-project.org/"><span lang="EN-US">http</span>://<span lang="EN-US">www</span>.<span lang="EN-US">green</span>-<span lang="EN-US">project</span>.<span lang="EN-US">org</span>/</a></span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-rOhTKOojf-M/TwyxIJnxf8I/AAAAAAAABbk/saYbcIHiRkw/s1600/tzortzis_009_Solar+Light_Livingstone_Zambia_28.8.2010.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="232" src="http://3.bp.blogspot.com/-rOhTKOojf-M/TwyxIJnxf8I/AAAAAAAABbk/saYbcIHiRkw/s640/tzortzis_009_Solar+Light_Livingstone_Zambia_28.8.2010.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><o:p>&nbsp; &nbsp;&nbsp;</o:p></span><span style="color: #e06666;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><i>Solar light_Livingstone_Zambia_</i></span><i><span style="font-family: Calibri;">φωτο</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">.</span></i><i><span style="font-family: Calibri;">Γιάννης</span></i><i><span style="font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i><i><span style="font-family: Calibri;">Τζώρτζης</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">_28.8.2010</span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #e06666;"><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><br /></span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η περιήγηση στις χώρες της Μαύρης Ηπείρου, αποτελεί ίσως για όλουςμια επιστροφή. Σε μια μητρική γη, ζεστή και δεκτική που κατάφερε να υποδεχτείτο γένος του ανθρώπου και του πρόσφερε μια αγκαλιά για να καταφέρει να υπάρξει.Το μαρτυρούν οι βραχογραφίες στις ερήμους και τα αιώνια μνημεία μιας φυσικήςιεραρχίας που διαθέτει μια ακατάλυτη αντοχή στη διάρκεια της ανθρώπινης&nbsp; εξέλιξης. Η σημερινή Αφρική είναι μιαήπειρος, με ακραίες τις πιο πολλές φορές αντιθέσεις που αγωνίζεται για ναζήσει. Η συνείδηση του σημερινού Κόσμου έχει μεταναστεύσει σε υπερτεχνολογικάκέντρα, παρακολουθώντας σε οθόνες τη ροή μιας συνθήκης που μετριέται μεδείκτες, αριθμητικούς υπολογισμούς και κέρδη στην αρένα της πιο ξέφρενηςκούρσας των οικονομικών και των καταναλωτικών μεγεθών.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η Αφρική, από το Δέλτα του Νείλου ίσαμε το </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Robben</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Island</span><span style="font-family: Calibri;"> όπου φυλακίστηκε για 27 χρόνια οΝέλσον Μαντέλα απέναντι από το Κέηπ Τάουν, από τις ερήμους της Σενεγάλης μετους αυτόχθονες Τουαρέγκ, ίσαμε τα πιλόκτιστα σπίτια και τους ναούς τουΤιμπουκτού , το κέρας της Ερυθραίας ,τις υπόσκαφες εκκλησίας της Λαλίμπα και ταπάρκα της άγριας ζωής στο Σερεγκέτι, είναι ένας Τόπος που ο υπόλοιπος πλανήτηςέχει σχεδόν επιδεικτικά ξεχασμένο. Μόνο η αξιοπρέπεια είναι θαρρώ εκείνη πουπερισσεύει σήμερα σε μια περιοχή που για λόγους πολλούς κατάφερε να παραμείνεισε απόσταση από ένα καταναλωτικό καταμερισμό που εξάντλησε μέχρι σήμερα χωρίςδεύτερη σκέψη όλους τους διαθέσιμους γήινους πόρους. Ανάμεσά τους και τατεράστια φυσικά αποθέματα της μαύρης ηπείρου, που γνώρισε την πιο ελεεινήαποικιοκρατική εκμετάλλευση και σήμερα αποτελεί το θέατρο αιματηρών εμφυλίωνκαι μιας εκτεταμένης και αναγκαστικής φτώχειας, πείνας και λιμών, πουκαταφέρνουν με τη βία να κινητοποιούν τη «φιλανθρωπική» μας συνείδηση, πουβολεύεται ολοφάνερα με διεθνείς εκστρατείες υποστήριξης και με συγκυριακούςαγώνας κατά της φτώχειας, χωρίς να προσπαθεί να κατανοήσει και να δει ποιεςείναι οι πραγματικές της αλήθειες και οι ουσιαστικές της ανάγκες. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η φωτογραφία του Γιάννη Τζώρτζη είναι τραβηγμένη με τη βοήθειαμιας λάμπας που τροφοδοτείται από μια πηγή φωτοβολταϊκού. Ο δυνατός ήλιος είναικάτι που δεν μπόρεσαν </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">o</span><span style="font-family: Calibri;">ι εκμεταλλευτές της Ιστορίας να στερήσουν ποτέ από τους ανθρώπουςτης. Πλασμένοι κι οι ίδιοι με το εβένινο μαύρο δέρμα που τους προστατεύει καιτους δίνει περίσσια αντοχή από τις καυτές του ακτίνες.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Μια μεγάλη οικογένεια αφρικανών, καθισμένη με τρόπο που φέρνει στονου τις μεγάλες συνθέσεις της αναγεννησιακής καλλιτεχνικής αφήγησης. Στο κέντροσχεδόν της ανθρώπινης συστάδας ο πατέρας με το βρέφος στα πόδια του,παραδοσιακή κεντρική και εμβληματική φιγούρα μιας πολυπληθούς αφρικανικήςοικογένειας. Οι υπόλοιποι καθισμένοι ασύμμετρα σε σειρά, με στωικό τρόποαντιμετωπίζουν το φακό καθώς η στιγμιαία διάχυση της λάμψης από τη φωτεινή πηγήλούζει τα πρόσωπα και μεταμορφώνει την ομήγυρη σε μια σχεδόν επιτηδευμένηθρησκευτική τελετουργική συνάντηση. Όλα φαίνονται διαφορετικά και ανυψώνονταιστα όρια μιας μυστικής επίκλησης με υπερβατικό χαρακτήρα. Η τριγωνική σύνθεσημε αποκλίνοντα άξονα στη δεξιά πλευρά της φωτογραφικής σύνθεσης αποδομεί μεσυνειδητό τρόπο την ιεραρχική οργάνωση του όποιου άξονα συμμετρίας της λήψηςκαι μεταθέτει το κέντρο του ερεθίσματος στη φωτεινή πηγή πάνω από το πρόσωποτου πατέρα που φαίνεται να διαλύει έτσι την παθητική οργάνωση ενός ισομοιρασμένουσκοτεινού φόντου και να δημιουργεί μια αποκαλυπτική και σχεδόν θεολογικήεικόνα.</span><span style="font-family: Calibri;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Οι ενδυματολογικοί κώδικες ομολογούν μια συνάντηση φτωχών ανθρώπωνκαι η ταπεινή αποσκευή που τους περιβάλλει ενισχύει το αίσθημα μιαςανεπιτήδευτης και αυτονόητης απλότητας που μπορεί με στοιχειώδη τρόπο ναανταποκρίνεται στις υλικές τους ανάγκες. Εκείνο όμως που πυρπολεί καικαταυγάζει αυτή την εικόνα είναι το άδηλο εσωτερικό φως των ίδιων τωνπροσώπων&nbsp; που μοιάζει να&nbsp; ξεπερνά επιδεικτικά την εξωτερική αδύναμη συγκυριακήφωτεινή λάμψη, καθώς εκπέμπεται από το μοναδικό τοπίο μιας δυνατής εσωτερικήςψυχικής διαύγειας που υπερκερνά όλα τα φυσικά χαρακτηριστικά και προτάσσει τοθρίαμβο και την πρωτοκαθεδρία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Το φως αυτό μοιάζεινα κατακαίει με οριστικό τρόπο όλες τις πολιτικές και τις πολιτισμικέςσυμβάσεις της δικής μας τεχνολογικά διεσταλμένης αντίληψης και ναμετασχηματίζει τη σκόπευση του φωτογράφου σε μια αισθητική καταγραφή πουπροβάλλει ως πρωταρχικό το αίτημα μιας ανεπιτήδευτης ηθικής καθαρότητας…Το φωςτης ύπαρξης έχει τη δυνατή του πηγή στις ακατάλυτες οικουμενικές αξίες πουμπορούν να υποκλίνονται χωρίς προσχήματα και να ορίζουν με το απροκατάληπτοδέος που της αρμόζει, την κοινή ανθρώπινη μοίρα…&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">17_100χρόνια_50 χρόνια_</span></b><span style="color: #e06666;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Le</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Corbusier</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><o:p></o:p></span></b></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-f1FZlnW1uTI/TwyyX1nGMHI/AAAAAAAABb0/4RQAWkIrCHI/s1600/le+corbusier_1911_parthenon.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-f1FZlnW1uTI/TwyyX1nGMHI/AAAAAAAABb0/4RQAWkIrCHI/s320/le+corbusier_1911_parthenon.jpg" width="203" /></a></div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UOigXiIw7f8/TwyyWbSwOjI/AAAAAAAABbs/KBagLVWVlds/s1600/le+corbusier_CHANDIGARH.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://4.bp.blogspot.com/-UOigXiIw7f8/TwyyWbSwOjI/AAAAAAAABbs/KBagLVWVlds/s200/le+corbusier_CHANDIGARH.jpg" width="200" /></a><span style="font-family: Calibri;"></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /><br /><span style="font-family: Calibri; font-size: 12pt;">Οι δυο αυτές φωτογραφίες τραβήχτηκαν πριν από 100 χρόνια η πρώτη καιπριν από μερικά</span><span style="font-family: Calibri; font-size: 12pt;">&nbsp; </span><span style="font-family: Calibri; font-size: 12pt;">χρόνια η δεύτερη. Ηπρώτη (δαγκεροτυπία) απαθανατίζει το νεαρό</span>&nbsp;<span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Le</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Corbusier</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span style="font-family: Calibri;">πάνω στην Ακρόπολη, κατά τη διάρκειατου περάσματός του από την Αθήνα στη διάρκεια ενός μεγάλου ταξιδιού στηνΑνατολή που ξεκίνησε το Μάρτιο και κράτησε επτά μήνες μέχρι το Νοέμβριο του1911. Ντυμένος κατά τα πρότυπα εκείνης της περιόδου, ευρωπαίος περιηγητής μεπαπιγιόν και χαρακτηριστικά γυαλιά και αντίστοιχο ντύσιμο. Οι εντυπώσεις τουκαταγράφηκαν με σχολαστικό τρόπο σε κείμενα και σκίτσα και αποτέλεσαν προϊόνδια βίου επεξεργασίας μέχρι την οριστική τους έκδοση λίγο πριν το θάνατό του.Έχουν εκδοθεί και στα ελληνικά και έχουν σχολιαστεί με συστηματικό τρόπο απόαρκετούς και ιδιαίτερα από τον Παναγιώτη Τουρνικιώτη στο βιβλίο του «Ηδιαγώνιος του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Le</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Corbusier</span><span style="font-family: Calibri;">». Αποτελούν σπάνια κατάθεση και περιγραφή της μεγάλης διαδρομήςτου μεγαλύτερου ίσως αρχιτέκτονα του 20^ου αιώνα, στα κέντρα και τασημεία αναφοράς του παλιού μεσογειακού ιστορικού κόσμου. Παράλληλα όμωςαποκαλύπτουν με χαρακτηριστικό τρόπο, τον τρόπο με τον οποίο δομήθηκε ο πλούτοςτων αναφορών και των εμπειριών που καθόρισαν το σπουδαίο αρχιτεκτονικό τουέργο. Η αρχιτεκτονική δεν υπήρξε ποτέ αποτέλεσμα μόνο των εμπνεύσεων και τηςσχεδιαστικής δεινότητας της στιγμής. Είναι ένα σύμπαν πραγμάτων που απαιτείβαθιά κατανόηση όλων των προσλήψεων που καθόρισαν ιστορικά τον ανθρώπινο βίοκαι βέβαια εξακολουθούν με όλους τους τρόπους σε κάθε εποχή να διαμορφώνουν τιςοπτικές και το λεξιλόγιο που κυριαρχεί στις προτιμήσεις και συνθέτει τηνπρότασή της.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το 1911, ήταν μια πρώιμη εποχή για τον τόπο. Η Κρήτη και ηΘεσσαλονίκη , για παράδειγμα δεν ανήκαν ακόμη στην ελληνική επικράτεια, οιβαλκανικοί πόλεμοι δεν είχαν ξεκινήσει ακόμη, ο κόσμος βρισκόταν στο μεταίχμιομιας μεγάλης μετάβασης που αποτελούσε προανάκρουσμα όσων επρόκειτο να συμβούν,με κατά κανόνα βίαιο τρόπο στη διάρκεια των χρόνων που έρχονταν. Ο εικοστόςαιώνας είχε μόλις αρχίσει και ο αναβρασμός που τον χαρακτήρισε είχε σταδιακά ξεκινήσεινα κυοφορείται σε όλα τα πεδία της καλλιτεχνικής και δημιουργικής γραφής καιμαζί και της αρχιτεκτονικής. Σε μια τέτοια εποχή, βρέθηκε ο μεγάλοςγαλλοελβετός αρχιτέκτονας στην Ανατολή. Επέλεξε να κάνει ένα ταξίδι στον κόσμοτων αναφορών που χαρακτήριζαν το δυτικό πολιτισμό και να προσκυνήσει στιςοδεύσεις μιας μεγάλης παράδοσης που ξεκινούσε από τους αρχαίους ναούς ,περνούσε από τα ρωμαϊκά υδραγωγεία και τους βυζαντινούς τρούλους και κατέληγεστα οθωμανικά παλάτια και τους στενούς δρόμους των παζαριών της ανατολής.Με&nbsp; τα ταξίδια του κατάφερε να κτίσει έναμέρος από το ψηφιδωτό της αρχιτεκτονικής του προσωπικότητας που καθόρισε τιςδημιουργικές καταθέσεις ενός αιώνα και εξακολουθεί να αποτελεί ένα ισχυρό πόλοαναφορών για όλες τις αναζητήσεις και της εκφράσεις της νεωτερικότητας. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η δεύτερη φωτογραφία από το κτίριο της εθνοσυνέλευσης στη </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Chandigar</span><span style="font-family: Calibri;"> του ινδικού κρατιδίου </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Punjab</span><span style="font-family: Calibri;">, δείχνει από μακριά την εικόνα τουμεγάλου θόλου που καλύπτει την αίθουσα συνεδριάσεων. Αποτελεί κατά την άποψήμου την πιο δυνατή εικόνα του έργου του, με ολοφάνερα μνημειακό και τεχνολογικόμαζί υπομνηματισμό. Ένα μεγάλο αρχιτεκτονικό έργο, που συναιρεί όλες τιςκλίμακες και αποτελεί ταυτόχρονα ωδή στο εμφανές σκυρόδεμα και την καθαρή χρήσητων νέων υλικών που έφερε ο αιώνας μας αλλά μαζί και μια δυνατή εμβληματικήμορφή, με κοσμικούς συμβολισμούς, που μπορεί να αποτελεί ίσως καικαλοσχεδιασμένο εξάρτημα μιας μεγάλης μηχανής του χρόνου που εκφράζει στοδιηνεκές την αφήγηση της Αρχιτεκτονικής σε ένα κόσμο που πάντα εξελίσσεται καθώςταξιδεύει μέσα στην αιωνιότητα και το αχανές συμπαντικό υπόβαθρο… &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">18_Ηαρχιτεκτονική του τρόμου των ναζί _ </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><i>Awschvitz</i></span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><o:p></o:p></span></b><br /><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><br /></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-QA98nYfx1hI/Twy2ENQPtSI/AAAAAAAABb8/EXxCeifkkeE/s1600/AWSCHVITZ.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="312" src="http://3.bp.blogspot.com/-QA98nYfx1hI/Twy2ENQPtSI/AAAAAAAABb8/EXxCeifkkeE/s640/AWSCHVITZ.jpg" width="640" /></a></div><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ένα επίσημο σχέδιο από τα αρχεία του γερμανικού κράτους. Μετίτλους και τις απαραίτητες γενικές περιγραφές των εγκαταστάσεων στο δεξιόμέρος. Όπως αρμόζει στη γερμανική σχολαστικότητα και συμμόρφωση στα νόμιμαθεσμισμένα. Δεν νοείται αυθαίρετη κατασκευή για κανένα σκοπό. Ούτε και για έναανθρώπινο κολαστήριο. Όλα πρέπει να είναι τακτοποιημένα και σχεδιασμένα μεακρίβεια και τη μέγιστη δυνατή επιμέλεια και σαφήνεια. Ακόμη και ότανχωροθετούν τα ανατριχιαστικά οράματα ενός παρανοϊκού φύρερ&nbsp; και μιας δολοφονικής νοοτροπίας που κατόρθωσενα μετατρέψει σε λίγα χρόνια ένα ολόκληρο λαό σε υποχείριο και μια ολόκληρηήπειρο- και τον κόσμο όλο- σε συντρίμμια. Χρησιμοποιώντας σκηνοθέτες καικαλλιτέχνες και αρχιτέκτονες στο σχεδιασμό, την οργάνωση και την υλοποίηση τωνπιο αιματηρών προγραμμάτων που μπόρεσε στη διάρκεια της Ιστορίας να επινοήσεικαι το χειρότερο να εφαρμόσει το ανθρώπινο μυαλό. Μερικοί ταλαντούχοικαλλιτέχνες σαν τη σκηνοθέτη Λένι Ρίφενσταλ και τον αρχιτέκτονα ‘Αλμπερτ Σπέερ,τέθηκαν στην υπηρεσία της μεγαλύτερης κυριαρχίας του Κακού που γνώρισαν οιαιώνες. Η Χάνα ‘Αρεντ, έγραψε με φιλοσοφικό στοχαστικό λόγο για την κοινοτοπίατου κακού που κατέστησε δέσμιο των πιο εγκληματικών ενστίκτων ένα ολόκληρο λαόκαι μια πανίσχυρη οικονομική και κοινωνική μηχανή, όπως εκείνη της ναζιστικήςΓερμανίας. Ο τραγικός Βάλτερ Μπένζαμιν, αυτοχειριάστηκε για να μην πέσει σταχέρια τους τις παραμονές του πολέμου. Εκατομμύρια άνθρωποι και ολόκληρεςφυλετικές ομάδες όπως οι Εβραίοι και οι Ρομά, πολιτικοί τους αντίπαλοικομμουνιστές, αντάρτες ή και απλοί θρησκευόμενοι άνθρωποι, άνθρωποι μεδιαφορετικές γενετήσιες προτιμήσεις και ανάπηροι ή άτομα με νοητική υστέρηση,γνώρισαν το πέρασμα μιας τερατώδους μηχανής εξολόθρευσης που στήθηκε μεαποφάσεις και επίσημο θεσμικό τρόπο στα συνέδρια , τις συνελεύσεις, τιςκαγκελαρίες και τα στρατιωτικά συμβούλια από ένα καλά συγκροτημένο καιδολοφονικό πολιτικό και πολιτειακό μόρφωμα που θριαμβεύοντας πάνω στασυντρίμμια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης κατάφερε να εξαπολύσει τη μεγαλύτερηαπειλή εναντίον της υπόστασης του ανθρώπου. Τα εκατομμύρια των περιφερόμενωνναζί κοινών ποινικών εγκληματιών, που απ΄άκρου σ΄άκρο στην Ευρώπη, ανέλαβαν νακαταστρέψουν, να δολοφονήσουν, να εξαφανίσουν κάθε ίχνος πολιτισμού καιανθρώπινης συνθήκης, μεταμφιέζοντας τις τερατώδεις φυσικές και εγκληματικέςπολιτικές τους προτιμήσεις και μετονομάζοντάς την παρουσία τους με επίσημα θεσμικάονόματα και σύμβολα. Γερμανικός στρατός, Βέρμαχτ, Λουφτβάφε, Γκεστάπο, Ες Ες…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Δολοφονίες αμάχων, καταστροφές περιουσιών, βομβαρδισμοί πόλεων καιεμπρησμοί χωριών, στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης παντού μεανατριχιαστικά ιατρικά πειράματα, «τελικές λύσεις» με ολοκαυτώματα των Εβραίωνκαι εξόντωση κάθε αντίστασης, εκατομμύρια εκτελέσεις, φυλακίσεις, συλλήψεις,διωγμοί και τρομοκρατία από τάγματα κοινών δολοφόνων, είναι με συνοπτικό τρόποτα κληροδοτήματα του γερμανικού ναζισμού στην υπόθεση του ανθρώπινουπολιτισμού…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το σχέδιο της επί γης κόλασης, του στρατοπέδου εξόντωσης του‘Αουσβιτς, μεταφέρθηκε μετά από επίσημη παραχώρηση και βρίσκεται σήμερα ανάμεσαστα εκθέματα του μουσείου </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Yad</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Vashem</span><span style="font-family: Calibri;">, το χώρο της μνήμης για το ολοκαύτωμαπου έχει κτισθεί στην Ιερουσαλήμ. Είναι ένα κιτρινισμένο μεγάλο κομμάτι χαρτί,ένα αρχιτεκτονικό σχέδιο με τη χωροθέτηση μιας εγκατάστασης, όπως εκείνα ταπαλιά διπλωμένα χοντρά φύλλα σχεδιαστικού χάρτη&nbsp;που συναντά κανείς στα αρχεία όλου του κόσμου.&nbsp; Μόνο που έχει μια μοναδικότητα ετούτο τοσχεδιαστικό χρωματιστό πόνημα. Δεν απεικονίζει τη συνθετική πρόταση που κατάκανόνα περιέχουν οι αρχιτεκτονικές μελέτες. Αποτελεί την πιο συνοπτικήπεριγραφή υπό κλίμακα και το άνοιγμα για το πέρασμα της ίδιας της πύλης τηςκόλασης. Είναι ένα κομμάτι περγαμηνής που έχει γραφτεί με το αίμα εκατομμυρίωναθώων και εκφράζει εκείνο που τόσο εύστοχα είχε γράψει ο γερμανός φιλόσοφοςΤιοντόρ Αντόρνο, μετά το τέλος εκείνου του φρικτού πολέμου. <b>Μετά το Άουσβιτς, η ποίηση δεν έχει κανέναπεριεχόμενο. Είναι μια υπόθεση βαρβαρική…<o:p></o:p></b></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">19_ </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">O</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> Λόγος ενός εννοιολογικού ακτιβιστή ακέραιος μεεικονογράφηση</span></b><br /><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">&nbsp; &nbsp; <span style="color: #cc0000;">&nbsp;_ </span></span></b><b><i><span style="color: #cc0000; font-family: Calibri;">ΙορδάνηςΣτυλίδης [Θεσσαλονίκη-Βόλος]</span></i></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tMLZxyjr590/Twy2huYTIYI/AAAAAAAABcE/8C18ibpsppE/s1600/%25CF%2587%25CF%2581%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2583%25CE%25B2%25CE%25BB%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AC_%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://1.bp.blogspot.com/-tMLZxyjr590/Twy2huYTIYI/AAAAAAAABcE/8C18ibpsppE/s640/%25CF%2587%25CF%2581%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2583%25CE%25B2%25CE%25BB%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AC_%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" width="580" /></a></div><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">20</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">_</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> Ανασυνθέσεις και κολάζ ενός&nbsp;πραγματικού <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; κι ενόςφαινομενικού Κόσμου<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri;"><span style="font-size: medium;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span style="color: #e06666; font-size: large;"> </span></span></b><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #e06666; font-size: large;">_Ζωγραφικήτης Νανάς Στεπανιάν</span><o:p></o:p></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #cc0000;"><strong><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;">[ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ</span></i></strong><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;"><br />Εικαστική έκθεση μικτής τεχνικής της Νανάς Στεπανιάν<br />Διάρκεια:&nbsp; 9 έως 31 Δεκεμβρίου 2011<br /></span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;">X</span></i><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;">ώρος: &nbsp;</span></i><i><span lang="EN" style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;">Booze</span></i><i><span lang="EN" style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;"> </span></i><i><span lang="EN" style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;">Cooperativa</span></i><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;">, Κολοκοτρώνη 57 – Αθήνα<br />Ζωγραφική, χρώματα, κολάζ, τυπωμένες εικόνες αντικειμένων από προσωπικές συλλογέςπάνω σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες συνθέτουν ''ένα παραμύθι σε μία αλήθεια''.<br /></span></i><span style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;"><br /><b><i>Αισιόδοξη- απαισιόδοξη<br />δυνατή - αδύνατη<br />τολμηρή - άτολμη<br />χαλαρή - σχολαστική<br />παιδί - γυναίκα<br />παιχνίδι - πραγματικότητα<br />φτωχιά - πλούσια<br />χαρά – θλίψη<br /><em>Δύσκολο να μεχαρακτηρίσω αφού είμαι όλα αυτά μαζί, δύσκολο να χαρακτηρίσω τα έργα μου πουβγαίνουν απ΄όλα αυτά τα κομμάτια μου, την αλήθεια, το ψέμα, την παιδικότητα πουκουβαλάω στα πενήντα ένα μου χρόνια, την εικόνα των χρωμάτων, την εικόνα τηςυπερβολής, την εικόνα ''του ότι λάμπει δεν είναι πάντα χρυσός''.</em><br /><em>Λέγομαι ΝανάΣτεπανιάν] </em></i><br /></b></span><span lang="EN" style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></i></span></div><div class="MsoNormal"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-XWfCmPMQuK0/Twy3Eh360kI/AAAAAAAABcM/BKczbpDLm2g/s1600/stis%2525205__%2525202011%252520mikti%252520texniki%252520100x145.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="434" src="http://1.bp.blogspot.com/-XWfCmPMQuK0/Twy3Eh360kI/AAAAAAAABcM/BKczbpDLm2g/s640/stis%2525205__%2525202011%252520mikti%252520texniki%252520100x145.jpg" width="640" /></a></div><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">Η εικόνα ως περιτύλιγμα και οι άδηλες συμπτώσεις της <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">με τις διαθλάσεις των αισθητών πραγμάτων <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στην ψευδή συνείδηση που έκτισαν τατελευταία χρόνια οι συνθήκες μιας εικονικής πραγματικότητας, το κέλυφος τωνυλικών πραγμάτων τείνει να καταλαμβάνει σχεδόν μια ισότιμη θέση με την αληθινήτους ουσία. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Δεν πέρασαν 40 χρόνια από την ώρα που οΓκι Ντεμπόρ, προφήτης της πιο βαθιάς εναντίωσης στις αφηγήσεις ενός κόσμουειδώλων, έγραφε πως στη θεαματική κοινωνία οι εικόνες θα κατέχουν πρωτεύουσαθέση σε σχέση με τα ίδια τα αντικείμενα που περιγράφουν. Σε υπερσυσσωρεύσειςτων υλικών πόρων και των προσόδων του κεφαλαίου την προτεραιότητα καταλαμβάνειτο αίτημα αναπαραγωγής του ιδεατού και εικονικού αντικειμένου. Τα υποκείμεναδέσμια της πιο αποχαυνωτικής αλλοτρίωσης ενδιαφέρονται μόνο για την παραγωγήκαι την αναπαραγωγή των εικόνων. Το ίδιο το υλικό της ευμάρειαςμετασχηματίζεται διαρκώς σε αδηφάγες σχηματοποιήσεις που ωθούν με απληστία σταόρια ενός πορνογραφικού αλλά ανηδονικού παραληρήματος και όλες οιεκφράσεις&nbsp; ταυτίζονται ασύστολα με μιαμονότροπη θεολογική εμμονή που αναπαράγει διαρκώς τις ψευδείς της εικόνες καιτις μετατρέπει σε αντικείμενα λατρείας. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η εικόνα, διάτρητη και θολή,απογυμνωμένη από τις αρετές της επαφής με το βλέμμα υπάρχει μόνο ωςυποκατάστατο των αξιακών αφηγήσεων και τείνει να εκφυλίζεται όλο και πιο πολύσε εμπόρευμα. Το <i>«κεφάλαιο έχει αρχίσεινα μετατρέπεται σε εικόνες».</i> Υβρίδια και τερατόμορφες μεταλλάξεις τωναρχετύπων συντρίβουν τα νοήματα και μεταμορφώνουν τα πάντα σε εξελκώσεις μιαςκαφκικής λιμικής. Ο τοτεμισμός της καταναλωτικής ηλιθιότητας ,στολισμένος μεγυαλιστερές απομιμήσεις και σκουπίδια κάθε λογής, αντικαθιστά τα πρόσωπα με τιςκούκλες από πλαστικό και ενίοτε μεταμορφώνει τις πορσελάνινες εκδοχές τους σεδοξαστικά ψιμύθια μιας επιτηδευμένης αισθητικής αλλά φριχτά παραμορφωτικήςαπόλαυσης.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η παραπάνω αναφορά, έρχεται από άλληκατεύθυνση να ερμηνεύσει τα συμβάντα της καλλιτεχνικής κατάθεσης της ΝανάςΣτεπανιάν. Με ορμή και δύναμη δανεισμένη από την αρμένικη ψυχή της, αφήνει ταχρώματα να ξεχυθούν σαν άλογα της στέπας στον καμβά της ματιέρας της καιτεμαχίζοντας μικρά κομμάτια από φωτογραφίες και τυπωμένο χαρτί , τα ανακατεύειμε τα χρώματα μιας εκρηκτικής παλέτας και τα αφήνει να μας αφηγηθούν ταπαραμύθια και τα στιγμιότυπα ενός πολυσήμαντου αστικού βίου. Οι παλιές κούκλεςπαίρνουν ζωή και στέκονται ισότιμα δίπλα σε ανθρώπινες μορφές και το αίσθημαπου δημιουργεί αυτή η παράταιρη συνύπαρξη έρχεται να αφυπνήσει την άμεση καιαβίαστη εννόηση ενός κόσμου, που έχει μετατρέψει σταδιακά τα πρότυπα και τιςζωντανές εκδοχές του σε νευρόσπαστα και υποχείρια ενός παράλληλου σύμπαντοςόπου κυριαρχούν οι ανησυχαστικές φιγούρες μιας ανόργανης και χωρίς σκεύοςπνοής. Οι ζωντανοί οργανισμοί μοιάζουν με παγωμένες πόζες ενός κόσμου από φτηνάυλικά και οι χωρίς νεύρο τεχνητές ανθρωπόμορφες συνδηλώσεις τους φαίνεται ναζωντανεύουν και να μεταμορφώνονται σε αλλόκοτα πλάσματα μιας ισότιμηςσυνύπαρξης.&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Οι οργουελικές διαστροφές των φράσεωνκαι οι εφιαλτικές υποθέσεις ενός θαυμαστού «καινούριου» κόσμου είναι τώρα εδώκαι αποτυπώνονται με τον πιο γλυκερό και λεπταίσθητο τρόπο στις δημιουργικέςμαρτυρίες&nbsp; ενός ζωγραφικού καμβά, που δενκαταφέρνει βέβαια να αποκρύψει κάτω από τις πολύχρωμες&nbsp; εξάρσεις μια σχεδόν αλληγορική μεταγραφή τουμελαγχολικού του βάθους. Οι καλλιτεχνικές εικόνες της Νανάς, προτάσσουν τηγοητεία των απαλών σφουμάτων και την ευκρίνεια του περιγράμματος, πουκαταφέρνουν να μετατρέψουν τις σκληρές τονικότητες των βαθυπράσινων και τωνγκρίζων σε μια σχεδόν λαϊκότροπη εικονογραφία που μου φέρνει στο νου έναολόφωτο πριμιτιβισμό, αλλά την ίδια στιγμή καταφέρνουν να ανακαλέσουν και όλοτο απόθεμα της εποχής της μετάβασης στο ξεκίνημα του 20^ου αιώνα,τότε που οι συμβολιστές και ο Ένσορ, με σχεδόν σωματικό τρόπο όπως και σήμεραβίωσαν την κατάπτωση και την αλλαγή ενός κόσμου, που είδε να ταράζεται συθέμελακαι να διαλύεται στη διάρκεια ενός αιώνα όλο το εποικοδόμημα του κοινωνικού καιτου καλλιτεχνικού φαντασιακού της αναδυόμενης αστικής του τάξης.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Οι αναγνώσεις ενός δημιουργικού έργουμπορούν ενίοτε να είναι αυθαίρετες. Ο Αριστομένης Προβελέγγιος έλεγε πωςαυθαίρετο είναι ό,τι δεν είναι ωραίο. Τα τελάρα της Νανάς, αποτελούν το υλικόμιας ανάγνωσης διαφορετικής για το βλέμμα του καθενός. Σημασία έχει πως μετρυφερή ματιά και ελαφρύ χέρι, καταφέρνει να μας πάρει από το χέρι και να μαςοδηγήσει στη μεγάλη αφήγηση της ανθρώπινης περιπέτεια που ποτέ δεν τελειώνει,ούτε πριν ούτε μετά το διάβα του καθρέπτη. Και δεν πρόκειται να αφήσει τονκόσμο να χαθεί, όσο υπάρχει μαζί με τον Έρωτα ,η τέχνη να μας παρηγορεί. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Από τις εικόνες ενός έτσι κι αλλιώςσπαρακτικού κόσμου….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">21_</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">H</span></b><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"> μαρξιστική προπαγάνδα στο Χόλιγουντ_ </span></b><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #e06666;">Feet fleet 2 [η ταινία]</span><o:p></o:p></span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a href="http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_24/12/2011_467012"><span style="color: #cc0000;">http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_24/12/2011_467012</span></a><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-G2vrXgxmvfc/Twy3k-4LRHI/AAAAAAAABcU/_IhMCSWNwvU/s1600/krill1_cut.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/-G2vrXgxmvfc/Twy3k-4LRHI/AAAAAAAABcU/_IhMCSWNwvU/s640/krill1_cut.jpg" width="640" /></a></div><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"></span></b><b><span style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="background-color: black; color: #cc0000;"><span style="font-family: Calibri;">Φωτο. Από την ταινία&nbsp; <i>Feet fleet 2_ο Κριλ και ο </i></span><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">M</span></i></span><i><span style="font-family: Calibri;"><span style="background-color: black; color: #cc0000;">πιλ </span><span style="background-color: #cc0000;"><o:p></o:p></span></span></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">2011…Μια χρονιά γεμάτη γεγονότα….Η αυτοκρατορία του συστήματος τωναγορών και των μεγάλων χρηματοπιστωτικών οργανισμών έχει επιβάλει παντού τασχέδιά της…Υπερεθνικοί οργανισμοί που συγκροτούν το νέο παγκόσμιο εξουσιαστικόκατεστημένο έχουν καταφέρει να καταστήσουν δέσμιες των σχεδιασμών τους όλες τιςεθνικές κυβερνήσεις ανδρεικέλων που έχουν εγκαταστήσει σε όλα τα μήκη και ταπλάτη του παγκόσμιου χωριού…Οι μόνοι που αντιστέκονται ακόμη είναι οιδιαδηλωτές του κινήματος </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Occypy</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Wall</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">street</span><span style="font-family: Calibri;">&nbsp;που δεν έχει συλλάβει η αστυνομία στη μεγαλύτερη τέως δημοκρατία τουδυτικού κόσμου, οι αγανακτισμένοι της Αθήνας που άρχισαν να κουράζονται λίγοαπό τη θηριώδη αδιαφορία του τοπικού πολιτικού συστήματος που δεν φαίνεται ναευαισθητοποιείται καθόλου από όσα συμβαίνουν και οι εξεγερμένοι της ΑραβικήςΆνοιξης που δεν εννοούν να συμμορφωθούν ενώ έχουν πια καταλάβει πως τα πυρά πουπέφτουν κάθε μέρα εναντίον τους δεν είναι άσφαιρα… Φύλλο δεν κουνιέται στιςαποχαυνωμένες υπόλοιπες δεσποτείες του νεοφιλελεύθερου ντελίριου, πουλαθροβιώνει περιμένοντας από τους υπηκόους τους να προσαρμοστούν στα νέακατώτατα μισθολογικά κλιμάκια και στο νομοθετημένο προσδόκιμο ζωής των 90 ετών,που θα τους επιτρέψει να πάρουν μια σύνταξη πείνας στα 87 τους χρόνια…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Την ώρα που όλα φαίνονται να ομογενοποιούνται και να φτιάχνεται ονέος ιδεολογικός μέλας ζωμός της επόμενης χιλιετίας, ενώ οι ιδέες του φοβερούΜίλτον Φρίντμαν έχουν επικρατήσει ολοκληρωτικά και έχουν επιτρέψει σε κατοχικέςκυβερνήσεις να επιτρέπουν θεσμοθετημένα στις αγορές να αυτορυθμίζουν τηναπορρύθμιση κάθε κοινωνικής διαπραγμάτευσης και να συντρίβουν κάθε έννοιαδίκαιης κατανομής του πλούτου ή έστω διανομής φιλανθρωπικών συσσιτίων, υπάρχειμια πόλη που αντιστέκεται ακόμη σαν το πάλαι ποτέ γαλατικό χωριό στιςπεριπέτειες του Αστερίξ…Το Χόλιγουντ…<b>Τοκόκκινο Χόλιγουντ</b>!<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Σε όλες σχεδόν τις πρόσφατες παιδικές παρακαλώ ταινίες του, καιεδώ βέβαια έγκειται η σοβαρότητα της κατάστασης, υπάρχει στο βάθος του σεναρίουκρυμμένη μια ύπουλη πολιτική αριστερή ατζέντα! Μαρξιστές και κόκκινοισεναριογράφοι, όπως καταγγέλλουν πλέον ανοικτά οι αμερικανοί </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">republicans</span><span style="font-family: Calibri;">, έχουν εξυφάνει τη πιο φοβερή αριστερήσυνομωσία, εισάγοντας στην πλοκή των παιδικών αθώων ταινιών, τέρατα και σημεία,συκοφαντίες και ψεύδη που στρέφονται ευθέως εναντίον του συστήματος τηςκατανάλωσης, του κέρδους και τελικά της ελεύθερης αγοράς και τουνεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, δηλαδή εναντίον όλων των θεμελιωδών δομών τουενός και μοναδικού και καθαγιασμένου κυρίαρχου και ισοπεδωτικού συστήματος πουέχει μεταμορφώσει τον κόσμο όλο σε κρανίου Τόπο…&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Τα παραπάνω δεν αποτελούν αποκυήματα τρελής φαντασίας. ΣτηνΚαθημερινή των Χριστουγέννων [24-25.12.2011], ο συντάκτης της ΠαναγιώτηςΠαναγόπουλος, πρώτος ανακάλυψε και παρουσιάζει αυτό το σοβαρό ζήτημα, θέτονταςβάσιμους προβληματισμούς με όσα αναφέρει και συμπεραίνοντας πως το σύστημαετοιμάζεται να αναλάβει δράση για να «αντιμετωπίσει» τη μαρξιστική πλεκτάνη.Χαρακτηριστικά γράφει μεταξύ άλλων και τα παρακάτω:<o:p></o:p></span></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; text-align: justify;"><span style="background-color: black; color: #ea9999;"><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">«…</span></i><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Επειδή όταν αρχίσει μιαυπερβολή δύσκολα σταματάει, οι Συντηρητικοί πολιτικοί στην Αμερική και οι φίλαπροσκείμενοι αναλυτές άρχισαν να ανακαλύπτουν κρυφά μηνύματα αριστερήςπολιτικής σε ένα πλήθος άλλων ταινιών για παιδιά. Ετσι, το «Happy Feet 2» δενείναι όπως όλοι νομίζαμε, μια απλή παιδική ιστορία για χαρούμενους πιγκουίνουςκαι ένα πιγκουινάκι που δεν του έρχεται να χορέψει. Σύμφωνα με τον Κάιλ Σμιθ,κριτικό της New York Post, η ταινία «έχει μια βαθιά αριστερή πολιτική ατζέντα».Το τραγούδι που λένε οι πιγκουίνοι με στίχους: Ας δουλέψουμε μαζί/ για ναβελτιώσουμε τη ζωή μας/ αυτή είναι η δοκιμασία/ χωρίς αγώνα δεν έχει πρόοδο/δώσε ένα χέρι βοήθειας/ στον αδελφό σου για να κάνει το καλύτερο/ άνθρωποι τουκόσμου ενωθείτε/ με δύναμη στους αριθμούς/ μπορούμε να πετύχουμε για μια φορά/,όπως λέει ο Σμιθ, θα μπορούσε να είναι ο ύμνος του κινήματος Occupy WallStreet...<o:p></o:p></span></i></span></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; text-align: justify;"><i><span style="background-color: black; color: #ea9999; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Εκτός των άλλων, το «Happy Feet 2» κατηγορείται και ως φιλικήπρος το γκέι κίνημα ταινία, αφού οι πιο διασκεδαστικοί νέοι ήρωες, δυογαριδάκια που θέλουν να ανέβουν στην τροφική αλυσίδα, με τις φωνές του ΜπραντΠιτ και του Ματ Ντέιμον, είναι «ένα ύποπτο ζευγάρι εργένηδων». Πάλι καλά που οΣμιθ παραδέχτηκε ότι το Occupy Wall Street δεν υπήρχε ούτε ως υποψία όταν ηταινία γραφόταν και γυριζόταν.<o:p></o:p></span></i></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; text-align: justify;"><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span style="background-color: black; color: #ea9999;">Μπαίνουμε άραγε σε μια νέα φάση μακαρθισμού; ΄Η πρόκειται ναεπιβληθεί ένας νέος κώδικας ηθικής, όπως ο διαβόητος κώδικας Χέις που δενεπέτρεπε να αγγίξουν τα χείλη των ηθοποιών για περισσότερο από λίγαδευτερόλεπτα; Ηδη άρχισαν να κυκλοφορούν λίστες παιδικών ταινιών και των«αριστερών» τους θέσεων. Μήπως πρόκειται σύντομα οι ταινίες να κυκλοφορούν υπότην αιγίδα των κομμάτων και με αυτοκόλλητο στο DVD που να λέει ότι εγκρίνεταιαπό το ένα ή το άλλο κόμμα; Με τις ακρότητες που παρατηρούμε, τίποτα ίσως ναμην είναι απίθανο πια…»</span><o:p></o:p></span></i></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; text-align: justify;"><span style="background-color: black; color: white;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Είναι πραγματικάαδιανόητο την εποχή της απόλυτης οικονομικής μονοτροπίας του νεοφιλελεύθερουμορφώματος , που έχουν συντριβεί κατά κράτος όλες οι διαφορετικές προσεγγίσειςνα επιτρέπει το Χόλιγουντ να κυριαρχούν στις παιδικές μάλιστα ταινίες κάθελογής κομμουνιστές, ακτιβιστές , αριστεροί, ελευθεριακοί σοσιαλιστές,αντεξουσιαστές και άκουσον ομοφυλόφιλοι, και να μολύνουν την ιδεολογικήκαθαρότητα ενός <b>συστήματος </b>που έχειυποστηρίξει μέχρι σήμερα όλους τους αγώνες για τη διατήρησή της πιο ακραίας καιασύδοτης κυριαρχίας των λίγων πάνω στους πολλούς…Η μακρά ιστορική του εμπειρίακαι η εναντίωσή του σε κάθε εναλλακτική πολιτική αφήγηση, το έχει καταστήσειαξιοσέβαστο και ιερό…Δεν δίστασε να βομβαρδίσει πόλεις σαν την Γκουερνίκα στο1936, για να εναντιωθεί στην επικράτηση της Ουτοπίας της Βαρκελώνης, δεν είχεκανένα ενδοιασμό να αφήσει τους ναζί να καταστρέψουν τον κόσμο και να κάνουν ταπιο φρικτά ολοκαυτώματα για να μην απλωθεί παντού η σοβιετική επανάσταση, δενένιωσε την παραμικρή ενοχή για την κατάργηση των δημοκρατικών θεσμών στηνΕλλάδα το 1967 για να ελέγχει τις ισορροπίες κοντά στη Μέση Ανατολή με ταπολύτιμα πετρέλαια, δεν&nbsp; έκανε καμιάπροσπάθεια για να αποκρύψει την καταστροφή της δημοκρατικής Χιλής για ναπολεμήσει τα οράματα του μαρξιστή Σαλβαδόρ Αλλιέντε, δεν σταμάτησε ούτε στιγμήνα εξάγει πραξικοπήματα, εντάσεις και πολέμους σε όσες περιοχές έκρινε πωςδιακυβεύονταν τα συμφέροντά του…Δεν θα διστάσει αναμφίβολα να επιτεθεί σεόποιους κρίνει πως αποτελούν πραγματική απειλή, για την απληστία και τηνκυριαρχία του…Ο Θεός, χριστιανώνν, εβραίων ή μουσουλμάνων να σώσει όσους έχειβάλει στο στόχαστρό του…&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><o:p></o:p></span></span></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; text-align: justify;"><span style="background-color: black; font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><br /></span></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; text-align: justify;"><b><span lang="EN-US" style="background-color: black; color: #cc0000; font-family: Calibri;">Odyss, 10.01.2012<o:p></o:p></span></b></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319171666434910570-244743515981851056?l=osgouros.blogspot.com' alt='' /></div>odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-69562876358484686802012-01-08T04:01:00.000-08:002012-01-08T04:28:36.986-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="MsoNormal"><br /><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Ez_kpcDYyVs/TwmHcgzTYvI/AAAAAAAABY0/BSjTThPhX6g/s1600/66.610.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="521" src="http://2.bp.blogspot.com/-Ez_kpcDYyVs/TwmHcgzTYvI/AAAAAAAABY0/BSjTThPhX6g/s640/66.610.jpg" width="640" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><div class="MsoNormal"><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;"><span style="color: #e06666;">Constantin &nbsp;Brancusi, Sleeping muse I , 1909-10 [marble]<o:p></o:p></span></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 10pt;"><span style="color: #e06666;">HirshHorn Museum and Sculpture Garden, Smithsonianinstitution, <st1:place w:st="on"><st1:city w:st="on">Washington</st1:city> <st1:state w:st="on">DC</st1:state></st1:place>.</span><o:p></o:p></span></i></b></div></td></tr></tbody></table><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στις 26 &amp; 27.01.2003, στη μικρή μας πόλη τον ‘Αγιο Νικόλαο, γνώρισατη Λουκία Ρικάκη. «Τα λόγια της σιωπής», μια εξαιρετική ταινία της αφιερωμένηστη νοηματική γλώσσα των κωφών ήταν η αιτία της παρουσίας της στο Ρεξ .Μετάτην&nbsp; προβολή ακολούθησε συζήτηση και δόθηκεη δυνατότητα μιας ουσιαστικής συζήτησης πάνω στα θέματα της ανθρώπινηςεπικοινωνίας. Έκτοτε ξαναβρέθηκε στον Άγιο Νικόλαο, αρκετές φορές άλλοτε για ναπαρουσιάσει «το Αιγαίο μέσα από τα λόγια των ποιητών», να δώσει παράσταση </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">stand</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">up</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">comedy</span><span style="font-family: Calibri;"> στο θερινό σινεμά Χριστίνα ή νασυμβάλει με την ευγενική χορηγία του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Ecocinema</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span style="font-family: Calibri;">της συγκλονιστικής ταινίας </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Ludmilla</span><span style="font-family: Calibri;"> [μια γυναίκα από το Τσερνομπίλ] στοπολυθεματικό αφιέρωμα του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου για το περιβάλλον.Όλες οι δράσεις και η δημιουργική της κατάθεση έχουν ένα ολοφάνερο κοινωνικόκαι πολιτικό προφίλ&nbsp; που με πυρήνααναφοράς την τέχνη του κινηματογράφου και της κινούμενης εικόνας καταγράφουν,τεκμηριώνουν, στοιχειοθετούν ή προτείνουν μια μυθοπλασία πάνω στην πολυεπίπεδη καιατέρμονη ανθρώπινη περιπέτεια.&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η ταινία της Λουκίας «Ο άλλος» [2004] αποτελεί μια ολοκληρωμένη και ουσιαστική, βαθιάκοινωνική και πολιτική σκόπευση. Με αφετηρία το δημοτικό σχολείο με τους επτά νεαρούςαλβανούς μαθητές και τον ένα έλληνα στο Πατσίδερο Ηρακλείου, αφηγείται καιπροβάλλει τον αθόρυβο τρόπο με τον οποίο μια μικρή σχολική κοινότηταμετατρέπεται από το φωτισμένο δάσκαλο Γιάννη Φραγκιαδάκη σε εργαστήριο συνάντησηςμε τον τον «άλλο». Η καταγραφή τεκμηριώνει και μαρτυρεί την αβίαστη προσπάθεια μιας&nbsp; απροκατάληπτης διανοητικής και διδακτικής προσέγγισηςπου ανατρέπει αμετάκλητα όλα τα στερεότυπα και τα ιδεολογήματα του κοινωνικούαποκλεισμού και οδηγεί μέσω μιας καθημερινής ουσιώδους διαπραγμάτευσης στοσχηματισμό μιας σχολικής κοινότητας μεστής σχέσεων και συναισθημάτων. Αυτό πουαναδύεται ολοφάνερα είναι ο αξιακός πλούτος της ανθρώπινης φυσικής καικοινωνικής επαφής που ακυρώνει στην πράξη κάθε καταγωγικό, εθνοτικό και ταξικόφραγμό, επεξεργάζεται νέους προσωπικούς και συλλογικούς δεσμούς στο χώρο τουσχολείου και την ευρύτερη&nbsp; κοινότητα καιεπανατοποθετεί τελικά στο κέντρο του νοήματος , τις κοινές ανθρώπινες ιδιότητεςτων παιδιών, το αναμφίβολο κύρος της ηλικιακής τους αθωότητας &nbsp;και τις αναλλοίωτες ηθικές παραμέτρους τηςύπαρξης.&nbsp; Ο ξένος και ο μετανάστης εδώδεν έχουν καμιά θέση. Εδώ μετρούν μόνο τα χαρακτηριστικά που αποτυπώνουν καιεκφράζουν την κοινή ανθρώπινη μοίρα. Ο μετασχηματισμός του «άλλου» στον ίδιοκαι οικείο εαυτό μας είναι το έσχατο ανθρώπινο διακύβευμα και η ταινία τηςΛουκίας προβάλλει και προτάσσει με εκπληκτική λιτότητα και σαφήνεια, αυτή καιμόνο την οπτική, οργανώνοντας με μοναδική ευαισθησία το πρωτογενές υλικό και μετασχηματίζονταςένα μικρής διάρκειας ντοκιμαντέρ σε γοητευτικό και πειστικό ιδεολογικό καιπολιτικό εργοτάξιο αισθημάτων, πραγματικό «κινηματογραφικό γεγονός»…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">[<a href="http://www.luciarikaki.gr/d_the_other_gr.htm">http://www.luciarikaki.gr/d_the_other_gr.htm</a>]<br /><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-b2glRnR-FDM/TwmH5GwylgI/AAAAAAAABY8/nuxileHx8Xs/s1600/_MG_9396_A.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-b2glRnR-FDM/TwmH5GwylgI/AAAAAAAABY8/nuxileHx8Xs/s320/_MG_9396_A.jpg" width="320" /></a><span style="font-family: Calibri;">Στον οικείο χώρο του «Παγοποιείου» της καλής φίλης Χρυσάννας Καρέλλη,με θέα τη μοναδική πλατεία του ιστορικού Αγίου Τίτου, το κοινό τουΗρακλείου υποδέχτηκε τα «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας» της Λουκίας,στις 21 του Απρίλη του 2010 σε εκδήλωση της Νέας Κινηματογραφικής ΛέσχηςΗρακλείου . Μαζί στην παρουσίαση του βιβλίου, εκτός από τη συγγραφέα ήμουν εγώ, η Κάλλια Πλατύρραχου και ο Άγγελος Σπάρταλης. Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τηβραδιά, το αστραφτερό της χαμόγελο και τη βαθιά ικανοποίηση που ένιωθε&nbsp; ανάμεσα σε φίλους κι ένα εκπληκτικό κοινό πουεπικοινωνούσε άνετα μαζί του από την πρώτη στιγμή της βραδιάς. Ανάμεσα στα άλλαπου είχα γράψει για εκείνη την παρουσίαση, παραθέτω μερικές φράσεις που τόσοάρεσαν και στην ίδια και τις ενσωμάτωσε στην επόμενή του έκδοση.</span><br /><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #ea9999;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">«…</span><strong style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">ΗΛουκία γράφει παραμύθια…</strong></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span style="color: #ea9999;">Μας δίνει τον κόκκινο μίτο δεμένο σφικτά μετις πιο κρυφές επιθυμίες και μας προσκαλεί σε μια μαγική αφήγηση ίσαμε το βυθότης έμπνευσης εκεί όπου τα νάματα κυλούν ανόθευτα σαν κρύσταλλα και τα βλέμματαλάμπουν ανήσυχα όπως εκείνα των μικρών παιδιών.Με λέξεις τρυφερές, δανεισμένεςαπό την αχανή σαν του ουράνιου τόξου εσωτερική της παλέτα, μας παίρνει από τοχέρι και μας παρασέρνει σε μια φανταστική χώρα, εκεί όπου το σχήμα του χρόνου δένεταιμε τις χαράξεις της μνήμης και η αλησμόνητη αθωότητα του πρότερου βλέμματοςσυναντά τους μετριασμένους ίμερους που κρύφτηκαν σαν άγουρα αισθήματα γιατί δενπρόλαβαν να γίνουν δάκρυα στα μάτια ή νιφάδες που ριπίζει ο αγέρας την ώρα πουο χιονιάς λευκαίνει τα πάθη ξορκίζοντας τις κουρασμένες προσδοκίες.Μόνο ταπαραμύθια αντέχουν να μας πουν όσα η καρδιά τις πιο πολλές φορές δεν κατάφερενα ομολογήσει. Εδώ ο κόσμος είναι αμφίσημος και τα είδωλα στους καθρέπτεςμπορούν να γυρίσουν απ΄έξω αφήνοντας στο βάθος της εικόνας όσα μας πίκρανανπαράφορα ή μας στέρησαν το σπαραγμό του σώματος από μιαν ελπίδα πουεξαντλήθηκε.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span style="color: #ea9999;">Η Λουκία ΔΕΝ γράφει παραμύθια…<o:p></o:p></span></span></strong></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span style="color: #ea9999;">Δίνει σχήμα και πνοή στις ανάσες που χάθηκαν,στις ματιές που έσβησαν πρόωρα, στο άγγιγμα των χειλιών και το αίνιγμα τηςεπόμενης μέρας που δεν ήρθε ακόμη, στα χρώματα που μάγεψαν τη ματιά και στιςυγρές πλημμύρες που σάρωσαν με το άνθισμά τους τα ακρογιάλια του πόθου, στουςκρυμμένους αγγέλους που δίστασαν να μας δώσουν το χέρι την κρίσιμη ώρα πουξεκινούσε το πέταγμα στον ουρανό, στα άκτιστα κάστρα που δεν πρόλαβαν νανοτιστούν από τις σπάταλες σταγόνες της καταιγίδας των ανείπωτων εξομολογήσεων.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span style="color: #ea9999;">Μαζί, μάς διηγείται γενναιόδωρα το σπαρακτικόπαιχνίδι της ίδιας της ύπαρξης την ώρα που στεργιώνει με χώμα και μέλι τηνκρυφή συνταγή της εφήμερης παρουσίας της. Γι΄ αυτό η γραφή της είναι ελλειπτικήκαι βιωματική και την ίδια στιγμή αφοριστική και λεπταίσθητη σαν χάδι.Διατρέχεται σαν ρεύμα απ΄ όλα εκείνα που υπήρξαν και από τα μελλούμενα που δενέχουμε ζήσει ακόμη. Αναβλύζει παράφορα τον παλμό μιας ακατάσχετης δόνησης πουμεταμορφώνει τους μύθους σε ζωντανές διαθλαστικές διηγήσεις της βιωμένηςπροσωπικής αλλά και της συλλογικής εμπειρίας. Γι’ αυτό και ακούγεται σανψίθυρος που στηρίζει τη μόνη αλήθεια που μας σώζει και μας χαρίζει ελπίδα. ΤηνΑΓΑΠΗ…»<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">To</span><span style="font-family: Calibri;">ν Ιούνιο του 2010, καλεσμένος τηςΛουκίας συμμετείχα ως μέλος στην κριτική επιτροπή του κινηματογραφικού φεστιβάλ</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Ecofilms</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"></span><span style="font-family: Calibri;">στη Ρόδο, για τις ταινίεςμεσαίου μήκους. Μαζί με το Δημήτρη Ινδαρέ&nbsp;και το Χρήστο Ζούρα &nbsp;είχαμε τηντύχη να παρακολουθήσουμε από μέσα όλη αυτή την ακάματη προσπάθεια που κατέβαλεγια 10 χρόνια η κοινή μας φίλη ,σκηνοθέτης και διοργανωτής αυτής της τεράστιαςσυλλογής βλεμμάτων μαζί με&nbsp; το σύντροφότης Νίκο Νικολαϊδη για να δίνουν ζωή και ψυχή σε ένα πραγματικά σπάνιο καιμοναδικής ποιότητας και περιεχομένου κινηματογραφικό φεστιβάλ. Δεν ήταν ταινίεςπου μιλούσαν μόνο για το περιβάλλον, αλλά ζωντανές ματιές που εστίαζαν μεδεκάδες διαφορετικούς τρόπους στην πολιτική, την κοινωνική, την καλλιτεχνικήσυνθήκη του κόσμου μας. Όλη η ευαισθησία, οι ανάγκες ,οι αγωνίες και οιπροσδοκίες ενός οικουμενικού και βαθιά ουμανιστικού κινηματογράφουσυγκεντρώνονταν για μια εβδομάδα στο θερινό σινεμά και την κλειστή αίθουσαΡΟΔΟΝ επιτρέποντας στους ροδίτες, τους επισκέπτες, τους νέους και τουςυποψιασμένους αλλά και τους εφήμερους θεατές να καταδυθούν στο σύμπαν τηςκινούμενης εικόνας και να επιβεβαιώσουν με τον καλύτερο κάθε χρονιά τρόπο πως ητέχνη του κινηματογράφου είναι μια υπόθεση που κινητοποιεί την αληθινή δημιουργικήπνοή και τους προβληματισμούς που ορίζουν τον ανθρώπινο βίο. Συναντήσεις,προβολές, συζητήσεις, παρουσιάσεις, ενστάσεις, κριτικές αποτιμήσεις, μιαδιαδικασία ουσιαστικής και ευαίσθητης στράτευσης σε όλα τα μέτωπα όπου μπορείνα υπάρχει διαπραγμάτευση για το μεγάλο κοινό ανθρώπινο διακύβευμα ενόςκαλύτερου κόσμου. Η Λουκία, με μεγάλο κόπο και επίμονη και σχολαστική προσωπικήεργασία, λειτουργούσε ως πυκνωτής ιδεών, οπτικών και προσεγγίσεων,συγκεντρώνοντας με τεράστια προσπάθεια όλο το περίσσευμα μιας σωματικής,διανοητικής και ψυχικής πολλές φορές δημιουργικής κατάθεσης και στη συνέχεια μεαπίστευτη γενναιοδωρία και σπάνια ειλικρίνεια και δοτικότητα το αναδιένειμε σεόλους όσους είχαν την εσωτερική δύναμη και την προσωπική όραση και τηδεκτικότητα να εντρυφήσουν, να εννοήσουν, να κατανοήσουν, να παλαίψουν μέχρι τοτέλος για να κτίσουν τους δεσμούς που μπορούν να μας δένουν με τους ανθρώπους,να δίνουν αξία στα πράγματα, να δοξολογούν την ίδια την ύπαρξη. Η Λουκία δενγύρεψε ποτέ κανένα αντάλλαγμα, παρά μόνο τη συμμετοχή του κοινού, την κοινήεμπειρία με τις δημιουργικές αναζητήσεις των άλλων, την τρυφερή ανταπόδοση σεένα βλέμμα ανοικτό προς όλους… <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="background-color: black; color: #ea9999;"><b><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;">...Λουκία θα είσαι πάντα εδώ έμπνευση και πίστη</span></b><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;">..Όσο το βλέμμα σε αποζητά και η μνήμη σού προσφέρει μια ζεστή αγκαλιάβγαλμένη από το "παραμύθι της αγάπης και της ελπίδας", τη σπαρακτικήδιήγηση της ίδιας της ζωής...Όσο το άνθισμα της επιθυμίας μετατρέπει το εφήμεροκαι το στοιχειώδες σε γενναιόδωρο συναίσθημα και εγρήγορση διανοητική...Όσο ηύπαρξη εξυψώνεται σε δωρεά για τον "Άλλο" και τα λόγια των ποιητώνκατοικούν στις θάλασσες του Αιγαίου...Μέχρι την έσχατη ώρα που τον κόσμο θαψάλλουν οι χορωδίες των μικρών παιδιών που σε συγκινούν...Όσο θα λάμπουν τομπλε και το πορτοκαλί χρώμα που προτιμάς και όσο ανασαίνουν οι φίλοι σου...</span></span><span style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: black; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: black; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;"><b><span style="color: white;">Odyss, 30.12.2011</span></b></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div></div><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/VIqmvv5id6M?fs=1" width="480"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319171666434910570-6956287635848468680?l=osgouros.blogspot.com' alt='' /></div>odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-6585352316233540432011-12-13T13:08:00.000-08:002011-12-18T00:31:52.642-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="MsoNormal"><b><i><span lang="EN-US" style="background-color: black; font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d; font-size: large;">"Therefore, when we build, let us think that we build forever."</span></span></i></b><br /><b><i><span lang="EN-US" style="background-color: black; font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;"><br /></span></span></i></b></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">&nbsp;</span></span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">John Ruskin, The Seven Lamps of Architecture(1849)</span></span></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: #93c47d;"><b><i><span style="font-family: Calibri; font-size: large;">Η αρχιτεκτονικήαπαθανατίζει και δοξάζει κάτι. Συνεπώς δεν μπορεί να υπάρξει αρχιτεκτονική εκείόπου δεν υπάρχει τίποτε για να δοξασθεί.</span></i></b><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: #93c47d;"><b><i><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></i></b></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="background-color: black; font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">LudwigWittgenstein, Culture and Value, Oxford, Blackwell, 1998, p.74e</span></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-nGFm2SqLsQc/Tue8TPPVwhI/AAAAAAAABV8/SK3Suge5n4Y/s1600/%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2598%25CE%25A5%25CE%259C%25CE%259D%25CE%259F_%25CE%2597%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%259A%25CE%259B%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259F_19.7.2011+067.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="640" src="http://1.bp.blogspot.com/-nGFm2SqLsQc/Tue8TPPVwhI/AAAAAAAABV8/SK3Suge5n4Y/s640/%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2598%25CE%25A5%25CE%259C%25CE%259D%25CE%259F_%25CE%2597%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%259A%25CE%259B%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259F_19.7.2011+067.jpg" width="425" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #b6d7a8; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><b>Το εξοχικό σπίτι με το πεύκο / Ηράκλειο /φωτο. Οdyss, 2011.</b></span></td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Πολλά χρόνια περνώντας γρήγορα με αυτοκίνητο, έβλεπα στο βάθος τουπεριαστικού τοπίου, στην κορυφή ενός μικρού -σχεδόν ανεπαίσθητου- λόφου, τοπαλιό υψίκορμο και στενομέτωπο εξοχικό σπίτι, παρέα με ένα μεγάλο πεύκο. Ανέβαλασυνεχώς να το επισκεφθώ, λες και περίμενα να ωριμάσει ακόμη περισσότερο και ναπαλιώσει κι άλλο. Σιγά σιγά ο ορίζοντας είχε αρχίσει να γεμίζει επιθετικά μεένα σωρό αδιάφορα και εξεζητημένα κτίσματα σε μια περιοχή «εκτός σχεδίου» αλλάτόσο κοντινή στην πόλη του Ηρακλείου. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Τώρα και λίγο καιρό ένα ανήσυχο αίσθημα είχε αρχίσει να μεκυριεύει –πάντα όμως την ώρα που περνούσα. <i>Λεςνα το γκρέμισαν</i>, υποθέσεις καταστροφής είχαν αρχίσει να μου δημιουργούν μιαενοχή σχεδόν και μια ευθύνη για ό,τι θα μπορούσε να έχει αδόκητα συμβεί. Όμωςκαι πάλι συνέχιζα κάποια στιγμή έστω και με δυσκολία να εντοπίζω -στιγμιαία-την εικόνα του και αυτό με καθησύχαζε κάπως και μου έδινε κι άλλη πίστωσηχρόνου και αναβολή. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Πρόσφατα όμως μια μέρα ζεστή του Ιουλίου καθώς επέστρεφα από ταΑνώγεια, με όλα τα χόρτα στις άκρες του δρόμου κατάξερα και την άσφαλτο ναδημιουργεί αντικατοπτρισμούς είπα πως σήμερα ήρθε επιτέλους η μέρα που περίμενακάμποσα χρόνια για να κάνω αυτή την αναζήτηση. Να&nbsp; βρώ τον τρόπο να πάω<b> </b>&nbsp;επιτόπου να επισκεφθώ το –πάλαιποτέ- μοναχικό εξοχικό σπίτι. Και έγινε έτσι τελικά. Βρέθηκα μετά από κάποιαμικρή προσπάθεια <b>εκεί </b>μέσα στη ζέστητου μεσημεριού. Ο ήλιος ήταν δυνατός και το φως διέλυε όλες τις σκιές καιεξάχνωνε τα χρώματα. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Μια φιγούρα ολόρθη και ξερακιανή σαν τις φιγούρες του Γκρέκο. Μεένα στοιχειώδες μέτρο να ορίζει τις φυσικές διαστάσεις. Με στέγη δίρριχτη,τσακισμένη από το χρόνο και την εγκατάλειψη με μια μεγάλη τρύπα να χάσκει πάνωτης. Και το γέρικο πεύκο εκεί. Ακουμπισμένο με τα σπασμένα του κλαδιά πάνω στηστέγη αναζητώντας λες μιαν απαντοχή για να στηρίξει το γέρικο κορμό του. Μιαεικόνα από το χτες που πέρασε αναπότρεπτα, τα χρόνια εκείνα της εξοχής που τομακρινό σπίτι ήταν το καταφύγιο από τον αναδυόμενο αστικό&nbsp; βίο. Το σπίτι αυτό τώρα ήταν έρημο καιακατοίκητο. Ίσως να γλύτωσε γι΄αυτό. Ποιος ξέρει την Ιστορία του. Λίγα χιλιόμετραπιο πέρα στην Αμνισό υπάρχουν τα σπαράγματα μιας άλλης –μινωικής- έπαυλης. Μετην υπέροχη τοιχογραφία με τα κρίνα. Ετούτο βέβαια δεν φαίνεται για τέτοιο.Είναι σήμερα ολοφάνερα ταπεινό και λιγομίλητο. Με τη χαρακτηριστική στέγη πουδανείστηκε από τις ζωγραφιές των παιδιών και την αρχετυπική οξυκόρυφη απόληξημιας τυπολογίας που έχομε όλοι στο νου μας να καλύπτει προστατευτικά &nbsp;τα <i>«δοχείαζωής»,</i>τα σπίτια των ανθρώπων. <o:p></o:p></span><br /><span style="font-family: Calibri;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-riBfvbetB7g/Tue_9BZ0_MI/AAAAAAAABYA/CLBX4YNr0-0/s1600/craxton-johnandscape-.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="193" src="http://1.bp.blogspot.com/-riBfvbetB7g/Tue_9BZ0_MI/AAAAAAAABYA/CLBX4YNr0-0/s320/craxton-johnandscape-.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HfnwTDYm1Zk/Tue_-vgY42I/AAAAAAAABYU/NSxZ2wCFBgs/s1600/john-craxton_greek+villa_1956.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="193" src="http://4.bp.blogspot.com/-HfnwTDYm1Zk/Tue_-vgY42I/AAAAAAAABYU/NSxZ2wCFBgs/s320/john-craxton_greek+villa_1956.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-I17EiikyBNY/Tue__8d_SSI/AAAAAAAABYg/H-bF1Cmh3lk/s1600/The+Enigma+of+an+Autumn+Afternoon%252C+c1910+1ac.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="236" src="http://4.bp.blogspot.com/-I17EiikyBNY/Tue__8d_SSI/AAAAAAAABYg/H-bF1Cmh3lk/s320/The+Enigma+of+an+Autumn+Afternoon%252C+c1910+1ac.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-64BWXb6h8R8/Tue_69DvL9I/AAAAAAAABX0/qtKHDRPVUOM/s1600/ARNE-FRIFARARE-Lonely-islands-OIL-ON-CANVAS-95-x-90-cm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-64BWXb6h8R8/Tue_69DvL9I/AAAAAAAABX0/qtKHDRPVUOM/s320/ARNE-FRIFARARE-Lonely-islands-OIL-ON-CANVAS-95-x-90-cm.jpg" width="305" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jsfjvqpd_Mg/Tue_9hrpzFI/AAAAAAAABYI/ltHBouFuoYE/s1600/eggonopoulos_nikos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-jsfjvqpd_Mg/Tue_9hrpzFI/AAAAAAAABYI/ltHBouFuoYE/s320/eggonopoulos_nikos.jpg" width="219" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-YkqRmQD0nsQ/Tue_6Q4tJII/AAAAAAAABXo/hd0DmMsmW3Y/s1600/7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="307" src="http://2.bp.blogspot.com/-YkqRmQD0nsQ/Tue_6Q4tJII/AAAAAAAABXo/hd0DmMsmW3Y/s320/7.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-arVbmhAPkog/Tue__SoE-rI/AAAAAAAABYc/tldWGD5Fb1g/s1600/parthenis-alligoria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-arVbmhAPkog/Tue__SoE-rI/AAAAAAAABYc/tldWGD5Fb1g/s320/parthenis-alligoria.jpg" width="316" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-VvbpN5fWsV8/TufB-4bxd5I/AAAAAAAABYs/MNadA5vOqoY/s1600/Solaris_Above.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="180" src="http://4.bp.blogspot.com/-VvbpN5fWsV8/TufB-4bxd5I/AAAAAAAABYs/MNadA5vOqoY/s400/Solaris_Above.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dJvefQO6ijQ/Tue_8BJGFII/AAAAAAAABX8/vgCifsDI5zI/s1600/bocklin-ruinen-bei-mondlicht.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://4.bp.blogspot.com/-dJvefQO6ijQ/Tue_8BJGFII/AAAAAAAABX8/vgCifsDI5zI/s320/bocklin-ruinen-bei-mondlicht.jpg" width="320" /></a></div><span style="font-family: Calibri;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7zymU2IVpSQ/Tue_Tl33lOI/AAAAAAAABXU/m0-RJ_YDlDg/s1600/Deadzone.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="188" src="http://3.bp.blogspot.com/-7zymU2IVpSQ/Tue_Tl33lOI/AAAAAAAABXU/m0-RJ_YDlDg/s320/Deadzone.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2b4PUYZI0Y8/Tue_U81uttI/AAAAAAAABXc/TjIVsgLffnw/s1600/pripyat-abandoned-city.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-2b4PUYZI0Y8/Tue_U81uttI/AAAAAAAABXc/TjIVsgLffnw/s320/pripyat-abandoned-city.jpg" width="316" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #b6d7a8; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: x-small;"><b>Εικόνες (από πάνω προς τα κάτω)#1,2 /J.Craxton#3/Giorgio de Chirico#</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #b6d7a8; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: x-small;"><b>4/Arne Frifarare#5/Ν.Εγγονόπουλος#6/Γ.Μόραλης#7/Κ.Παρθένης#</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #b6d7a8; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: x-small;"><b>8/Σολάρις του Α.Ταρκόφσκι#&nbsp;9/Α.Boecklin# 10/Tσερνομπίλ#11/ Πριπιάτ (Ουκρανία)</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ανακαλώ τις διαθλαστικές γεωμετρικές χαράξεις με ολοφάνερες αντίστοιχεςτυπολογικές αναφορές του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">John</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Craxton</span><span style="font-family: Calibri;"> [1922-2009], που περιδιάβαινε τον τόποκι έζησε εδώ στην Κρήτη μιαν εποχή που φαντάζει τόσο μακρινή σε μας που δενείχαμε γεννηθεί ακόμη. Τα τεκτονημένα ασάλευτα αστικά τοπία με τις μοναχικές κιερημωμένες όψεις των σπιτιών στις άδειες ιταλικές πλατείες την ώρα τουμεταφυσικού ντελίριου &nbsp;του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Giorgio</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">de</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Chirico</span><span style="font-family: Calibri;">. Τα ελάχιστης κλίμακας –σχεδόν σανσυναρμολογημένα παιχνίδια- διώροφα σπιτάκια που βαμμένα με τα δυνατά χρώματαμιας έντονης ματιέρας χαρακτηρίζουν τις παράξενες εικαστικές πόζες του Α</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">rne</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Frifarare</span><span style="font-family: Calibri;"> και μου ξυπνούν αλλοτινές μνήμες απότα πρώιμα διαβάσματα του Γκιούλιβερ και το παιχνίδι με τα μεγέθη. Τις όψεις πουβυθισμένες σε μια άδηλη σιωπή κυριεύονται από την υπερρεαλιστική διάθεση τουΝίκου Εγγονόπουλου στις εικονογραφήσεις των αστικών του τοπίων και τα οπτικάπεδία με την προοπτική της θάλασσας στα λιμάνια μιας μυθικής προσμονής ήαναχώρησης&nbsp; στα πρώιμα σκίτσα της Ύδρας τουΓιάννη Μόραλη.Τις γεμάτες ένταση και χρώμα τοπιογραφικές συνθέσεις του Παρθένη με τις συμβολικές ανθρώπινες φιγούρες που παρεισφρύουν το προσκήνιο μας σχεδόν ασάλευτης φυσικής ιεραρχίας. Εικόνες όλες, ιδιότυπο μείγμα μιας οικείας εικονογραφίαςδανεισμένης από τη μνήμη του ανθρώπινου ενδιαιτήματος με όλους τους τρόπους καιμε το στοιχείο της ερήμωσης και της κενότητας που έχει εγκατασταθεί και μετασχηματίζειτο βίωμα σε εγκατάλειψη, αναδύονται και διεκδικούν τη σύγκριση και τιςομολογίες με την ανησυχαστική πόζα του μοναχικού τούτου και γοητευτικού συνάμα εξοχικού(μου) σπιτιού. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Βλέποντας την εικόνα του από ψηλά στα αρχεία που αναζήτησα (</span><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Googlearth</span></i><i><span style="font-family: Calibri;">)</span></i><span style="font-family: Calibri;">, στιγμιαία μου ήρθε κι αθέλητα συνάμαστο νου, το τελευταίο μονοπλάνο μιας νοηματικής τοπογραφίας (τραβηγμένο με </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">travelling</span><span style="font-family: Calibri;">) του σιωπηλού &nbsp;ιχνευτή της ύπαρξης και δικού μου αγίου του ΑντρέιΤαρκόφσκι, στο μεταφυσικό ποιητικό κινηματογραφικό δοκίμιο του «διανοητικούωκεανού» του «Σολάρις».Εκεί και πάλι φαίνεται στην τελευταία σεκάνς ένα σπίτιμε στέγη από ψηλά την ώρα που χάνεται μέσα στα σύννεφα που διαρκώςαπομακρύνονται και διαλύονται βυθίζοντας τα πάντα στη δίνη μιας συμπαντικήςθάλασσας, που δεν ξέρει κανείς αν τα καταπίνει ή αν τα κυοφορεί μέσα στοακαθόριστα βαθύχρωμο γαλάζιο υμενικό της υγρό, που εγκολπώνει φασματικά τιςπολύτροπες διακλαδώσεις των υλικών στοιχειώσεων του τόπου των αισθητώνπραγμάτων και της σωματικής εμπειρίας και τα άρρητα υπονοούμενα μιας ακραίας εγκεφαλικήςσύναψης που μοιάζει να προκαλεί αστραπιαίες «εκκενώσεις επιθυμίας» ενόςαλλότριου κοσμικού φαντασιακού.&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η «άδεια» αρχιτεκτονική στο εξοχικό σπίτι, ανακαλεί τη γοητευτικήομορφιά των σπαραγμάτων και των ερειπίων στη ρομαντική εκδοχή ενός βίου που διαρκώςμετασχηματίζεται οδεύοντας στη σκόνη από το πέρασμα του ακατάλυτου χρόνου καιτης διηνεκούς συνθήκης της αιωνιότητας ,όπως υπονοεί στις γραφές του ο </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">John</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Ruskin</span><span style="font-family: Calibri;">. Φέρνει στο νου την αβίαστη δοξολογίατων εσχατολογικών θεμάτων και την εικονογραφία του επέκεινα στις αφηγήσεις καιτους πίνακες των Συμβολιστών στο γύρισμα του 19^ου αιώνα, όπως στο«Εγκαταλειμμένο σπίτι» του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Arnold</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Boecklin</span><span style="font-family: Calibri;"> (1895) αλλά την ίδια ώρα παραπέμπεικαι στην πρόσφατη ακόμη θλιβερή εμπειρία της βίαιης ανατροπής του αστικούτοπίου που προξένησε η ανθρώπινη ματαιότητα και η αδυναμία της να τιθασεύσει μεδραστικό τρόπο τη φυσική ιεραρχία σκορπίζοντας παντού τον πανικό μιας πυρηνικήςκαταδίωξης στην πόλη του Πριπιάτ δίπλα στο Τσερνομπίλ της Ουκρανίας. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Μαζί εκφράζει την αμφίθυμη σαγήνη και την «εκμαυλιστική» σχεδόν επέλασητης φθοράς και του φυσικού τέλους των πραγμάτων, τότε που όλα μοιάζουν να ανταποκρίνονταιστους σπαρακτικούς στίχους που αφιερώνει με την ποιητική της κατατονία και διαφυλάσσειστο κενό συρτάρι της μνήμης η Έμιλι Ντίκινσον, υφαίνοντας με υπαινικτικές,λιγόλογες ελλειπτικές φράσεις και μιαν αστείρευτη εμμονική διάθεση &nbsp;τον υπομνηματισμό της θνητότητας καιπεριγράφοντας με ουδέτερο αλλά άδηλα θρηνητικό τρόπο την αναπότρεπτη ανθρώπινη διάρκεια.Θραυσματικές εικόνες της αμφιλύκης που προκαλεί η λησμοσύνη των αλλοτινών πραγμάτωνκαθώς ο φυσικός χώρος καταλείπεται και παραδίδεται με αργό τρόπο στην «αίγλη τηςερήμωσης»… Η αίσθηση της κενότητας στοιχειώνει &nbsp;την απώλεια κάθε βιωματικής λειτουργίας καιμετασχηματίζει σε «κενό τεύχος» την ολοφάνερη τεκτονική ποιότητα αυτού του πανέ-μορφουπάλαι ποτέ εξοχικού σπιτιού και την ίδια ώρα το εξυψώνει σε μια ανώτερη κατάστασηπου βρίθει νοήματος καθώς δένεται καταγωγικά με το τοπίο και μεταμορφώνει σταδιακάαλλά αμετάκλητα τον πολύβουο περίγυρό του σε <i>ά-μορφη</i> υποδήλωση της πιο ακραίας καταναλωτικής υποτίμησης και τουεκφυλισμού του περιαστικού &nbsp;(εξοχικού) βίου…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Odyss,13.12.2011</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span style="font-family: Calibri;">&nbsp;&nbsp;<o:p></o:p></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319171666434910570-658535231623354043?l=osgouros.blogspot.com' alt='' /></div>odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-196157260558183502011-11-29T12:52:00.000-08:002011-11-29T12:52:05.896-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-IC9osUfKCtU/TtVEm2VhUcI/AAAAAAAABV0/4YJcg2VFres/s1600/Darth_Vader__portrait__by_itmon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="640" src="http://3.bp.blogspot.com/-IC9osUfKCtU/TtVEm2VhUcI/AAAAAAAABV0/4YJcg2VFres/s640/Darth_Vader__portrait__by_itmon.jpg" width="459" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: red; font-family: 'Helvetica Neue', Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-small;"><b>Darth Vader [από τη σειρά ταινιών STARWARS]</b></span></td></tr></tbody></table><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 15px;">Ζούμε αναμφίβολα ιστορικές μέρες. Η κυοφορία του καινούριου και οι ωδίνες του τοκετού που το συνοδεύουν διαμορφώνoυν ένα έντονο και πιεστικό ενίοτε καθημερινό βίωμα για όλους. Οι περισσότεροι παρακολουθούν αποσβολωμένοι και ο φόβος έχει αρχίσει να τρυπώνει ύπουλα παντού. Διάχυτο απλώνεται ένα αίσθημα αδημονίας και ανασφάλειας για το επικείμενο, που απέχει ελάχιστα από το φόβο και τον ψυχολογικό αντίκτυπο που τον συνοδεύει. Όλα συνηγορούν στην καλλιέργεια της καχυποψίας για τον άλλο και ευνοούν απροκάλυπτα την παρουσία και την ανάληψη κεντρικών ρόλων από τις πιο ακραίες και ρατσιστικές απόψεις που ήδη κατάφεραν στην Ελλάδα να καταστούν ισότιμοι εταίροι στο κοινό βήμα της συλλογικότητας που εκ των πραγμάτων βίωνε τώρα και πολύ καιρό μια διαδικασία συστηματικού ευτελισμού. Στη σύγχρονη εκδοχή της ευρωπαϊκής νεοελληνικής πραγματικότητας παλιοί ροπαλοφόροι αρνητές της δημοκρατικής νομιμότητας –δηλαδή φασίστες -</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 15px; text-align: justify;">&nbsp; </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 15px; text-align: justify;">έγιναν ανώτατοι θεσμικοί παράγοντες καθώς οι αντοχές της δημοκρατικής άμυνας εξανεμίστηκαν κάτω από το βάρος του χρέους και της απόλυτης κυριαρχίας του πνεύματος της «σχολής του Σικάγου», δηλαδή των κερδοσκόπων και των καιροσκόπων των αγορών.</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 15px; text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">Μια νέα κινητικότητα αρχίζει να παρουσιάζεται σε όλα τα μήκη του κόσμου. Στη Αμερική τα παιδιά της αντιπολεμικής γενιάς του Βιετνάμ έχουν ξαναβγεί στους δρόμους. Το 1969 διαδήλωναν στις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις της Νέας Υόρκης έχοντας γραμμένο τον αριθμό 33.000 στο σώμα τους (τόσοι ήταν μέχρι τότε οι νεκροί αμερικανοί στρατιώτες σε ένα άδικο και αιματηρό πόλεμο). Σήμερα κρατούν πλακάτ με το 99% και καταλαμβάνουν τους δρόμους της πόλης μέσα από ένα νέο δυναμικό κίνημα αντίστασης που ονομάστηκε με επιθετικό τρόπο «Ο</span><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">ccupy</span><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">Wall</span><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">street</span><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">» και ήδη μεταφέρεται σε πολλές πρωτεύουσες του αναπτυγμένου δυτικού κόσμου. Τόσοι είναι αυτοί που εκφράζουν,απέναντι στο 1% που εκπροσωπεί τις τράπεζες και τις αχαλίνωτες και άπληστες αγορές.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">Στις αραβικές «πλατείες της απελευθέρωσης» πνέει ένας πρωτοφανής αέρας εναντίωσης στις δεσποτείες ενός ανελεύθερου τόξου και οι νέοι άνθρωποι κινητοποιούνται τώρα και μήνες χρησιμοποιώντας τις νέες επικοινωνιακές δυνατότητες που παρέχει το διαδίκτυο. Η παρουσία τους είναι διαρκής και η έκφραση της νέας ηθικής στάσης που απαιτούν χρησιμοποιεί ως μέσο τη φρεσκάδα της νιότης και των ιδεών τους αρνούμενη να υποκύψει σε πρακτικές βίας που χρησιμοποιούν οι αποκρουστικοί εξουσιαστικοί μηχανισμοί των τοπικών συστημάτων και θυσιάζοντας καθημερινά την ίδια τη ζωή τους στο βωμό ενός ειρηνικού αγώνα. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">Στην Ευρώπη της αυγής του 21^ου αιώνα, το όραμα μιας πολιτικής ένωσης φαίνεται να βρίσκεται σε μεγάλη κρίση. Σταδιακά η ιδέα που αποτέλεσε κινητήριο μοχλό για 50 χρόνια μετά από ένα αιματηρό παγκόσμιο πόλεμο και κατάφερε να δημιουργήσει πρωτογενείς ευρωπαϊκούς θεσμούς συνεννόησης με προοπτική, σήμερα εμφανίζεται να μετασχηματίζεται με γοργό τρόπο σε μια ακόμη πολιτική ουτοπία. Η σημερινή Ευρώπη βασίστηκε αρχικά πάνω στην ιδέα της συγκρότησης ενός κοινού παραγωγικού και νομισματικού χώρου, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερε μέχρι τώρα να ενσωματώσει και πρόσθετα υπερεθνικά χαρακτηριστικά στις δομές και τους σχεδιασμούς της που να ανταποκρίνονται στις πολύμορφες εθνικές πραγματικότητες που υπήρχαν μεταπολεμικά στην ήπειρό μας.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">&nbsp;&nbsp;<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">Χώρες που καταστράφηκαν στον πόλεμο όπως η Ελλάδα, αλλά και χώρες που κατέστρεψαν τους πάντες όπως η Γερμανία, εντάχθηκαν σταδιακά σε ένα κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο γραφειοκρατικών θεσμικών εκφράσεων, που δεν κατέστη όμως εφικτό να απαλείψει όλες τις αντιθέσεις που δημιούργησε η Ιστορία. Η ανάγκη για την ανασυγκρότηση της Δυτικής αρχικά Γερμανίας, σε ένα ψυχροπολεμικό περιβάλλον με έντονη την αμερικανική παρουσία, δεν δίστασε να επιβάλει σε όλους επαχθείς όρους αποχής στη διεκδίκηση καταβολής αποζημιώσεων από την πλευρά των νικημένων και να τους καταδικάσει ουσιαστικά σε μια μακρόχρονη και οδυνηρή υστέρηση πόρων και παραγωγικής και κοινωνικής εξέλιξης. Τα επίσημα χρέη των ναζί στην Ελλάδα, όχι μόνο χρηματοδότησαν τους τυχοδιωκτικούς πολεμικούς τους σχεδιασμούς στην Βόρεια Αφρική αλλά ουσιαστικά καταδίκασαν στην πείνα το λαό της που βίωσε στη διάρκεια της κατοχής ένα διαρκές τοπίο καταστροφών και δηώσεων. &nbsp;</span><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια σε περιβάλλον ψυχρού πολέμου το δημοκρατικό κίνημα των ευρωπαίων πολιτών κατάφερε να διαμορφώσει ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο κατάφεραν να συγκροτηθούν με θεσμικό τρόπο μια σειρά από κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις. Η ιδέα του κοινωνικού κράτους και η επέκτασή της σε όλες τις περιοχές της ηπείρου μας, ο εκδημοκρατισμός των συμμετοχικών διαδικασιών, η διεύρυνση της παραγωγικής βάσης και η ουσιαστική αναδιανομή της ευημερίας που επέτρεψε να καταστεί εφικτή ο αναδυόμενος παραγωγικός και κοινωνικός καταμερισμός των ευρωπαϊκών κοινωνιών, αποτέλεσαν το υπόβαθρο πάνω στο οποίο διαμορφώθηκε μια νέα πολιτική και πολιτισμική συνθήκη. Η ανασυγκρότηση της δεκαετίας του 1950, συνοδεύτηκε από την άνοιξη της δεκαετίας του 1960 και φάνηκε να δημιουργεί ένα ανθεκτικό οικοδόμημα που συνέχισε να αναπτύσσεται μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">Τα τελευταία 20 χρόνια γίναμε όλοι μάρτυρες ενός διαρκούς μετασχηματισμού που μετέτρεψε σταδιακά τους αναδυόμενους συλλογικούς ευρωπαϊκούς θεσμούς σε δυσκίνητους γραφειοκρατικούς και πολιτικά αναποτελεσματικούς μηχανισμούς που αργά αλλά σταθερά υπάκουαν στις επιταγές ενός υπερεθνικού και βαθιά αντιδημοκρατικού εξωπολιτικού αστερισμού που είχε εγκαταστήσει σε όλα τα πεδία δραστηριότητας της δημόσιας σφαίρας το σύστημα της ανώτερης εξουσιαστικής τάξης και των κατά τόπους εκπροσώπων της που λίγο απείχαν από το να χαρακτηρίζονται ανδρείκελα. Η διεθνής ελίτ και οι περίφημες αγορές κατάφεραν να παγιώσουν μέσω κεντρικών πολιτικών και θεσμικών ρυθμίσεων που δεν είχαν ουσιαστική σχέση με καμιά δημοκρατική και κοινωνική διαπραγμάτευση, τις πιο επαχθείς και μονομερείς οπτικές και πρακτικές που εξέφραζαν αποκλειστικά τη στρατηγική της ισχύος και τη συγκέντρωσή της στα χέρια των λίγων. Το ευρωπαϊκό και διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα και οι τραπεζικοί σχηματισμοί αποτέλεσαν σταδιακά στους αποκλειστικούς πόλους ελέγχου και αναδιανομής της συσσώρευσης του κεφαλαίου και μέσω των συγκυριακών πολιτικών της επέκτασης της πιστωτικής πρακτικής κατάφεραν να επιβάλουν δραματικές μεταλλάξεις στο νοοτροπικό πυρήνα της μέσης καθημερινής στάσης και να καταστήσουν τις μεγάλες πλειοψηφίες υποχείρια και έρμαια τελικά μιας ανεπίστροφης πιστοληπτικής και καταναλωτικής εξαχρείωσης. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">«Καταναλώνω άρα υπάρχω»</span></b><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;"> ήταν η δια-πολιτική και ακραία αποχαυνωτική προτεραιότητα της πρόσφατης ανθρώπινης συνθήκης που κατάφερε να την εγκαταστήσει στο σκληρό πυρήνα μιας ψευδούς παραγωγικής και κοινωνικής συνείδησης επί μακρό χρόνο το σύστημα της δήθεν «ελεύθερης» αγοράς, καταργώντας με όλους τους τρόπους την αφετηρία του διαφωτισμού και επιβάλλοντας την ολοκληρωτική υποκατάσταση του <b>“</b></span><b><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">cogito</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">ergo</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">sum</span></b><b><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">” [Σκέφτομαι άρα υπάρχω]</span></b><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;"> και την επιστροφή του σύγχρονου ανθρώπου σε προνεωτερικές ή και πρωτογονικές κοινωνικές και πολιτικές θεωρήσεις και καταστάσεις.&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">500 χρόνια ανθρώπινων κοινωνικών και πολιτικών αγώνων φαίνεται πως έχουν σήμερα γίνει συντρίμμια. Το αχαλίνωτο κέρδος και η υλική πρόσοδος είναι τα μόνα εργαλεία προς χρήση σε μια καθημερινή σαρωτική και απροκάλυπτα απάνθρωπη νέα συνθήκη όπου τον πρώτο λόγο δεν έχουν οι δημοκρατικοί θεσμοί που έχουν σχεδόν εκφυλιστεί αλλά η απύθμενη υποκρισία που έχει παντού παγιώσει τη δική της μονότροπη θεώρηση. Η <b>αυτοκρατορία της ισχύος</b> [του χρήματος] έχει αντεπιτεθεί και προσπαθεί να κυριαρχήσει απόλυτα και να επιβάλει τους όρους της με τρόπο που κάνει τον Όργουελ και τον Χάξλεϊ να μοιάζουν με ξεπερασμένους χρονικογράφους. Τα χαρακτηριστικά του κόσμου διαφοροποιούνται καθημερινά με κινηματογραφικούς ρυθμούς και οι αλλαγές που επιβάλλονται μέσα σε ελάχιστο χρόνο, μοιάζουν να συντονίζονται μόνο με τις κοσμικές διαπλανητικές ταχύτητες με τις οποίες κινούνται οι γαλαξίες στο σύμπαν.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">Μια ταινία επιστημονικής φαντασίας από τη φουτουριστική σειρά του «Πολέμου των άστρων» [<b>«Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται</b>»] και η εμβληματική φιγούρα του Νταρθ Βάντερ έρχεται σήμερα να επαναφέρει στο προσκήνιο τους «ξεχασμένους ήρωες» και να ανακαλέσει στη μνήμη μας τους όρους της <b>«δύναμης</b>» που είναι η μόνη ικανή να εναντιωθεί στους σχεδιασμούς των δυνάμεων του ερέβους και να υπερασπίσει την ηθική επαναθεμελίωση της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα στην αρμονία της συμπαντικής τάξης. <b>Οι συμβολισμοί είναι αυτονόητοι και μας αφορούν όλους…<o:p></o:p></b></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">Odyss</span><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">, 29.</span><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">11.2011</span><span lang="EN-US" style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;"> </span><span style="font-family: UB-HelveticaLight; font-size: 11pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319171666434910570-19615726055818350?l=osgouros.blogspot.com' alt='' /></div>odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-68828960963910049412011-11-13T12:44:00.000-08:002011-11-13T12:59:42.779-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/aMvxhS1nbdM?fs=1" width="480"></iframe></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;"><br /></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">ΘΕΜΕΛΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 14pt;">[9.11.1938 / Πριν 73 μόλις χρόνια στη ναζιστική Γερμανία] <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri;">«Η νύχτα των σπασμένων κρυστάλλων» </span></b><span style="font-family: Calibri;">το 1938 στη ναζιστική Γερμανία, διαθέτει πάντα ένα ισχυρό συμβολισμό καθώς αποτέλεσε την αρχή του Ολοκαυτώματος. Ένας αποκρουστικός μηχανισμός από ανθρώπινα κτήνη και δολοφόνους του κοινού ποινικού δικαίου, συμπίλημα επίσημων θεσμών και παρακράτους που δεν είχε καμιά απολύτως σχέση με τον ευρωπαϊκό Πολιτισμό, αλλά εξέφραζε με τον πιο ακραίο τρόπο τη βαρβαρότητα του όχλου και την κυριαρχία των ενστίκτων του πάνω στο εποικοδόμημα της ηθικής δηλαδή της ευρύτερης πολιτικής και πολιτισμικής ανοχής και αντοχής της εποχής&nbsp;</span><span style="font-family: Calibri;">(που είχε κλονιστεί ανεπανόρθωτα από τη χιτλερική πανούκλα) , κατάφερε σε μια βραδιά να διαλύσει τα πάντα και να προδιαγράψει με ακρίβεια όλα όσα φρικτά θα επακολουθούσαν στη συνέχεια. Η κορύφωση του ήταν το στρατόπεδο εξόντωσης στο Άουσβιτς (βλ. αρχιτεκτονικό σχέδιο από το μουσείο του ολοκαυτώματος </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Yad</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">Vashem</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span style="font-family: Calibri;">στην Ιερουσαλήμ). &nbsp;</span></div></div><div class="MsoNormal"><br /></div><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XMcZfadggeE/TsAqtxvA85I/AAAAAAAABVs/afROK2Q22cE/s1600/03.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="312" src="http://3.bp.blogspot.com/-XMcZfadggeE/TsAqtxvA85I/AAAAAAAABVs/afROK2Q22cE/s640/03.jpg" width="640" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Το αρχιτεκτονικό σχέδιο της κόλασης / Στρατόπεδο εξόντωσης Άουσβιτς ,Αρχείο Μουσείου Yad Vashem, Ιερουσαλήμ</span></td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Σε ολόκληρη τη χώρα, χιλιάδες συναγωγές κάηκαν, αναρίθμητες περιουσίες Εβραίων και κοιμητήρια καταστράφηκαν, 200 άνθρωποι δολοφονήθηκαν με μόνη αιτία τη φυλετική τους καταγωγή, χιλιάδες άλλοι συνελήφθησαν και στάλθηκαν σε στρατόπεδα εξόντωσης. Δεν υπάρχει άλλη αντίστοιχη περίπτωση στην ευρωπαϊκή ιστορική εμπειρία του 20^ου αιώνα που να παρουσιάζει τέτοια ομοιότητα με τα τραγικά γεγονότα μιας πολύ παλιότερης περιόδου κατά τη διάρκεια των αιματηρών θρησκευτικών πολέμων στη Γαλλία, που έχει μείνει στη μνήμη ως «νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου» [24/08/1572]. &nbsp;<o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στη ναζιστική Γερμανία του 1938, ο ζόφος είχε παγιωθεί. Η δημοκρατία της Βαϊμάρης ήταν ήδη παρελθόν αρκετά χρόνια και ένας ολόκληρος λαός περιέβαλε με εκδηλώσεις λατρείας τις πιο εγκληματικές ηγετικές φιγούρες που γέννησε η Ιστορία. &nbsp;Ο διαρκής φόβος που επέβαλε η ιδεολογική τρομοκρατία του καθεστώτος είχε καταφέρει να κτίσει με συστηματικό τρόπο, στη διάρκεια μιας πενταετίας όλα εκείνα τα ρατσιστικά ανακλαστικά που ήταν ικανά να πυροδοτήσουν τις πιο ακραίες προσωπικές και πολιτικές πρακτικές. Η παρουσία του Κακού είχε καταστεί κοινότοπη και ήταν απλωμένη παντού. Οι &nbsp;άνθρωποι δεν κρίνονταν ως καλοί ή κακοί. Δεν ήταν καλύτεροι ή χειρότεροι από άλλους. Είχαν καταστεί οργανικό μέρος μιας κατάστασης από την οποία ήταν αδύνατο να ξεφύγουν. <b>Το Κακό ήταν πια ΚΟΙΝΟΤΟΠΟ</b>.&nbsp; Η Χάνα Άρεντ στο σχετικό πόνημά της «Η κοινοτοπία του Κακού»[2] ανέλυσε με οξυδερκή τρόπο και διεισδυτικότητα, όλες τις παραμέτρους που αποτέλεσαν τον καμβά πάνω στον οποίο υφάνθηκε αυτός ο ιστορικός μετασχηματισμός των συλλογικών προτύπων και των ατομικών στάσεων σε μια χώρα όπως τη Γερμανία. <o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το 1879, στο «Κομμουνιστικό μανιφέστο»[3] ο Κάρολος Μάρξ, έγραφε στην εισαγωγή πως <i>«…ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τη Γερμανία. Το φάντασμα του κομμουνισμού…</i>» Χρειάστηκε να περάσουν 60 χρόνια μόλις, να γυρίσει ο αιώνας , να γίνει ο α΄ παγκόσμιος πόλεμος , να καταρρεύσει η Δημοκρατία της Βαϊμάρης, να δολοφονηθεί η Ρόζα Λούξεμπουργκ και να αναρριχηθούν οι ναζί στην εξουσία το 1933, για να αποδειχτεί περίτρανα πως οι προβλέψεις του Μαρξ είχαν παταγωδώς διαψευστεί…</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">H</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">E</span><span style="font-family: Calibri;">υρώπη πλήρωσε μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο ένα βαρύ τίμημα σε ανθρώπινες ζωές και καταστροφές. Αδίστακτοι γερμανοί εγκληματίες φορώντας μαύρες στολές παραλλαγής με νεκροκεφαλές, με τα ουδέτερα παραπλανητικά ονόματα Βέρμαχτ, Γκεστάπο, Ες-ες, Λουφτβάφε,&nbsp; εξαπέλυσαν για 5 χρόνια μια πρωτοφανή επίθεση και την ίδια την κόλαση εναντίον του ανθρώπινου είδους και του Πολιτισμού και κατέστησαν με τις πράξεις τους, την ιταμότητα και τα κυνικά τους εγκλήματα, την ίδια την ποίηση περιττή. Ο Γερμανός φιλόσοφος Τιοντόρ Αντόρνο είχε γράψει μετά τον πόλεμο πως η εμπειρία των&nbsp; στρατοπέδων συγκέντρωσης έκανε την ποίηση μετά το Άουσβιτς να μοιάζει με βαρβαρική υπόθεση. Εκατομμύρια άνθρωποι δολοφονήθηκαν με βάναυσο τρόπο πριν από 70 μόλις χρόνια και σήμερα φαίνεται πως ορισμένοι θέλουν να καταδικάσουν αυτή την εμπειρία στο έρεβος της λήθης.<o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς χωρίς να παραλείψει κάτι σημαντικό από την εμπειρία του Κόσμου και του Τόπου; </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">T</span><span style="font-family: Calibri;">ις εκτελέσεις αθώων και αμάχων, τον αφανισμό πόλεων και χωριών, τις εκατόμβες της Βιάννου, του Διστόμου και των Καλαβρύτων ή τα δανεικά κι αγύριστα του υποχρεωτικού δανείου της κατοχής προς τους κατακτητές Γερμανούς που αρνήθηκαν μέχρι τώρα -επί 60 χρόνια μετά τον πόλεμο και 20 μετά τη γερμανική ενοποίηση- επιδεικτικά να επιστρέψουν το παραμικρό ποσό, που με αντικειμενικές εκτιμήσεις [4] φαίνεται πως πλησιάζει το ύψος του συνολικού σημερινού ελληνικού χρέους. Η Ελλάδα χρηματοδότησε με τους ελάχιστους πόρους που διέθετε τότε στα αποθεματικά της, όλες τις τυχοδιωκτικές πολεμικές επιχειρήσεις των ναζί στη Μέση Ανατολή, αλλά σήμερα καλείται να πληρώσει κι από πάνω για μια καταστροφή του Τόπου που ξεκίνησε στη διάρκεια της κατοχής και συνεχίστηκε με την προκλητική αδιαφορία του πολιτικού συστήματος όλα τα μεταπολεμικά χρόνια, με ελάχιστες και χλιαρές εξαιρέσεις. Οι δυνάμεις του άξονα, κατάφεραν να κλέψουν όλο το απόθεμα και τον πλούτο των αντιπάλων τους στη διάρκεια του πολέμου με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο, καταστρέφοντας τις παραγωγικές και κοινωνικές τους υποδομές[5] και καταδικάζοντας τους λαούς που αντιστάθηκαν στη στέρηση και τον αφανισμό. Είναι δυνατό όλα αυτά να έχουν ξεχαστεί σήμερα; &nbsp;Αν οι προηγούμενες κυβερνήσεις του τόπου τα έκαναν γαργάρα η νέα κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» λέτε να έχει την τόλμη να τα θέσει σε συζήτηση; Διαφορετικά τι νόημα έχει να δεχόμαστε τους ταπεινωτικούς αφορισμούς για τους τεμπέληδες του νότου, που ρήμαξαν όμως βεβαιωμένα οι απάνθρωποι και βάρβαροι βόρειοι που τώρα έχουν καταφέρει να επιβάλουν μέσω των υπερεθνικών μηχανισμών του κεφαλαίου τις προτιμήσεις τους και τους προσανατολισμούς τους σε όλους τους υπόλοιπους; <o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">O</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span style="font-family: Calibri;">ευρωπαϊκός διαφωτισμός αποτέλεσε κάποτε την αφετηρία της κοινωνικής και πολιτικής απελευθέρωσης. Σταδιακά όμως μετά το 19^ο αιώνα, με το μετασχηματισμό των παραγωγικών δομών και το πέρασμα στη νέα εποχή που αξιοποίησε την ένταση του κεφαλαίου και πρόσφατα της τεχνολογικής υπεροχής οι περισσότερο παραδοσιακές κοινωνίες που εξακολούθησαν να βασίζονται κυρίως στην ένταση της εργατικής δύναμης, σταδιακά έγιναν ουραγοί και υποχρεώθηκαν να βασιστούν μόνο σε εκείνα που τους προσέφερε η φύση και οι περιορισμένοι δημογραφικά δυναμική τους. Η Ελλάδα απέκτησε υπόσταση σύγχρονου κράτους μόλις πριν από 180 χρόνια και οι δημοκρατικοί της θεσμοί δοκιμάστηκαν ποικιλοτρόπως όλα αυτά τα χρόνια. Έζησε διαδοχικούς πολέμους τα τελευταία 110 χρόνια και σε ορισμένες περιπτώσεις οδυνηρές έριδες και εμφυλίους που επιβάρυναν τη θέση της στο συνολικό ευρωπαϊκό καταμερισμό. Αντιστάθηκε με κάθε τρόπο σε κατακτητές και γνώρισε φοβερές καταστροφές από τη ναζιστική λαίλαπα, χωρίς να καταφέρει με αξιόπιστο τρόπο να αποκτήσει ποτέ μια εγχώρια αστική τάξη[6] με αυτογνωσία, επίγνωση της ταυτότητάς της στο διεθνές περιβάλλον και διατεθειμένη να οραματιστεί, να σχεδιάσει, να προγραμματίσει και να υλοποιήσει ένα «εθνικό σχέδιο» για την προκοπή και την εξέλιξη του Τόπου μας. Το αποτέλεσμα βιώνεται συλλογικά απ΄ όλους μας σήμερα, σε μια φάση που τείνουν οι πολιτικοί θεσμοί σε εθνικό επίπεδο να υποκατασταθούν απολύτως από υπερεθνικούς σχηματισμούς του χρήματος που δεν δίνουν λογαριασμό σε κανένα. <o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Οι μονοδιάστατοι προσανατολισμοί της απληστίας των ελίτ και της απόλυτης μετατροπής των δομών της Ευρώπης σε ποσοτικά μόνο μεγέθη μετρήσιμα με αριθμούς και αποδόσεις του κεφαλαίου και κυρίως με τη μετατροπή τους σε έρμαια των περίφημων αγορών –δηλαδή των καιροσκόπων και κερδοσκόπων ιδιωτών- έχουν πια παγιωθεί και έχουν εξαπολύσει τη χειρότερη επίθεση που έχει βιώσει ο κόσμος ιστορικά από καταβολής παραγωγικών και κοινωνικών θεσμών. Δεν έχουν πια λόγο οι κυβερνήσεις και η Κοινωνία των Πολιτών αλλά το Δ.Ν.Τ, η Ε.Κ.Τ., οι επενδυτικές εταιρείες όλων των ρίσκων, οι&nbsp; τράπεζες και οι τοκογλύφοι που λειτουργούν ως αυτόνομοι μηχανισμοί συγκέντρωσης του κεφαλαίου που αναδιανέμεται με στρατηγικό τρόπο στα χέρια των λίγων, οι εταιρείες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που λειτουργούν ως καταλύτες για τον προγραμματικό σχεδιασμό όλων των πράξεων αναδιανομής σε βάρος των πολλών που υλοποιούν με προθυμία «πολιτικές» κυβερνήσεις και ανδρείκελα της υψηλής χρηματοπιστωτικής διπλωματίας. <o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Σταδιακά και σε ελάχιστο χρόνο το παραδοσιακό 20%-80% που γνωρίσαμε τα τελευταία 40 χρόνια (οι 2 στους 10 να κατέχουν τα 8 από τα 10 μέρη των κάθε είδους πόρων) άρχισε σταδιακά μα μεταλλάσσεται χειρότερα από εφιαλτικό Άλιεν…Το 1% σε λίγο θα έχει το 99% των κάθε είδους διαθέσιμων πηγών, πλούτου, κεφαλαίου, πόρων και η συντριπτική πλειοψηφία του 99% το αντίστοιχο θηριώδες ποσοστό του 1%! Τόσο καλά και τόσο δίκαια. Ούτε στους πιο ακραίους υπολογισμούς τους οι ακόμη και σήμερα απολογητές ενός συστήματος που έχει πια αρχίσει να καταρρέει, μπορούσαν να φανταστούν πως το σύστημα της νεοφιλελεύθερης προσέγγισης θα μπορούσε να αποδώσει τόσα πολλά σε τόσο λίγους…’Ισως όμως αυτό να είναι και το στάδιο της τελικής του εξαφάνισης…<o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Κλείνω αυτή την ανάρτηση αφύπνισης της ιστορικής μνήμης και υπομνηματισμού της εικόνας του κόσμου μας, &nbsp;με ένα εξαιρετικό στίχο του φετινού νομπελίστα Σουηδού ποιητή Τόμας Τρανστρέμερ. Μπορεί να λέει πολύ περισσότερα για τη σημερινή κατάσταση απ΄όσα οι σκέψεις που κατέθεσα εγώ παραπάνω. <o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Ονειρεύτηκα ότι επισκέφτηκα ένα νοσοκομείο. <o:p></o:p></span></span></i></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Δεν υπήρχε προσωπικό. Ήταν όλοι ασθενείς.</span></span></i></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /></span></span></i></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri;">Ο νοών νοείτω...</span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Calibri;">Ο</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">dyss. 13.11.2011<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">&nbsp;</span><span style="font-family: Calibri;">&nbsp; &nbsp;&nbsp;</span></b></div></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="background-color: black; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:<o:p></o:p></span></i></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">1/ Ο όρος</span></i></b></span><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Kristallnacht</span></i></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">(</span></i></b></span><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Κρίσταλναχτ</span></i></b><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">, που σημαίνει στα</span></i></b></span><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B3%CE%BB%CF%8E%CF%83%CF%83%CE%B1" title="Γερμανική γλώσσα"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; text-decoration: none;">γερμανικά</span></a></span></i></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">η «</span></i></b></span><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Νύχτα των Κρυστάλλων</span></i></b><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">»), επίσης</span></i></b></span><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Reichskristallnacht </span></i></b><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">(Ράιχσκρισταλναχτ, κατά λέξη, «</span></i></b></span><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Αυτοκρατορική Νύχτα των Κρυστάλλων</span></i></b><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">»),</span></i></b></span><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Pogromnacht</span></i></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">(</span></i></b></span><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Πογκρόμναχτ</span></i></b><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">, δηλαδή η «Νύχτα του Πογκρόμ»), περιγράφει το μαζικό πανεθνικό</span></i></b></span><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%B3%CE%BA%CF%81%CF%8C%CE%BC" title="Πογκρόμ"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; text-decoration: none;">πογκρόμ</span></a></span></i></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">στη</span></i></b></span><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1" title="Γερμανία"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; text-decoration: none;">Γερμανία</span></a></span></i></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">και στην</span></i></b></span><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1" title="Αυστρία"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; text-decoration: none;">Αυστρία</span></a></span></i></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">τη νύχτα της 9ης προς 10η Νοεμβρίου</span></i></b></span><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/1938" title="1938"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; text-decoration: none;">1938</span></a></span></i></b><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">. Ο στόχος ήταν οι</span></i></b></span><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82" title="Εβραίος"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; text-decoration: none;">Εβραίοι</span></a> </span></i></b><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">πολίτες όλης της χώρας και αποτέλεσε την απαρχή του</span></i></b></span><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%B1" title="Ολοκαύτωμα"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; text-decoration: none;">Ολοκαυτώματος</span></a></span></i></b><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">…</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span lang="EN-US" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></i></b></span></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">[παρακάτω αποσπάσματα από τη </span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span lang="EN-US" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Wikipedia</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">]<o:p></o:p></span></i></b></span></span></div></div><h3 style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; line-height: 14.25pt; margin-bottom: 0.05in; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="mw-headline"><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri; font-size: 12pt;">Kristallnacht: Η νύχτα που έσπασαν τα κρύσταλλα</span></i></span><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri; font-size: 12pt;"><o:p></o:p></span></i></span></h3><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; line-height: 14.25pt; margin-bottom: 6pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 4.8pt;"><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="background-color: black; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Η δολοφονία του Φομ Ρατ λειτούργησε ως άλλοθι για την έναρξη βιαιοπραγιών κατά των Εβραίων κατοίκων σε ολόκληρη τη Γερμανία. Υπήρχε η πρόθεση να φανεί η επίθεση αυτή σαν αυθόρμητη αντίδραση, αλλά, στην πραγματικότητα, είχε ενορχηστρωθεί από τις γερμανικές αρχές και, ειδικότερα, από τον<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%AC%CE%B9%CE%BD%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%BD%CF%84_%CE%A7%CE%AC%CE%B9%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%87" title="Ράινχαρντ Χάιντριχ"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">Ράινχαρντ Χάιντριχ</span></a><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span>(Reinhard Heydrich). Η κυβέρνηση αξιοποίησε, εκτός από τα επίσημα κρατικά μέσα, κυρίως την οργάνωση του<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%9A%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD_%CE%95%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CF%8E%CE%BD" title="Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα των Γερμανών Εργατών"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">Ναζιστικού κόμματος</span></a>, για να οργανώσει και να υλοποιήσει τις ταραχές.<o:p></o:p></span></i></b></div></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; line-height: 14.25pt; margin-bottom: 6pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 4.8pt;"><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="background-color: black; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Το<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%B3%CE%BA%CF%81%CF%8C%CE%BC" title="Πογκρόμ"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">πογκρόμ</span></a><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span>που ακολούθησε είχε ως αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές και, σε πολλές περιπτώσεις, να καταστραφούν, 1.574<a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE" title="Συναγωγή"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">συναγωγές</span></a><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span>(σχεδόν όλες όσες υπήρχαν στη Γερμανία, οι περισσότερες καταστράφηκαν από εμπρησμό), πολλά εβραϊκά κοιμητήρια, πάνω από 7.000 καταστήματα και 29 πολυκαταστήματα που ανήκαν σε Εβραίους. Κάποιοι Εβραίοι ξυλοκοπήθηκαν έως θανάτου, ενώ άλλοι εξαναγκάζονταν να παρακολουθούν.<o:p></o:p></span></i></b></div></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; line-height: 14.25pt; margin-bottom: 6pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 4.8pt;"><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="background-color: black; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Περισσότεροι από 30.000 άρρενες Εβραίοι συνελήφθησαν και στάλθηκαν σε<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%B5%CE%B4%CE%B1_%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82" title="Στρατόπεδα συγκέντρωσης"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">στρατόπεδα συγκέντρωσης</span></a>· κατά κύριο λόγο στο<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%B5%CE%B4%CE%BF_%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82_%CE%9D%CF%84%CE%B1%CF%87%CE%AC%CE%BF%CF%85" title="Στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">Νταχάου</span></a>, στο<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%B5%CE%B4%CE%BF_%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%87%CE%B5%CE%BD%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%BD%CF%84" title="Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">Μπούχενβαλντ</span></a><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span>και στο<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%B5%CE%B4%CE%BF_%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82_%CE%96%CE%AC%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CF%87%CE%B1%CE%BF%CF%85%CE%B6%CE%B5%CE%BD" title="Στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζάξενχαουζεν"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">Ζάξενχαουζεν</span></a>. Η μεταχείριση στα στρατόπεδα ήταν κτηνώδης, αλλά οι περισσότεροι αφέθηκαν ελεύθεροι κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών μηνών, υπό τον όρο ότι θα εγκατέλειπαν τη Γερμανία.<o:p></o:p></span></i></b></div></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; line-height: 14.25pt; margin-bottom: 6pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 4.8pt;"><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="background-color: black; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Ο ακριβής αριθμός των Γερμανών Εβραίων που θανατώθηκαν δεν έχει προσδιοριστεί, αλλά υπολογίζεται ότι κυμαίνεται μεταξύ 36 και 200 περίπου ατόμων για τις δύο ημέρες που διήρκεσαν οι αναταραχές. Ο ευρύτερα αποδεκτός αριθμός νεκρών κατά τη διάρκεια των ταραχών είναι 91 άτομα. Υπολογίζοντας και τους θανάτους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, περίπου 2.000 ως 2.500 ήταν οι νεκροί που μπορούν να αποδοθούν στο<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%B3%CE%BA%CF%81%CF%8C%CE%BC" title="Πογκρόμ"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">πογκρόμ</span></a><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span>της «Νύχτας των Κρυστάλλων». Επίσης, μικρός αριθμός Γερμανών θανατώθηκαν κατά τις ταραχές της Νύχτας των Κρυστάλλων, καθώς τους θεώρησαν, κατά λάθος, Εβραίους.<o:p></o:p></span></i></b></div></div><div style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; line-height: 14.25pt; margin-bottom: 6pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 4.8pt;"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;">Τα γεγονότα στην</span></i></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1" title="Αυστρία"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">Αυστρία</span></a></span></i></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;">δεν ήταν λιγότερο φρικτά και οι περισσότερες από τις 94 συναγωγές και τόποι προσευχής της</span></i></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%B9%CE%AD%CE%BD%CE%BD%CE%B7" title="Βιέννη"><span style="color: #ffcc00; text-decoration: none;">Βιέννης</span></a></span></i></b><span class="apple-converted-space"><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;">υπέστησαν μερική ή ολική καταστροφή. Τα θύματα υπέστησαν κάθε είδους ταπεινώσεις, περιλαμβανομένου του εξαναγκασμού να σφουγγαρίζουν ενόσω τους υπέβαλαν σε μαρτύρια οι συμπολίτες τους Αυστριακοί, κάποιοι από τους οποίους ήταν προηγουμένως φίλοι και γείτονές τους.</span></i></b><span class="apple-style-span"><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></i></b></span></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">2/ Χάνα Άρεντ: Ο&nbsp; Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ - Μια έκθεση για την κοινοτοπία του κακού, </span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span lang="EN-US" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">E</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">κδόσεις Νησίδες, 2009 <o:p></o:p></span></i></b></span></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">3/ Κ. Μ</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span lang="EN-US" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">a</span></i></b></span><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">ρξ- Φ. Έγκελς: Το κομμουνιστικό μανιφέστο, Γερμανική έκδοση&nbsp; 1867. <o:p></o:p></span></i></b></span></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: black; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">4/ Η μαύρη βίβλος της Κατοχής: Κείμενο εθνικής επιτροπής με το Μ. Γλέζο κ.α., Αθήνα 2004 , Έκδοση Νομ. Αυτοδ. Αθήνας<o:p></o:p></span></i></b></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="background-color: black; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">5/ Κων. Δοξιάδη: Οι Θυσίες της Ελλάδας κατά το δεύτερο παγκόσμιο Πόλεμο. Έκθεση της Ελλάδας προς τη γενική συνέλευση των Εθνών το 1947. <span class="apple-style-span"><o:p></o:p></span></span></i></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="apple-style-span"><b><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; color: #ffcc00; font-family: Calibri;">6/ Παναγ. Κονδύλης: Οι αιτίες της παρακμής της σύγχρονης Ελλάδας – Η καχεξία του αστικού στοιχείου στη νεοελληνική κοινωνία και ιδεολογία, Εκδόσεις Θεμέλιο, 2011. &nbsp;</span></i></b></span><b><i><span style="color: #ffcc00; font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></i></b></span></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #f1c232; font-family: Calibri;"><i><br /></i></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319171666434910570-6882896096391004941?l=osgouros.blogspot.com' alt='' /></div>odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-8401289314423991712011-10-23T13:34:00.000-07:002011-10-24T05:48:44.526-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">Tomas</span></i></b><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;"> </span></i></b><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">Transtr</span></i></b><b><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">ő</span></i></b><b><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 16pt;">mer</span></i></b><br /><div class="MsoNormal"><br /></div><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ISlsJEVtPcE/TqR4vHnBJeI/AAAAAAAABUs/7eUmF4zYeso/s1600/interestinpeople.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="253" src="http://1.bp.blogspot.com/-ISlsJEVtPcE/TqR4vHnBJeI/AAAAAAAABUs/7eUmF4zYeso/s400/interestinpeople.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Graffiti του Banksy&nbsp;</td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">H</span><span style="font-family: Calibri;"> μονοτροπία έχει πια κυριαρχήσει απόλυτα. Μόνο λογιστικές και οικονομικές αναλύσεις παντού. Μια ρητορεία καθημερινή μετασχηματίζει όλες μας τις έγνοιες σε αντικείμενα του τεράστιου χρηματοπιστωτικού καζίνου που έχει απλωθεί παντού σαν την πανούκλα και καταστρέφει όλες τις υπόλοιπες προσλήψεις, όλα τα ενδιαφέροντα και τις ανθρώπινες και οικουμενικές ιδέες και αξίες. Η μόνη προτεραιότητα που επιβάλλεται και προβάλλεται είναι η λογική των αγορών δηλαδή των καιροσκόπων και των κερδοσκόπων στους οποίους η πολιτική τάξη του κυρίαρχου συστήματος έχει εκχωρήσει πια –σε υπερεθνικό επίπεδο- τη δυνατότητα να ορίζουν και να καθορίζουν κάθε δραστηριότητα. Ο κόσμος είναι χωρισμένος στα ποσοστά που καθορίζει η κυριαρχία της οικονομικής ελίτ. Το 80% των υλικών πόρων και των προσόδων στα χέρια του 20%. Στις περισσότερες περιπτώσεις το 1% αυτού του 20% είναι εκείνο που ελέγχει με οργουελικό τρόπο και τη δυνατότητα να αποφασίζει και να κατευθύνει τις εξελίξεις της παγκόσμιας οικονομίας. Το ερώτημα βέβαια αν αντιπροσωπεύουν και ένα αξιακό πολιτικό και πολιτισμικό φορτίο- δηλαδή αν έχουν και το ηθικό κύρος- θαρρώ πως έχει την αυτονόητη αρνητική του απάντηση. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Οι σύγχρονοι μηχανισμοί ακόμη και εκείνοι που παρουσιάζονται με το θεσμικό μανδύα του κράτους δεν έχουν καμιά σχέση με το διανοητικό πλούτο ή την παγκόσμια κληρονομιά του πολιτισμού. Αποτελούν μόνο σχηματισμούς ισχύος που εκφράζουν με όλους τους τρόπους το δίκαιο του δυνατότερου, του έχοντος απέναντι σε όσους στερούνται, του πολεμοκάπηλου εκεί που έχουν στερέψει τα επιχειρήματα της διπλωματίας, του αποκρουστικού κεντρικού αποφασιστικού μηχανισμού των μεγάλων χρηματοπιστωτικών οικογενειών της διεθνοποιημένης μαφίας του κεφαλαίου που μόνη της κατεύθυνση είναι η εξυπηρέτηση της συσσώρευσης και της συγκέντρωσης του μέγιστου υλικού πλούτου στα χέρια των λίγων. <o:p></o:p></span></div><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-UYVHLYR0OwE/TqR4zcnbhII/AAAAAAAABU0/opUr80j9wZY/s1600/DSC04082.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="480" src="http://1.bp.blogspot.com/-UYVHLYR0OwE/TqR4zcnbhII/AAAAAAAABU0/opUr80j9wZY/s640/DSC04082.JPG" width="640" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Tοίχος στο Cork της Ιρλανδίας / 2011</td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση. Η ίδια η μεγάλη –αρχικά- ιδέα για την πολιτική ολοκλήρωση της Ευρώπης έχει πια μετατραπεί σε καθαρή ουτοπία. Δεν ενδιαφέρει κανένα η κοινωνική συνοχή, η αναδιανομή του πλούτου, μια ευρωπαϊκή προοπτική της αλληλεγγύης, &nbsp;η καταπολέμηση της φτώχειας στον πλανήτη. Όλα αυτά αποτελούν υποθέσεις της Κοινωνίας των πολιτών την οποία έχουν καταφέρει με κάθε τρόπο να απωθήσουν στο περιθώριο των αποφάσεων, μεταφέροντας όλη την αποφασιστική αρμοδιότητα στον υπερεθνικό αστερισμό των τραπεζών, των εταιρειών εκτίμησης επενδυτικού ρίσκου και πιστοληπτικής ικανότητας κ.ο.κ. Μια νέα ρητορική έχει επιβληθεί με ολοκληρωτικό τρόπο και το μόνο που προτείνεται με μονοδιάστατο προσανατολισμό παντού είναι η οικονομική ανάλυση, το δέος του χρέους και του περιορισμού του εισοδήματος των απλών ανθρώπων, η τακτοποίηση των δανειακών υποχρεώσεων, η διευθέτηση των υποχρεώσεων στους κάθε λογής θεσμικούς και επίσημους τοκογλύφους και κυρίως η εγκατάσταση μιας βαθιάς νοοτροπίας πως για ό,τι συμβαίνει σήμερα στους δοκιμαζόμενους λαούς της πάλαι ποτέ ενωμένης Ευρώπης είναι απόλυτα υπεύθυνοι αυτοί οι ίδιοι! <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Είναι προφανές πως το σύστημα αυτό αδυνατεί&nbsp; να κατανοήσει πως ο συσσωρευμένος θυμός και η καταστροφή του κοινωνικού ιστού που επέρχεται μέσα από τις στρατηγικές του ρυθμίσεις θα αποτελέσει τη θρυαλλίδα εξελίξεων που κανείς πια σε λίγο καιρό δεν θα μπορεί να προβλέψει. Είναι παραπάνω από προφανές πως την ώρα που επιβάλλονται στους πολλούς οι επαχθείς αποφάσεις των λίγων τίθεται ένα ζήτημα πολιτικής και ηθικής νομιμοποίησής τους. Αν τα όρια της ευθύνης των θεσμικών εκφράσεων της τρέχουσας μικροπολιτικής έχουν εξανεμιστεί απόλυτα και έχουν μετατεθεί μέσα σε ένα αποκλειστικό πεδίο όπου τους κανόνες και τις αποφάσεις κατευθύνουν εξωπολιτικοί μηχανισμοί του διεθνούς κεφαλαίου τότε είναι σαφές πως υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας και η απόλυτη κατάρρευση των κεντρικών επιλογών του συστήματος είναι γυμνή μπροστά μας. Δεν θα χρησιμοποιήσω το δημοφιλή φράση «είναι η οικονομία ηλίθιε» που χρησιμοποίησε κάποτε ο αμερικανός πρόεδρος Κλίντον, ούτε την ομόλογη μεταφορά της στη φράση «είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε» που αποτελεί τον τίτλο πρόσφατου βιβλίου που είδα σε βιβλιοπωλείο. Θα προτιμούσα τη διατύπωση «είναι η εξουσία του αφανούς τέρατος των αγορών» ή καλύτερα «είναι η εξουσία και η λογική της ισχύος ηλίθιε» γιατί αυτό θεωρώ πως μπορεί κατ΄ ελάχιστο να περιγράψει –ΚΑΙ- τη σημερινή κατάσταση. Τελεία και παύλα. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Αν έχουμε την αυταπάτη πως η ανθρώπινη ηθική υπόσταση έχει διαφοροποιηθεί αισθητά τα τελευταία 5000 χρόνια, πρέπει να αναθεωρήσουμε την άποψή μας γρήγορα. Ο Θουκυδίδης έγραψε και περιέγραψε ως αντικειμενικός τρίτος όλα τα αίσχη της αρχαίας αθηναϊκής κυριαρχίας. Οι Ρωμαίοι δεν εξαντλούσαν την εφευρετικότητά τους σε σπουδαία τεχνικά έργα αλλά και σε τόπους μαρτυρίων και αίματος μέσα σε αποτρόπαια αμφιθέατρα. Οι αυτοκρατορίες που ακολούθησαν διέγραψαν τη διαδρομή τους μέσα από πρακτικές βίας και αφανισμού σε πολλές περιπτώσεις από την απώτερη εποχή των Μογγόλων ίσαμε την πολύ πρόσφατη αποτρόπαιη ναζιστική «εργολαβία» &nbsp;του ολοκαυτώματος των Εβραίων, που απλά σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε πριν από 70 μόλις –παρακαλώ &nbsp;χρόνια. Δεν φαντάζομαι να υπάρχει σκεπτόμενος άνθρωπος που να έχει την πεποίθηση πως υπάρχουν όρια και ιστορική μνήμη&nbsp; που μπορεί να απωθήσει μερικούς από τους σχεδιασμούς τους. Η μόνη απάντηση που μπορεί να εναντιωθεί προέρχεται από τον άνθρωπο που έχει σχέση με τον Πολιτισμό, που του επιτρέπει να θέτει στην άκρη τα ένστικτα και τη βαρβαρότητα της προσωπικής του προτίμησης και να τίθεται στην υπηρεσία του «άλλου» και της ανθρώπινης κοινής μας συνθήκης. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στις 2 Οκτωβρίου ήταν η γενέθλια μέρα του Μαχάτμα Γκάντι. Σήμερα η αντίστοιχη επέτειος για ένα μεγάλο διανοούμενο του τόπου μας, το Μάνο Χατζιδάκι. Πριν από 100 χρόνια γεννήθηκε ο Οδυσσέας Ελύτης. Στις αρχές του μήνα απονεμήθηκε το βραβείο Νομπέλ για τη λογοτεχνία του 2011 στο σουηδό ποιητή Τούμας Τρανστρέμερ&nbsp; που μας έδωσε το σημερινό τίτλο της ανάρτησης. Πριν λίγες μέρες τρεις γυναίκες τιμήθηκαν με το Νομπέλ Ειρήνης για το μη βίαιο αγώνα τους για ένα ειρηνικό και καλύτερο κόσμο. Σαν σήμερα το 1956, στη Ουγγαρία τα σοβιετικά τανκς προσπάθησαν να ανακόψουν τον αέρα της Ελευθερίας που έπνεε στη Βουδαπέστη. Σε λίγες μέρες ο Τόπος γιορτάζει τον αντιφασιστικό αγώνα του 1940, που αποτέλεσε την έμπνευση για μια ολόκληρη γενιά πριν θαφτεί κάτω από τα συντρίμμια ενός άδικου εμφυλίου. Χιλιάδες μνήμες και αναφορές που έχουν αξία γιατί σχετίζονται με το όραμα ενός καλύτερου κόσμου. <b>Εδώ να αναζητήσουμε την έμπνευση και το «παράδειγμα» που είναι αδύνατο να μας προσφέρει σήμερα η επικαιρότητα της κεντρικής μας συνθήκης και το περιορισμένο ηθικό μέγεθος της μονότροπης οικονομικής ευρωπαϊκής και διεθνούς ελίτ. <o:p></o:p></b></span></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Και εδώ πάνω να ξανακτίσουμε. Μια κοινωνία ανοικτή στον «άλλο» και τις πολύπλευρες και όχι μόνο υλικές ή «καταναλωτικές» μας ανάγκες. Τις αληθινά οικονομικές, τις πολιτικές τις συναισθηματικές ακόμη. Με κατανόηση της διαφορετικής άποψης, με ανοχή στους προσανατολισμούς που μας οριοθετούν προσωπικά, με αναγνώριση της αξίας του προσώπου και του πολίτη. Με τρυφερότητα, με αίσθηση των ανθρώπινων κοινών αναγκών αλλά και των πνευματικών κυρίως, με ανοικτό βλέμμα στο τοπικό και το οικουμενικό, με ευθύνη απέναντι στη συλλογική διαπραγμάτευση του κοινού μας βίου, με τη μέγιστη&nbsp; αλληλεγγύη την ώρα της κοινής δοκιμασίας, με πίστη και ελπίδα πως τα πράγματα μπορούμε <u>μόνο εμείς</u> να τα κάνουμε διαφορετικά και καλύτερα. Κυρίως όμως με την εμμονή μας να υπερασπίσουμε τη δημοκρατική συμμετοχή και τους συλλογικούς θεσμούς, να αναδείξουμε και να προβάλουμε την ενότητά μας με τη δύναμη των ιδεών και του Λόγου και βέβαια με την απόλυτη εναντίωσή μας σε όλες τις εκφράσεις της βίας και κυρίως τις θεσμικές της μορφές που τείνουν να επικαλύψουν με επίσημο τρόπο την καθημερινή μας συνθήκη. Να αναδείξουμε τη γυμνότητα και τη ρηχότητα των επιχειρημάτων ενός συστήματος που κατανοεί μόνο τον ήχο της συναλλαγής και τον πλουτισμό με άπληστους τρόπους και να διεκδικήσουμε το δικαίωμα για το όραμα ενός διαφορετικού Κόσμου, που δεν θα βασίζεται στις υλικές παραμέτρους που μπορούν να φυλακίζουν στα χαρτοφυλάκια και τα χρηματοκιβώτιά τους αλλά σ΄εκείνες τις αξίες που μπορούν να λάμπουν στο φως της μέρας κάτω από ένα ήλιο που δεν αποτελεί ιδιοκτησία τους αλλά κοινή μας υπόθεση.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ο</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">dyss</span><span style="font-family: Calibri;">, 23.</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">10.2011</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">*A</span></i><i><span style="font-family: Calibri;">πό το ποίημα&nbsp; «Απρίλιος και σιωπή» της συλλογής «Πένθιμη Γόνδολα» (1996)&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">του Σουηδού ποιητή και&nbsp; βραβευμένου με το Νομπέλ Λογοτεχνίας 2011, </span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Tomas</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"> </span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Transtr</span></i><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">ő</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">mer</span></i><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">. <o:p></o:p></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Το απόσπασμα&nbsp; προέρχεται από το βιβλίο <o:p></o:p></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Tomas</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"> </span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Tanstr</span></i><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">ő</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">mmer</span></i><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">- </span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Ta</span></i><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"> ποιήματα, Μετάφραση Βασίλης Παπαγεωργίου ,<o:p></o:p></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Εκδόσεις&nbsp; </span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Printa</span></i><i><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"> 2004&nbsp;.<o:p></o:p></span></i></div><div class="MsoNormal" style="tab-stops: 62.1pt; text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319171666434910570-840128931442399171?l=osgouros.blogspot.com' alt='' /></div>odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-2061599928666607772011-10-16T13:11:00.000-07:002011-10-16T13:11:11.813-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><b>Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ *</b></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Θα ήθελα να σας μιλήσω σήμερα για την έννοια της <u>αναζήτησης</u>. Μιας αναζήτησης που ακολουθεί τα αποσιωπητικά του τίτλου αυτού του συνεδρίου. Που κι αυτά, με τη σειρά τους, μαρτυρούν μια αβεβαιότητα, έναν έκδηλο μετεωρισμό. Σαν να μην είναι τίποτα ακόμα βέβαιο, σαν να μην είμαστε ακόμα σίγουροι για το πού βρισκόμαστε, τι κάνουμε, και πού πάμε.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Για να πλησιάσω αυτό το θέμα, θα πάρω πρώτα μια πιο βατή, συμβατική κατεύθυνση. Θα δοκιμάσω να εξηγήσω ένα-ένα τα συστατικά ενός εναλλακτικού, φαινομενικά ουδέτερου, τίτλου. Να ο τίτλος: <u>Αρχιτεκτονική του Δημόσιου Χώρου στην Ελλάδα</u>. Έστω λοιπόν, <i>Αρχιτεκτονική</i> = το αποτύπωμα οργανωτικής βούλησης, η γεωμετρική τάξη, η τιθάσευση του τυχαίου. <span>&nbsp;</span><i>Δημόσιος</i> = κοινόχρηστος, εκείνα τα ψίχουλα κοινοκτημοσύνης ως υπόλειμμα της ιδανικής ισοπολιτείας. <i>Χώρος</i> = το κενό και απροσδιόριστο, το ισοδύναμο του βιβλικού χάους, εκείνο που αποκτά νόημα μόνο εφόσον περιέχει γεγονότα (δράση). <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Αν ο τίτλος <u>Αρχιτεκτονική του Δημόσιου Χώρου</u> μοιάζει ουδέτερος, όταν θελήσω σε συνέχεια να εξηγήσω τον καθένα από τους όρους του, βρίσκομαι βαθιά πελαγωμένος. Αυτό δεν έχει γίνει στην τύχη, βέβαια. Εννοείται πως επίτηδες διάλεξα παγιδευμένους ορισμούς. Ορισμούς που από μόνοι τους αρχίζουν να συγκρούονται μεταξύ τους, να θέτουν προϋποθέσεις, να απαιτούν νέους ορισμούς και διευκρινίσεις.<span>&nbsp; </span>Αλλά δεν θα σας φανερώσω ακόμα τα κίνητρά μου. Θα παρατηρήσω μόνο –για να πάμε ένα βήμα πιο κάτω– ότι όλα είναι αλληλένδετα, κολλημένα το ένα πάνω στο άλλο συμβιωτικά. Όπως αυτά τα μύδια πάνω στην πέτρα. Όπως η λαϊκή αγορά της οδού Καλλιδρομίου στην Αθήνα, ή η λαϊκή μπροστά στη Ροτόντα ή η αγορά Βλάλη στη Θεσσαλονίκη. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Όπου –ακολουθώντας τώρα μιαν άλλη διάσταση– αναφερόμαστε σε σύνολα, όπως του πλήθους που παρακολουθεί μια παράσταση στην πλατεία μπροστά στο </span><span lang="EN-US">Beaubourg</span><span> στο Παρίσι· μιας παρέας που λιάζεται μακάρια, απομονωμένη από τους περαστικούς στη Βενετία· ή μιας άλλης, δικής μας τώρα, στο Φάληρο μια Καθαρή Δευτέρα.<span>&nbsp; </span>Ίσως και όχι μόνο: εξίσου θα μπορούσε αυτή η δημόσια πλατφόρμα να χωρέσει και την απέραντη μοναξιά ενός ψαρά στο Βόλο, ενός απεργού μπροστά στην Τράπεζα της Ελλάδος, ενός πωλητή σημαιών σε κάποια εθνική επέτειο, ή ενός άπατρι και άκακου καταληψία στην Πλάκα. Γιατί όχι – και ενός σκύλου που απολαμβάνει την πλακόστρωση στην πλατεία Μοναστηρακίου στην Αθήνα. Αλλά το ίδιο ισχύει ακόμα και για ανθρώπινα ομοιώματα. Με αυτές βέβαια τις επισημάνσεις βρισκόμαστε ήδη βαθιά μέσα στη σπηλιά του Πλάτωνα – αλλά, ας μη σταθούμε εκεί. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Και προχωράμε παρακάτω. Για να αγγίξουμε εκείνους τους αινιγματικούς χώρους, όπως ένα άδειο οικόπεδο στου Ψυρρή, ή ένα εγκαταλειμμένο μαγαζί – και πάνω απ’ όλα, ένα αδιέξοδο στην Πράσινη Γραμμή της Λευκωσίας. Εκεί που η συγκίνηση του άγνωστου, ο ίλιγγος του φόβου, σε μουδιάζουν. Χώροι απόλυτα έμψυχοι κι ας τους λείπει το παραμικρό ίχνος ζωής.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Πράγμα που σε κάνει άθελα να σκέφτεσαι αν εκείνο τελικά που κάνει τη διαφορά είναι το πόσο γεμάτο ζωή είναι άραγε ένα μέρος. Εφόσον βέβαια εκείνο που λέμε «ζωή», τόσο εγωιστικά και μυωπικά, το μεταφράζουμε ως ανθρώπινη παρουσία. Όπως η παραδειγματική πλατεία Συντάγματος –για την οποία είμαι βέβαιος πως θ’ ακουστούν πολλά ηχηρά την επόμενη βδομάδα– ή ακόμα καλύτερα, η πλατεία Δημαρχείου που εδώ τη βρίσκουμε σε μια ευτυχισμένη στιγμή της ζωής της, στις Γιορτές, όταν γεμίζει λυόμενα μαγαζιά και κόσμο. Επίσης, την εμβληματική οδό Ερμού, το καύχημα της αθηναϊκού καταναλωτικού κοινού, και τέλος, το χαρούμενο βουητό του κόσμου που τρώει ένα Σάββατο μεσημέρι στην οδό Αδριανού, κάτω από έναν πλάτανο και δίπλα στο ανοιχτό όρυγμα του τραίνου του ΗΣΑΠ.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Αλλά αν είχαμε τον τρόπο, θα μπορούσαμε να μεταφερθούμε αιφνίδια στην πλατεία της Μακρινίτσας που σκιάζεται από ανάλογα πλατάνια – με τη διαφορά πως τώρα η πλατεία είναι χειμωνιάτικη, έρημη, εγκαταλειμμένη στον ήχο του νερού που τρέχει στις κρήνες. Κι αν αυτό σας φαίνεται στημένο, φτηνό κόλπο (που με κάποιο τρόπο είναι), τότε δείτε μιαν άλλη πλατεία, μάλλον μια αυλή, όχι πια ιστορική ή καταξιωμένη, χωρίς ίχνος αβανταδόρικης βλάστησης, όπου πάλι ένας άδειος χώρος στη Μακρινίτσα, πλημμυρισμένος στα τραπεζοκαθίσματα, έχει αποκτήσει μια αθέλητη σκηνογραφική τελειότητα με εκείνο το κρεμασμένο πανί από πάνω του.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Ας αφήσουμε προς στιγμή όμως τέτοιες μαγικά γαλήνιες ατμόσφαιρες που μόνο μέσα στην ερημιά ξεδιπλώνονται μπροστά μας, τόσο αναπάντεχα, τόσο εντυπωσιακά. Ας μιλήσουμε για εκείνη την εξίσου έντονη, κραυγαλέα διάσταση του δημόσιου που μυρίζει κοινότητα, κοινοπραξία, τελικά την ίδια την κοινωνία –δηλαδή, εκείνα τα κοινά πράγματα που δένουν και δεσμεύουν τις επιμέρους μονάδες– είναι εκείνο που βίαια καταλύεται και θρυμματίζεται όταν ξεπεραστούν κάποια όρια. Η χορογραφία μιας ανώνυμης διαδήλωσης, τα εμβληματικά Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών την εποχή που έβραζε το ζήτημα ονομασίας της Μακεδονίας, οι πιο πρόσφατες (στο φετινό καλοκαίρι) αποτυπωμένες μούντζες σε μια αποξηλωμένη από μάρμαρα επιφάνεια στην πλατεία Συντάγματος, όλα αυτά αφηγούνται μιαν άλλη περιπέτεια, που κανένας δεν θα ήθελε να περιλάβει στα οράματά του.<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Τι έχουμε άραγε να δείξουμε απέναντι σε αυτά τα παραπάνω; Ώς πού μας έχουν φτάσει οι τόσο γόνιμες, συχνά ηρωικές προσπάθειες απάντησης στο αίτημα της αναζήτησης που είπαμε στην αρχή; Έστω πως συμβατικά κοιτάμε τέσσερις δεκαετίες προς τα πίσω, από τη Μεταπολίτευση κι εδώ. Θα δούμε συμβολικές χειρονομίες, όπως την υπόμνηση διέλευσης ενός χαμένου ποταμού στην οδό Καλλιρρόης στην Αθήνα, ή την υπόμνηση ενός γκρεμισμένου τζαμιού στην Πλάκα. Θα συναντήσουμε επίσης αναμνήσεις ενός μυθικού μεγαλείου –που πάντα υπάρχει, κατατεθειμένο προς χρήσιν μόνο στο παρελθόν– όπως την εναρκτήριο τελετή των Πανευρωπαϊκών Αγώνων σε ένα φτιασιδωμένο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, τον βαρύγδουπο εορτασμό της νέας Χιλιετίας στην Ακρόπολη με ήχους και φώτα ή την ακόμα πιο μπαρόκ περφόρμανς του Βαγγέλη Παπαθανασίου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Μια λατρεία τότε του πομπώδους, της μεγάλης ρητορικής χειρονομίας; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Όμως, όπως και να το κάνουμε, οι προσεγμένοι δημόσιοι χώροι μπορούν να γίνουν τόποι, ακόμα κι όταν –ή άραγε– μόνο <u>εφόσον</u> γίνονται αφορμές για αντιδικίες, ξεσηκώνουν διαμαρτυρίες, δημιουργούν ρήξεις. Γιατί ναι, είναι ικανοί για κάθε είδους εκδήλωση πάθους. Εδώ σκέφτομαι τον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου στην Ακρόπολη της ομάδας Πλειάς, την πλατεία Κολωνακίου του Εργαστηρίου 66, μια ελάχιστη τριγωνική διεύρυνση πεζοδρομίου της λεωφόρου Βασ. Σοφίας στο πάρκο Ριζάρη, και μια εντελώς άσημη πλατεία που γνωρίζω γιατί τυχαίνει να ζω δίπλα της, στο Νέο Ψυχικό.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Επιτρέψτε μου τώρα να αλλάξω ύφος και να πολιορκήσω πάλι το θέμα από άλλη πλευρά. Δεν την ονοματίζω, απλά την καταδεικνύω. Μια εικόνα από τη Σύμη, μια μαγική συνάντηση απρόβλεπτη, ασχεδίαστη – τελικά μια σύνθεση εντελώς άσκοπη, χωρίς ίχνος λειτουργίας, χωρίς καμιά υποψία ένθετου συμβολισμού. Και γι’ αυτό, τόσο ισχυρή.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Τι θα μπορούσα να βάλω δίπλα της; Ίσως ένα χορταριασμένο βοτσαλωτό στην αυλή μιας εκκλησίας, πάλι από τη Σύμη. Έναν πρωινό δρόμο πλάι στη θάλασσα στην Κω, μόλις τονισμένο με μια σειρά από ημισφαιρικά εξογκώματα, και ένα πεζόδρομο στην παραλία της Χαλκίδας με απογευματινά περιστέρια. Ένα μονοπάτι στην Πάτμο όπου ο ασβέστης παράδοξα τονίζει ορισμένες πέτρες κι όχι άλλες, μια μαρμαρόστρωτη κατεβασιά στην Ερμούπολη, αλλά και τα ξύλινα προσωρινά περάσματα του Γιώργου Τριανταφύλλου ανάμεσα στα ερειπωμένα σπίτια του οικισμού Μοναστήρια, ενός τόπου εικαστικής επέμβασης του Κώστα Τσόκλη. Τέλος, ναι, δίπλα σε όλα αυτά τα σπουδαία και τρανά, μια αγνώριστη, επιχρυσωμένη οδός Σταδίου πάνω στη δύση. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Αρκετά, όπως θα έλεγε ο Πικιώνης. Φτάνουν αυτά για να κλείσουμε διάφορους λεκτικούς κύκλους, περι-γράφοντας όπως ένα γεράκι από ψηλά, προσπαθώντας να μιλήσουμε έμμεσα για εκείνη την <u>αναζήτηση</u> απ’ όπου ξεκινήσαμε συζητώντας. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Τελειώνοντας, τότε, ας μετατοπίσουμε τους κύκλους από τον ουρανό στο έδαφος, από τη μεταφορά στην κυριολεξία. Ας ιχνηλατήσουμε δηλαδή μερικά κυκλικά σχήματα, έτσι όπως αιχμαλωτίζονται από το μάτι. Ξεκινώντας από τα μινωικά κατάλοιπα στην καρδιά των Χανίων, μια υποψία κυκλικού χρόνου που μόλις προβάλλει μέσα στο σύγχρονο αστικό ιστό. Ας πάμε μετά στην Γόρτυνα, πάλι στην Κρήτη, σε ένα ρωμαϊκό ωδείο με ημικυκλική διάταξη καθισμάτων, για να δείξουμε μετά πώς αυτό το ίδιο στοιχείο, ξαναζεί στις πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις στο Ηράκλειο που σχεδίασε ο νέο-ρασιοναλιστής Πάνος Κουλέρμος. Δύο ακόμα παραδείγματα: η μνημειακή καμπύλη σκάλα στο τέρμα της αχανούς πλατείας, στο προσκύνημα της Φάτιμα στην Πορτογαλία, όπου στην άλλη άκρη της πλατείας αυτής, ο Αλέξανδρος Τομπάζης άφησε το δικό του στίγμα, ένα απόλυτα κυκλικό ναό. Τέλος, μια λεπτομέρεια από την ουράνια σκάλα στη Σύμη που λέγεται Καλή Στράτα, σημείο ανάπαυσης και ρεμβασμού.</span></div><br /><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-CI1z0OAc9Cw/Tps3S4HPE6I/AAAAAAAABUk/aethYWMdiyo/s1600/%25CE%2593%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%25A4%25CE%25A5%25CE%259D%25CE%2591_%25CE%2598%25CE%2595%25CE%2591%25CE%25A4%25CE%25A1%25CE%259F.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-CI1z0OAc9Cw/Tps3S4HPE6I/AAAAAAAABUk/aethYWMdiyo/s320/%25CE%2593%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%25A4%25CE%25A5%25CE%259D%25CE%2591_%25CE%2598%25CE%2595%25CE%2591%25CE%25A4%25CE%25A1%25CE%259F.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">Γόρτυνα / Θέατρο</span></td></tr></tbody></table><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uCX_CWRvJEY/Tps24u2svkI/AAAAAAAABUc/SkHg1RaJznY/s1600/KOULERMOS_ITE.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="313" src="http://2.bp.blogspot.com/-uCX_CWRvJEY/Tps24u2svkI/AAAAAAAABUc/SkHg1RaJznY/s320/KOULERMOS_ITE.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">Πάνος Κουλέρμος/ ΙΤΕ, Ηράκλειο Κρήτης</span></td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Arial;"><o:p><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">&nbsp;</span></i></o:p></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><span>Όμως δεν θα ήθελα να τελειώσω με μια τέτοια επίκληση θεϊκής αρμονίας, της τόσο απαραίτητης στη συχνά μίζερη καθημερινότητά μας. Θα δείξω τέσσερις τάφους στη σειρά μπροστά από μια σειρά αρμυρίκια, στο χείλος ενός γκρεμού πάνω από τη θάλασσα στα Χανιά. Για να θυμηθούμε λιγάκι τον&nbsp;</span><span lang="EN-US">Adolf</span><span lang="EN-US">&nbsp;</span><span lang="EN-US">Loos</span><span>, τάφους άχρονους, απόκοσμους αλλά και τόσο ειρηνικούς, τόσο δεμένους με τα γύρω τους.</span></span></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Όλα αυτά μας επαναφέρουν στην αρχική μας εικόνα, εκείνη που χρησιμοποιήθηκε σαν υπόβαθρο του τίτλου της ομιλίας. Τώρα ας αποκαλύψω την προέλευσή της: είναι από την παραλία της Θεσσαλονίκης. Είναι ένα παράδειγμα από εκείνο το χάος που τιθασεύει η αρχιτεκτονική βούληση, όπως ισχυρίστηκα αρχικά. Με την προϋπόθεση ότι μπορεί να συντηρεί γεγονότα, δηλαδή δράση.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Και από αυτή τη δήλωση οδηγούμαστε απευθείας στον τριαντάχρονο&nbsp;</span><span lang="EN-US">Bernard</span><span lang="EN-US">&nbsp;</span><span lang="EN-US">Tschumi</span><span>&nbsp;του ’70, δηλαδή σχεδόν ταυτόχρονα με την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για δημόσιο χώρο στην Ελλάδα. Ο&nbsp;</span><span lang="EN-US">Tschumi</span><span>&nbsp;μας κάνει τη χάρη να εξαφανίσει τον πλατωνικό δυισμό, τον αιώνιο κόσμο των «ιδεών» από τον ρευστό κι εφήμερο κόσμο των «δοξασιών» που μας περιβάλλει. Σβήνει, ανάμεσα σε άλλα, και τον γοητευτικό μύθο της σπηλιάς με τις σκιές των ειδώλων στα τοιχώματα. Μαζί του διαγράφει την τυραννία του πουριτανικού ορθολογισμού, το δογματισμό του πουρισμού ως ακραία έκφανση του μοντερνισμού. Με άλλα λόγια, την αρχιτεκτονική ως απόλυτο ηθικό πρόσταγμα. Ακόμα πιο απλά, την αρχιτεκτονική της στέρησης, της απαγόρευσης, που τρέμει μην υποπέσει στην αμαρτία – τη διάβρωση της αρχιτεκτονικής από τη μεταφυσική.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Συντάσσεται παράλληλα με τον περίεργο εκείνο τύπο, τον Αβά&nbsp;</span><span lang="EN-US">Laugier</span><span>, που ήδη το 1765 ζητούσε από τους αρχιτέκτονες να σχεδιάζουν κτίρια λες κι ήταν πάρκα, «με οργάνωση και φαντασία, συσχετισμούς και αντιθέσεις, και αναπάντεχα στοιχεία που προσθέτουν ποικιλία: απόλυτη τάξη στις λεπτομέρειες, σύγχυση, ταραχή και θόρυβος στο σύνολο». Και διαβλέπει, ακόμα και πίσω από τις διαστροφές του μαρκησίου&nbsp;</span><span lang="EN-US">De</span><span lang="EN-US">&nbsp;</span><span lang="EN-US">Sade</span><span>, την ιδανική ενορχήστρωση των παθών που δεν τυφλώνουν ποτέ.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Οπότε ζητά την αποκατάσταση της απόλαυσης, με τη μορφή του ερωτισμού, σε μια αρχιτεκτονική της υπέρβασης. Ώστε μ’ αυτό τον τρόπο να αναγνωριστεί η συνύπαρξη λόγου και συναισθήματος σε αυτήν. Κατά ένα περίεργο τρόπο, με αυτή του τη στάση, συμμαχεί –εννοείται αθέλητα– με την «ευδαιμονία» του Επίκουρου, που κι εκείνος έζησε σε μια εποχή αποσύνθεσης.<span>&nbsp;</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Εργαλείο του&nbsp;</span><span lang="EN-US">Tschumi</span><span lang="EN-US">&nbsp;</span><span>είναι η άρνηση της λειτουργίας ως μοναδικού οδηγού πλεύσης, η άρνησή του να αποδεχτεί πως υπάρχει τρόπος να προβλέπεις τι θα συμβεί στον αρχιτεκτονημένο χώρο και να σχεδιάζεις γι’ αυτό. Στη θέση τους τοποθετεί το χώρο ως υποδοχέα συμβάντων, γεγονότων. Δανείζεται εργαλεία από τη σκηνοθετική ιδιοφυΐα του&nbsp;</span><span lang="EN-US">Eisenstein</span><span>, και έτσι προτείνει χώρους που μπορούν να υποδεχτούν «εγκληματικές πράξεις» ως την ύψιστη μορφή ερωτικού πάθους που εκτελούνται με νοητική διαύγεια. Ελάχιστο δείγμα ενός τέτοιου ερωτισμού ήταν άλλωστε οι κυκλικές μορφές που έδειξα πριν.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>Τα εργαλεία που διαθέτουμε για να επέμβουμε στον δημόσιο χώρο είναι, αλήθεια, τόσο απλά, τόσο στοιχειώδη! Όμως πόσο ανεξάντλητες είναι, με τέτοιους όρους, οι δυνατότητες που προσφέρουν στην αρχιτεκτονική…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span>Δημήτρης Φιλιππίδης 14.10.2011<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px;"><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><span>&nbsp;</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #d0e0e3;"><i>* Το παραπάνω κείμενο αποτελεί την εισήγηση του αρχιτέκτονα Δημήτρη Φιλιππίδη στο συνέδριο με θέμα "ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ...ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ" που γίνεται στη Θεσσαλονίκη.&nbsp;</i><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #d0e0e3;">Το συνέδριο διοργανώνει το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας / Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας, σε συνεργασία με τον ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ, τη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και τα Τμήματα Αρχιτεκτόνων των Πολυτεχνικών Σχολών των Πανεπιστημίων: Αριστοτέλειου, Πατρών, Θεσσαλίας, Δημοκρίτειου και Πολυτεχνείου Κρήτης.&nbsp;</span></i><span style="color: black;"><o:p></o:p></span></div><div><i><span style="color: black;"><br /></span></i></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319171666434910570-206159992866660777?l=osgouros.blogspot.com' alt='' /></div>odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-67816742784429822062011-10-09T11:38:00.000-07:002011-10-10T06:13:21.055-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 6.0pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 6.0pt; mso-line-height-alt: 18.0pt; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 35px;"><b></b></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 6.0pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 6.0pt; mso-line-height-alt: 18.0pt; text-align: justify;"><b><span class="nickname"><b><span style="font-size: 26pt;"><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">توكل كرمان المخلاف</span></span><span style="font-size: 26pt;"><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">ي</span><o:p></o:p></span></b></span></b></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Mo2wwDq6sGI/TpHgN0unReI/AAAAAAAABUU/tC_z8gFqqtg/s1600/karman_tent_slideshow.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="368" src="http://1.bp.blogspot.com/-Mo2wwDq6sGI/TpHgN0unReI/AAAAAAAABUU/tC_z8gFqqtg/s640/karman_tent_slideshow.jpg" width="640" /></a><br /><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 6pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 6pt; text-align: justify;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><div style="font-weight: 900;"><span class="hps"><b><span style="background-color: black; color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"></span></span></b></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="hps"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><span class="hps"><span style="background-color: black; color: white; font-size: large;">ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ</span></span></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: #f4cccc; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: large;">TAOYAKOYΛ KAΡMAN&nbsp;</span></div><h4 style="margin-bottom: 0in; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span"> <h4 style="line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"></h4><h4 style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="hps"><span style="background-color: black; font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Μου αρέσει η αραβική γραφή. Έχει εκείνη τη χάρη του χειροποίητου όπως και όλες οι ασιατικές γραφές και πολλές φορές αποτελεί από μόνη της ένα γοητευτικό κομψοτέχνημα. Θυμούμαι πως στην Κωνσταντινούπολη μου είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση εκτός από τον τρούλο της Αγιάς Σοφιάς ,τα ψηφιδωτά στη Μονή της Χώρας και οι υπογραφές των Σουλτάνων οι περίφημες τουρά. Περίτεχνες και αφαιρετικές σαν μονογράμματα, αποτελούσαν το χαρακτηριστικό σύμβολο ενός απόλυτου ηγεμόνα και ενσωμάτωναν μέσα τους εκτός από το όνομα και τις πιο σημαντικές ιδιότητες ή τα ξεχωριστά του γνωρίσματα. <o:p></o:p></span></span></span></h4><h4 style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="hps"><span style="background-color: black; font-family: Calibri; font-size: 11pt; letter-spacing: -1pt; position: relative; top: -1pt;"><o:p><span class="Apple-style-span" style="color: white;">&nbsp;</span></o:p></span></span></h4><h4 style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Διάλεξα λοιπόν για τίτλο της σημερινής ανάρτησης τη λέξη Α</span></span><span class="hps"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">l</span></span><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">-</span></span><span class="hps"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Hurriya</span></span><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">. Μια λέξη γραμμένη στα Αραβικά. </span></span><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ</span></span><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">. Και υπότιτλο το όνομα </span></span><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Tawakkul Karman, κι αυτό με τους ίδιους χαρακτήρες.&nbsp; </span><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Αφιερωμένα στην αρχιτεκτονική των αραβικών εξεγέρσεων που σαρώνουν ένα κόσμο που έμενε χρόνια στη σκιά κάθε πολιτικής αλλαγής, κάθε δημοκρατικής εξέλιξης στον υπόλοιπο κόσμο. Οι Άραβες είναι σπουδαίος λαός. Άνθρωποι εξαιρετικά ευφυείς, με σπουδαία συμβολή στην ανάπτυξη της μαθηματικής σκέψης και της αστρονομίας. Με μια μεγάλη ποιητική και λογοτεχνική παράδοση που διατρέχει αιώνες ξεκινώντας από το έπος του Γκιλγαμές στη μυθική Ουρούκ, τις χίλιες και μια αραβικές νύχτες, τα αυτοτελή τετράστιχα (ρουμπαγιάτ) του Πέρση Ομάρ Καγιάμ και τις μυστικές επικλήσεις του Μεβλανά Τζαλαλαντίν Ρουμί στον « αγαπημένο» Θεό της ύπαρξής του το 13^ο αιώνα ίσαμε τα στιχουργήματα του Άδωνι και του σπουδαίου ιρακινού Αμπντούλ- Γουαχάμπ Αλ -Μπαγιατί (</span></span><span class="fn"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Abdul-Wahab Al-Bayati)</span></span><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">, που ακόμη και μεταφρασμένα από μια άλλη γλώσσα διαθέτουν τέτοιο βάθος που μόνο συγκίνηση μπορεί να προκαλεί.<o:p></o:p></span></span></span></span></h4><div class="MsoNormal" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; text-align: justify;"><span class="hps"><span style="background-color: black; font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Με τη θεϊκή&nbsp; αιγύπτια τραγουδίστρια Ουμ Καλσούμ να είναι ανεξίτηλα χαραγμένη στη συλλογική μνήμη ενός ολόκληρου κόσμου ,καθώς τραγούδησε τα πάθη και τη βαθιά του εσωτερικότητα με το μοναδικό τρόπο που μια μεγάλη φωνή μπορεί να σταθεί κάτω από τις πυραμίδες. Με το νομπελίστα Ναγκίμπ Μαχφούζ να περιγράφει στα βιβλία του την αμφιθυμία και τη σκόνη της ερήμου που είναι πάντα ανακατεμένη με τη σαγήνη και την υγρή θέρμη ενός τόπου&nbsp; που τον ορίζουν οι αμμοθίνες και η πνιγηρή μετακίνηση τους όταν φυσά ο Σιμούν. <o:p></o:p></span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; text-align: justify;"><span class="hps"><span style="background-color: black; font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Οι άραβες πέρασαν μεγάλες περιπέτειες ακόμη και πρόσφατα. Ένας κόσμος γεμάτος από αναχρονιστικές δεσποτείες και κάθε λογής στρατοκράτες και βασιλίσκους, που εξακολουθούν να επιβιώνουν ακόμη και σήμερα, μια εποχή πια που η νέα γενιά έμαθε να επικοινωνεί με τα κινητά της τηλέφωνα και να κτίζει μέσα σε μια ριπή την αντίσταση της στις σκονισμένες αλάνες και τις πλατείες Ταχρίρ. Δεν είναι εύκολο πια να τιθασεύει κανείς μια συντριπτικά κυρίαρχη ηλικιακά νέα γενιά που έχει μάθει να ανταλλάσσει μηνύματα στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης και να ονειρεύεται μια ζωή που θα ξεπερνά τις στερήσεις και τις απαγορεύσεις που έχτισαν χρόνους πολλούς, μικροί και ανάξιοι άρχοντες, αδίστακτοι και έτοιμοι τώρα να βουτηχτούν στο αίμα των απλών ανθρώπων που ζητούν <b>ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.</b> <o:p></o:p></span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; text-align: justify;"><span class="hps"><span style="background-color: black; font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Τα μάτια όλων σήμερα είναι στραμμένα εκεί. Πριν από λίγο καιρό ο στοχαστής του 21^ου αιώνα Σλαβόι Σίζεκ μιλώντας με αφορμή τις εξεγέρσεις ντόμινο, που από τη μια μέχρι την άλλη άκρη του αραβικού κόσμου γεννούν μια νέα ελπίδα, παρατήρησε πως «…<i>σήμερα το ανοικτό βλέμμα και ο διεθνισμός είναι όσα συμβαίνουν εκεί, στις αχανείς πλατείες της απελευθέρωσης</i>….». Που δείχνουν σε μας τους βολεμένους ανθρώπους του αναπτυγμένου κόσμου, πως όσα γίνονται δεν έχουν μόνο το πρόσημο του θρησκευτικού φανατισμού και των σχεδιασμών που εξυπηρετούν τα πιο συντηρητικά κίνητρα αυτών των κοινωνιών αλλά μπορούν να αποτελούν ένα πραγματικό αίτημα για την <b>ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ </b>πρωτόγνωρο και για το λόγο αυτό συγκλονιστικό… <o:p></o:p></span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; text-align: justify;"><br /></div><h4 style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Χτες ανακοινώθηκε το βραβείο Νομπέλ για την Ειρήνη. Φέτος απονέμεται σε τρεις γυναίκες <i>«…για το μη βίαιο αγώνα τους </i></span></span><span class="hps"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">για την ασφάλεια</span></i></span><span class="apple-converted-space"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">&nbsp;</span></i></span><span class="hps"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">των γυναικών και</span></i></span><span class="apple-converted-space"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">&nbsp;</span></i></span><span class="hps"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">το δικαίωμά τους</span></i></span><span class="apple-converted-space"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">&nbsp;</span></i></span><span class="hps"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">να συμμετέχουν στη δημιουργία&nbsp; ενός ειρηνικού κόσμου…»</span></i></span><span class="apple-style-span"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">.</span></i></span><span class="apple-style-span"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Είναι η εκλεγμένη Πρόεδρος της Λιβερίας&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Ellen Johnson Sirleaf (γενν.1938), η λιβεριανή αγωνίστρια των δικαιωμάτων των γυναικών Leymah Gbowee (γενν.1972) και η δημοσιογράφος και ακτιβίστρια από την Υεμένη Tawakkul Karman (γενν.1979). Η πιο πρόσφατη φωτογραφία της νεαρής Τ</span><span class="hps"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">awakkul</span></span><span class="hps"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"> </span></span><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">είναι τραβηγμένη μέσα σε μια σκηνή στην πόλη της Σάναα , σπουδαία για την ξεχωριστή της ανώνυμη αρχιτεκτονική και τους εξεγερμένους τώρα και μήνες κατοίκους τους που αγωνίζονται με μη βίαιο τρόπο απέναντι στον αυταρχισμό της εκεί δεσποτικής εξουσίας.<o:p></o:p></span></span></span></span></h4><h4 style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="hps"><span style="background-color: black; font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><o:p><span class="Apple-style-span" style="color: white;">&nbsp;</span></o:p></span></span></h4><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-DNsNEt_y3h4/TpHwE834HRI/AAAAAAAABUY/Jt3bBclv7Qo/s1600/350264025_5d5e6af232_o.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="425" src="http://4.bp.blogspot.com/-DNsNEt_y3h4/TpHwE834HRI/AAAAAAAABUY/Jt3bBclv7Qo/s640/350264025_5d5e6af232_o.jpg" width="640" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">YEMENH / ΣΑΝΑΑ</span></td></tr></tbody></table><h4 style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Οι πόλεις της Υεμένης είναι φτιαγμένες από πηλό. Το υλικό που πλαστήκαμε κι εμείς κατά μιαν εκδοχή. Μερικές φορές όταν βρέξει δυνατά κινδυνεύουν να χαθούν τα πάντα μέσα στη λάσπη. Είναι όμως φτιαγμένες με μεράκι και πλουμισμένες σαν υφαντά που λάμπουν κάτω από τον ήλιο της ερήμου. Δεν είναι σχεδιασμένες από επώνυμους αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες. Διαθέτουν όμως μια ποιότητα και μια δύναμη σπάνια που μόνο αληθινοί τεχνίτες του χρόνου με έμπνευση παρμένη από το πνεύμα ενός περήφανου τόπου και μια βαθιά άγραφη παράδοση μαζί μπορούν να μνημειώσουν μέσα στο σκληρό περιβάλλον. Δεν ξέρω γιατί ο αγώνας των ανθρώπων της Υεμένης σήμερα και τα δυνατά πρόσωπα των νέων της όπως της </span></span><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Τ</span><span class="hps"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">awakkul</span></span></span></span><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">, μου φαίνεται πως κάτι έχουν πάρει από τη σπάνια ομορφιά που εκπέμπουν οι πόλεις αυτής της μικρής χώρας. Που αγωνίζονται για τις αόρατες πόλεις που ακόμη δεν γνώρισαν. </span></span><o:p></o:p></span></span></h4><h4 style="color: white; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="hps"><span style="color: black; font-family: Calibri; font-size: 11pt;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></span></h4><h4 style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Το ποίηματου Αμπντούλ- Γουαχάμπ Αλ -Μπαγιατί (</span></span><span class="fn"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Abdul-Wahab Al-Bayati/1926-1999) ενός σπουδαίου ιρακινού ποιητή που αποπειράθηκα να μεταφράσω από τα αγγλικά, θαρρώ πως λέει με τον πιο συγκλονιστικό τρόπο, όσα μαρτυρεί το χαμόγελο της </span></span><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri; font-size: 11pt;">Tawakkul Karman στις πλατείες της Υεμένης, </span><span class="fn"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">όλα εκείνα που εκφράζει η προσδοκία των νέων ανθρώπων που παλεύουν σήμερα στις χώρες αυτές&nbsp; και στις πλατείες όλου τον Κόσμου, για </span></span><span class="fn"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.</span></span><span class="fn"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">&nbsp;&nbsp; </span></span><span class="hps"><span style="font-family: Calibri; font-size: 11pt;">&nbsp;<o:p></o:p></span></span></span></span></h4><h4 style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="hps"><span style="background-color: black; font-family: Calibri; font-size: 11pt; letter-spacing: -1pt;"><o:p><span class="Apple-style-span" style="color: white;">&nbsp;</span></o:p></span></span></h4><div class="MsoNormal" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; line-height: 18pt; margin-bottom: 6pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 6pt;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: #f4cccc; font-size: x-small;"><span class="hps"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;">EΛΕΓΕΙΑ </span></i></span><span class="apple-converted-space"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;">&nbsp;</span></i></span><span class="hps"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;">ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ</span></i></span><span class="hps"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;"> </span></i></span><i style="font-weight: normal;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;"><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; του </span></i><span class="hps" style="font-weight: normal;"><i><span style="font-family: Calibri;">Αμπντούλ- Γουαχάμπ Αλ -Μπαγιατί</span></i></span><span class="nickname" style="font-weight: normal;"><i><span style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></i></span></span></div><h4 style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: #f4cccc; font-size: x-small; font-weight: normal;"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;"><br /><span class="hps">Βουίζει από ανθρώπους</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και μύγες</span>,<br /><span class="hps">Γεννήθηκα</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">σ΄αυτή,</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και</span><br /><span class="hps">στα τείχη της</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">γνώρισα την</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">εξορία</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">την</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">περιπλάνηση</span>.<br /><span class="hps">Την αγάπη</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και το θάνατο</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">τον αποκλεισμό</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">της φτώχειας.</span><br /><span class="hps">Στο περιθώριο</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">τις πύλες</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">της.</span><br /><span class="hps">Σ΄αυτή</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">ο πατέρας</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">που με δίδαξε</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">να περιηγούμαι</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">να</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">διαβάζω</span>:<br /><span class="hps">Οι ποταμοί</span>,<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">οι πυρκαγιές</span>,<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">τα σύννεφα</span> <span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">ο</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">αντικατοπτρισμός</span><br /><span class="hps">Μου έμαθε τι σημαίνει θλίψη</span>,<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">εξέγερση</span> <span class="hps">και επιμονή,</span><br /><span class="hps">να</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">φεύγω</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">να γυροφέρνω</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">τα σπίτια</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">των αγίων</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">του Θεού</span>,<br /><span class="hps">Ψάχνοντας για</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">το φως</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">τη ζεστασιά</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">μιας μελλοντικής</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">άνοιξης</span><br /><span class="hps">Που εξακολουθεί να</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">ζει</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">στα έγκατα της γης</span><br /><span class="hps">και</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">στα όστρακα της θάλασσας</span>,<br /><span class="hps">προσμένοντας την</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">προφητεία</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">μιας</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">μάντισσας</span>.<br /><span class="hps">Σ’ αυτή</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">μου έμαθε</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">να περιμένω</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">τη νύχτα</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">και τη μέρα</span><br /><span class="hps">και να αναζητώ</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">μια κρυφή</span>,<span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">μαγεμένη</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">πόλη</span><br /><span class="hps">στο χάρτη</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">του κόσμου</span><br /><span class="hps">παρόμοια με τη δική μου</span><br /><span class="hps">Με το</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">χρώμα των ματιών</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">της και</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">το</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">θλιμμένο</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">γέλιο</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">της,</span><br /><span class="hps">αλλά</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">χωρίς να είναι ντυμένη </span><br />με τα <span class="hps">κουρέλια</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">ενός γυρολόγου</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">κλόουν</span>,</span></i><br /><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;"> <span class="hps">και χωρίς το</span><span class="apple-converted-space"> </span><span class="hps">καλοκαιρινό βουητό</span><span class="apple-converted-space">&nbsp;</span><span class="hps">που κάνουν οι άνθρωποι</span></span></i><span class="hps"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;"> </span></i></span><span class="hps"><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;">και οι μύγες</span></i></span><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;">.</span></i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></span></h4><h4 style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in;"><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc; font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small; font-weight: normal; letter-spacing: -1px;"><i><br /></i></span></span></h4><h4 style="color: white; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; font-family: Calibri;">Odyss,9.10.2011</span><span class="nickname"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"><o:p></o:p></span></span></span></h4></span></h4><h4 style="font-size: 15px; font-weight: normal; line-height: 12pt; margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in; margin-top: 0in; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: UB-Helvetica;"><span class="Apple-style-span" style="letter-spacing: -1px;"><br /></span></span></span></h4><div style="font-weight: 900;"></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319171666434910570-6781674278442982206?l=osgouros.blogspot.com' alt='' /></div>odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-71105407937217376422011-09-25T09:16:00.000-07:002011-09-25T09:16:21.690-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: #f1c232;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;">N</span></b><b><span style="font-family: Calibri;">α επιστραφούν πίσω τα κλεμμένα -με βανδαλισμό -γλυπτά του Παρθενώνα , </span></b></span><b><span style="font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ενός μοναδικού οικουμενικού μνημείου της δημιουργικής διάνοιας&nbsp;</span></span></b><b><span style="font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">και του ανθρώπινου μέτρου&nbsp;</span></span></b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><span style="font-family: Calibri;">[μέλους του καταλόγου της </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">UNESCO</span></b></span><b><span style="font-family: Calibri;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">]&nbsp;</span></span></b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-48oy-BBCbBA/Tn9P1DRiw2I/AAAAAAAABUM/jmaHUDGx6pY/s1600/vaso+eleftheriou_Parthenon+NW+corner.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="640" src="http://3.bp.blogspot.com/-48oy-BBCbBA/Tn9P1DRiw2I/AAAAAAAABUM/jmaHUDGx6pY/s640/vaso+eleftheriou_Parthenon+NW+corner.jpg" width="419" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><b>Παρθενώνας, Β.Δ. γωνία_φωτο. Β.Ε._2011</b></td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η βία των αιώνων υπήρξε πάντα ένας κινητήριος μοχλός της κοινής ανθρώπινης συνθήκης. Ο «<i>πόλεμος ήτανε ο πατέρας</i> <i>των πάντων</i>» κατά τον Ηράκλειτο και είχε για μαμή της εξέλιξης την αντιπαράθεση και τη σύγκρουση. Τα χρόνια που θεμελιώθηκε ο Παρθενώνας οι πυραμίδες μετρούσαν κιόλας 2000 χρόνια πάλης της πέτρας με τη σκληρή άμμο της ερήμου. Και πριν από 100 ακριβώς χρόνια τέτοια εποχή (1911) ο αρχιτέκτονας </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Le</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Corbusier</span><span style="font-family: Calibri;">, ηγετική φυσιογνωμία της αρχιτεκτονικής του 20^ου αιώνα, πόζαρε για μια δαγκεροτυπία κάτω από το θριγκό του ναού της Αθηνάς στην Ακρόπολη, γράφοντας τις σκέψεις του σε ένα ημερολόγιο που έμελε με περιπετειώδη τρόπο να εκδοθεί πολύ αργότερα ξαναγραμμένο σχολαστικά με όλη την πείρα που αποκτήθηκε από το δημιουργό του στη διάρκεια ενός ταραγμένου αιώνα…<o:p></o:p></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-_4crIz67vkI/Tn9S3prXorI/AAAAAAAABUQ/WIqnhpDCXwY/s1600/900x720_2049_2199.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-_4crIz67vkI/Tn9S3prXorI/AAAAAAAABUQ/WIqnhpDCXwY/s640/900x720_2049_2199.jpg" width="404" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">O νεαρός Le Corbusier στην Ακρόπολη το 1911_φωτο.Fondation Le Corbusier</td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Όλα τα παραπάνω μου έρχονται στο νου καθώς κοιτάζω αυτή την υπέροχη πολυεπίπεδη λήψη που μου έστειλε η φίλη μου η Β.Ε. Μια φωτογραφία παρμένη από τη βορειοδυτική γωνία του Παρθενώνα, πάνω από το ναό, εκεί ψηλά από όπου μπορεί κανείς να εποπτεύει το αττικό τοπίο μέσα από τις μεταλλικές σκαλωσιές της αποκατάστασης που συνεχίζεται σχεδόν 40 χρόνια τώρα από το Μανόλη Κορρέ και εξαιρετικούς συνεργάτες του που έμαθαν όλα τούτα τα χρόνια να συνομιλούν με το μοναδικό μνημείο, αγγίζοντας θωπευτικά τα σπαράγματα των μαρμάρων και τις μετόπες του,με μια μοναδική έγνοια που μετασχηματίζει την ολοφάνερη βία της ιστορικής εμπειρίας σε καθημερινή τρυφή για το πιο σπουδαίο οικοδόμημα της ανθρώπινης διανοητικής κατάθεσης… <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ο Παρθενώνας γνώρισε τη διάπυρη βία της βαρβαρότητας των Μήδων, τις αναρίθμητες περιπέτειες του κλεινού άστεως στη διάρκεια πολλών αιώνων που διανύθηκαν, την καταστροφή των «ειδώλων» που αποζήτησε η νέα θρησκεία ενός αγαπητικού δόγματος, την πολιορκία και τη μετατροπή του σε <span>&nbsp;</span>πυριτιδαποθήκη των οθωμανών που ανατινάχτηκε από το βενετό Μοροζίνι. Στις αρχές του 19^ου αιώνα, ήλθε και η φρικτή ώρα του βίαιου αποχωρισμού που επιφύλαξε η σκύλευσή του από ένα ελεεινό «λόρδο» που έκοψε με σφυριά και πριόνια τις μετόπες του, τα αετώματα του Φειδία<span>&nbsp; </span>και τα άλογα της πομπής της σελήνης, σε μια περίοδο που οι οθωμανοί κυριαρχούσαν ακόμη και η κληρονομιά του τόπου παράμενε απροστάτευτη. Για να γεμίσει τα μουσεία μιας αμετανόητης αυτοκρατορίας με θησαυρούς κι αριστουργήματα της αρχαιοελληνικής δημιουργικής διάνοιας που ξεπερνούσαν βέβαια συντριπτικά τις βαρετές «ιπποδρομίες με καπέλα» και τους αποκεφαλισμούς των γυναικών του Ερρίκου του Η’ και βέβαια μια «παράδοση» που ταυτίζει ακόμη το νόημα της μέρας με το απογευματινό τσάι με σκονς και την κατανάλωση ζεστής μπίρας μέχρι αναισθησίας στις θλιβερές προαστιακές παμπ μέχρι και σήμερα…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Σε μια χώρα που έγραψε θέατρο και ερωτικά σονέτα ο Σαίξπηρ ,έκτισε ο σκωτσέζος </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Charles</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Rennie</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Mackintosh</span><span style="font-family: Calibri;"> και κληροδότησε μοναδικά ζωγραφικά έργα ο </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Lucian</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Freud</span><span style="font-family: Calibri;">,σε ένα τοπίο που μνημειώνεται από το Στόουνχετζ και τις εξαιρετικές εκκλησίες του </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Sir</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Christopher</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">When</span><span style="font-family: Calibri;">, σε μια χώρα με την πόλη του Εδιμβούργου που σε μαγεύει με το απόκοσμο βορεινό της φως και την ποιότητα του δημόσιου χώρου της και μια πρωτεύουσα που αντιστάθηκε στους ναζί με εκατόμβες αθώων θυμάτων που βομβαρδίστηκαν ανελέητα, είναι άδικο ακόμη να κρατούνται φυλακισμένα σε ανήλιαγες φυλακές - όπως στο θλιβερό μπούνκερ της αίθουσας </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">J</span><span style="font-family: Calibri;">. </span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Duveen</span><span style="font-family: Calibri;"> του Βρετανικού Μουσείου - τα γλυπτά που γεννήθηκαν στο αττικό φως για να λάμπουν κάτω από τον ήλιο στο γύρισμα της μέρας, λίγο μόλις πιο κάτω από εκείνη τη γωνία με τα περιστέρια που φαίνεται στη φωτογραφία…<o:p></o:p></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-guiCkC6JmiI/Tn9PTgLNVSI/AAAAAAAABUE/xlcNgNCUMD4/s1600/Elgin_Marbles_British_Museum.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="310" src="http://2.bp.blogspot.com/-guiCkC6JmiI/Tn9PTgLNVSI/AAAAAAAABUE/xlcNgNCUMD4/s400/Elgin_Marbles_British_Museum.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Το μπούνκερ των γλυπτών του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο ("αίθουσα" J.Duveen)</td></tr></tbody></table><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><!--[if gte vml 1]><v:shape id="_x0000_i1026" type="#_x0000_t75" style='width:225pt;height:174.75pt'> <v:imagedata src="file:///C:\DOCUME~1\user\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_image003.jpg" o:title="Elgin_Marbles_British_Museum"/> </v:shape><![endif]--><!--[if !vml]--><!--[endif]--><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η επίδειξη της καλλιέργειάς μας <span>&nbsp;</span>και ο σεβασμός του άλλου προϋποθέτει ένα κοινό «πρωτόκολλο παραδοχών και στάσεων». Αν δεν υπάρχει τότε δεν έχει κανένα νόημα να συζητά κανείς με επιχειρήματα που έχουν σκοπό να πείσουν και να νουθετήσουν. Η χυδαία κλοπή των γλυπτών του Παρθενώνα αποτελεί το πιο βίαιο γεγονός της ιστορίας ενός μοναδικού μνημείου που αποτελεί και επιτομή του ανθρώπινου μέτρου από όποια σκοπιά κι αν το δει κανείς. Η σημερινή πεισματική άρνηση της επιστροφής τους ή και της πολύχρονης δάνειας έκθεσής τους αποτελεί μια πράξη που χαρακτηρίζει με σαφήνεια εκείνους που εξακολουθούν να επιμένουν σ΄αυτή γιατί απλούστατα «αποκομίζουν πολλά κέρδη» για τους προσωπικούς τους ιδιοτελείς σκοπούς και όχι βέβαια για τη συντήρηση της Ακρόπολης. Ας μη γελιόμαστε. Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για την επίδειξη μιας τόσο ανάρμοστης και προκλητικής στάσης από τους ιστορικούς αποικιοκράτες. Εδώ περισσεύει απροκάλυπτα η βαρβαρότητα του αποκλειστικού τους υλικού συμφέροντος και όχι βέβαια η επίκληση των αξιών και του ηθικού περιεχομένου ενός δημιουργήματος που εξυψώνει το ανθρώπινο μέτρο αλλά δεν καταφέρνει βέβαια να περιορίσει και τη βρετανική υποκρισία. <b>Ο ανθρώπινος πολιτισμός και ο Λόγος δεν έχουν καμιά σχέση με συμπεριφορές που επαναφέρουν τα πράγματα στην εποχή του </b></span><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">HOMO</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">ERECTUS</span></b><span style="font-family: Calibri;">…Τελεία και παύλα. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US;">Odyss, 25.09.2011</span><span lang="EN-US" style="font-family: Calibri;"> </span><span style="font-family: Calibri;"><span>&nbsp;&nbsp;</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319171666434910570-7110540793721737642?l=osgouros.blogspot.com' alt='' /></div>odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-26071275380047165632011-09-14T11:59:00.000-07:002011-09-14T12:02:30.118-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-fOr50Tn1uVA/TnDgcVHO0II/AAAAAAAABUA/ein161vClDQ/s1600/%25CE%2592%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2582-%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25AF+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25BA%25CF%2581%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="428" src="http://1.bp.blogspot.com/-fOr50Tn1uVA/TnDgcVHO0II/AAAAAAAABUA/ein161vClDQ/s640/%25CE%2592%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2582-%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25AF+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25BA%25CF%2581%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" width="640" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: red;"><b>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Η ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ Η ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ</b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: red;"><b><br /></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: red;"><b>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</b></span><b><span style="font-family: Calibri; font-size: 20pt;">Το αληθινό χρέος είναι το χρέος στη Βιάννο</span></b><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Πριν από δέκα χρόνια στη Νέα Υόρκη, μια ακραία εκδήλωση τυφλής βίας με θύματα 2973 αθώους, αποτέλεσε την αφετηρία για μια μεγάλη αλλαγή στη συνολική συνθήκη του Κόσμου μας. Η πολιτική του μεταπρατικού παραγωγικού μοντέλου είχε εξαντληθεί και αναγκάστηκε να παραδώσει τη σκυτάλη στη διάδοχη ακραία εκδοχή του χρηματοπιστωτικού καζίνου, που οδήγησε μέσα στα επόμενα χρόνια στην πιο αδιάντροπη εξαχρείωση ενός άπληστου και κυνικού «παραδείγματος» που ξέρει να μετρά την εξέλιξη μόνο με το κέρδος και τα χρέη που συσσωρεύει τοκογλυφικά σε βάρος των αδύναμων.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Σήμερα η ρητορική της ισχύος διατυπώνεται καθημερινά με τον πιο επίσημο και θεσμικό τρόπο από τους εκπροσώπους του παγκόσμιου μπαμπούλα των αγορών που αποτελούν το διαρκές υπόβαθρο πάνω στο οποίο ανακοινώνονται κάθε μέρα εκτιμήσεις ,προβλέψεις και υποθέσεις ρίσκου, από τα πιο επίσημα στόματα. Δεν έχει σημασία να αναφέρει κανείς επικαιρικά γεγονότα και να κάνει αξιολογήσεις για τα καθημερινά ανακοινωθέντα της απόλυτης κυριαρχίας των μηχανισμών ελέγχου και ισχύος που παίζουν με στημένες διαδικασίες -στο παγκόσμιο χρηματιστήριο- τις τύχες ανθρώπων και ολόκληρων κρατών. Οι σχηματισμοί εξουσιαστικού ελέγχου δεν έχουν πια πολιτικό ή εθνικό χαρακτήρα. Οι νέοι αφέντες της μεταοργουελικής συνθήκης διαθέτουν τα προνόμια μιας υπερεθνικής και εξωπολιτικής δομής που μπορεί χωρίς επιπτώσεις και κανένα έλεγχο, να διακινεί κάθε είδους άϋλα προϊόντα μέσω ρυθμίσεων κεντρικού χαρακτήρα που έχουν αλλοιώσει δραματικά και μετασχηματίσει τις καταστατικές δεσμεύσεις που είχε διαμορφώσει μέσω του δημοκρατικού ελέγχου η πολιτική και παραγωγική μεταπολεμική συνθήκη. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Το δίπολο <b>απληστία και κέρδος</b> είναι σήμερα ο βασικός ιστός πάνω στον οποίο υφαίνεται ολόκληρη η στρατηγική πρόταση του κυρίαρχου μοντέλου της ευρωπαϊκής και της αμερικανικής πρότασης. Τα συντρίμμια των δυο παγκόσμιων πολέμων δεν σκέπασαν μόνο τα κρίματα αυτών που τους προκάλεσαν αλλά έθαψαν κάτω από τόνους νομικιστικών και γεωπολιτικών εκβιασμών και την ιστορική αλήθεια, επιβάλλοντας εκτός από την ατιμωρησία και την ταφόπλακα της λήθης και της αδιαφορίας για τα φοβερά τους εγκλήματα. Η απόλυτη άρνηση μετάνοιας των διαδόχων των ναζί, υπεύθυνων της πιο ωμής βίας που ασκήθηκε ποτέ κατά της ανθρωπότητας, που έχουν αποφύγει συστηματικά μέχρι σήμερα να καταβάλουν την παραμικρή αποζημίωση στα θύματά τους, αποτελεί σήμερα μια θεμελιώδη υπόθεση ηθικού περιεχομένου. Με επιχειρήματα περί ετεροδικίας αρνούνται να δικαστούν ακόμη και στην Ιταλία που το επιτρέπει για όλα όσα επεφύλαξαν σε απλούς και αθώους ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη και κυρίως στην Ελλάδα στη διάρκεια της ελεεινής τους παρουσίας. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Στις 14 του Σεπτέμβρη, κοινοί ποινικοί εγκληματίες, απάνθρωπες και στυγερές φάτσες βγαλμένες από τον πάτο της κόλασης ,ντυμένοι με στολές παραλλαγής των χιτλερικών στρατευμάτων κατοχής και τα παραπλανητικά ονόματα «Βέρμαχτ» και&nbsp; «γερμανός διοκητής της Κρήτης Φ. Μύλλερ», έδωσαν τη διαταγή να αφανιστούν από προσώπου γης οι κάτοικοι των οικισμών της μαρτυρικής Βιάννου και των δυτικών χωριών της Ιεράπετρας, γιατί έκαναν το λάθος να ζουν σε μια περιοχή που υπήρχαν –ευτυχώς- αντάρτες που μάχονταν για αξιοπρέπεια και ελευθερία. Η εντολή ήταν σαφής. <i>«Να εκτελεστούν όλοι οι άντρες που &nbsp;έχουν ηλικία πάνω από τα 16 όπου κι αν βρίσκονται και όλοι ανεξαιρέτως χωρίς διάκριση φύλου που βρίσκονται έξω από τα σπίτια τους».</i>Πάντα είχα την πεποίθηση πως η μεγάλη δυτική ζωγραφική του Ιερώνυμου Μπος και τα τέρατα που κατοικούν στους πίνακες του Γκόγια, του Οντιγιόν Ρεντόν αλλά και στις μεταφυσικές εικονογραφήσεις της κόλασης των ορθόδοξων εκκλησιών της Κρήτης, ωχριούσαν μπροστά στην πραγματικότητα που αντιπροσώπευαν τα κτήνη της ναζιστικής μηχανής που κατέκλυσαν σαν τερατόμορφοι δαίμονες τα βουτηγμένα στη φυσική ομορφιά χωριά του τόπου μας στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.&nbsp; <i>&nbsp;<o:p></o:p></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Ελάχιστες φωτογραφίες διασώθηκαν για να θυμίζουν αυτό το ολοκαύτωμα των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής και την επιβολή του φόρου αίματος που αποφάσισαν και εκτέλεσαν με συστηματική τευτονική τελειότητα. Η συγκλονιστική φωτογραφία με τους χαραγμένους στις φτωχικές πόρτες σταυρούς στο σπίτι του Π. Ινιωτάκη στα Αμυρά της Βιάννου, θα υπάρχει πάντα για να ανακαλεί στη μνήμη εκείνη τη φρικτή εμπειρία των δολοφονημένων απλών ανθρώπων ενός σπάνιου τόπου, που από όσο ξέρω μέχρι σήμερα ποτέ δεν άκουσε από τους δολοφόνους του ούτε την έκφραση μιας απλής συγγνώμης. Οι σταυροί αυτοί θα είναι ένα ντοκουμέντο βίας και καταστροφής και θα&nbsp; μαρτυρούν για πάντα το ανεξόφλητο βαρύ χρέος των εγκληματιών αυτών απέναντι στους αθώους μάρτυρες και τις επόμενες γενιές.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η φωτογραφία αυτή μου ήρθε σήμερα στο νου, καθώς διαβάζω για πολλές μέρες τώρα τις δηλώσεις των κραταιών και σήμερα κρατικών αξιωματούχων της χώρας που δεν φαίνεται να έχει τίποτα διδαχτεί από εκείνα που της χρέωσε η Ιστορία. Οι νέοι αφέντες της Ευρώπης με αναίμακτο αλλά το ίδιο επιθετικό τρόπο αυτή τη φορά μας νουθετούν να υποκύψουμε αβίαστα στη συνθήκη της πιο ακραίας ανισορροπίας που επέλεξαν για να επιβάλουν την οικονομική κυριαρχία τους , να εξασφαλίσουν την αποπληρωμή των τοκογλυφικών δανείων που έχουν χορηγήσει και να εκδηλώσουν με κάθε τρόπο την απόλυτη αδιαφορία τους για τους «τεμπέληδες του νότου». Το όραμα της ενιαίας Ευρώπης ίσως να αποτελεί τελικά τη μεγαλύτερη ουτοπία του σήμερα όπως εύστοχα παρατήρησε ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ στο ίδιο το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Είναι όμως παραπάνω από σαφές πως στο βάθος της προσέγγισης των κατοχικών καταστροφέων της Ευρώπης δεν έχει υπάρξει όλα αυτά τα χρόνια καμιά οραματική αφετηρία που να διαπραγματεύεται την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης και κυρίως την παγίωση μιας συνθήκης που θα υπολογίζει τις ανθρώπινες προτεραιότητες και όχι τις λογικές των αγορών. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;">Η μνήμη τουλάχιστον και η Ιστορία δεν τους δίδαξε τίποτα; Ας ταπεινωθούν κι αυτοί μια φορά και ας σταματήσουν να κομπάζουν με τόση έπαρση απέναντι στα χτεσινά θύματά τους. Η ενιαία Ευρώπη είναι ίσως η μοναδική μάχη που μπορούν να δώσουν ακόμη με πειστικό τρόπο αν δεν τους ενδιαφέρει να αντιπροσωπεύουν μόνο το σωματώδη Γαργαντούα του Πανταγρουέλ που ήταν βέβαια ένας γίγαντας αλλά είχε μυαλό μικρού παιδιού ή ακόμη χειρότερα να τους θυμόμαστε πάντα σαν τους χασάπηδες της ηπείρου μας που ποτέ δεν κατάφεραν να κατανοήσουν τα φοβερά χρέη που δημιούργησαν για όσους βίωσαν το πέρασμά τους από τη γη τους ως επέλαση των μυθολογικών βαλκυριών… <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><o:p>Οdyss, 14.09.2011</o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319171666434910570-2607127538004716563?l=osgouros.blogspot.com' alt='' /></div>odysshttp://www.blogger.com/profile/00162033734826597330noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4319171666434910570.post-65374995173532761732011-09-11T13:55:00.000-07:002011-09-14T12:45:02.580-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b><span style="color: red; font-family: Calibri; font-size: 18pt;">11.09.1973_Σαντιάγο Χιλής</span></b><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="apple-style-span"><b><span style="color: red; font-family: Calibri; font-size: 18pt;">Η πολιτική βία κατά του Σαλβαδόρ Αλλιέντε <o:p></o:p></span></b></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pD6TKoFS9ac/Tm0hRXFVwxI/AAAAAAAABT0/ORXdgtNSb6g/s1600/01_salvador_allende.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="297" src="http://1.bp.blogspot.com/-pD6TKoFS9ac/Tm0hRXFVwxI/AAAAAAAABT0/ORXdgtNSb6g/s400/01_salvador_allende.jpg" width="400" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: white; font-family: Calibri;">Σαν σήμερα. Πριν από 38 χρόνια στρατηγοί ανδρείκελα με χιτλερικά μουστάκια ανατρέπουν στη Χιλή το δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της Χιλής Σαλβαδόρ Αλλιέντε. Στο προεδρικό μέγαρο της Μονέδα ο πρόεδρος της χιλιανής δημοκρατίας μαζί με λίγους πιστούς που τον υπεράσπισαν μέχρι τέλους, αγωνίζεται με αξιοπρέπεια μέχρι την τελευταία του ώρα να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα του χιλιανού λαού για δημοκρατικούς θεσμούς και ελευθερία. Τα πιόνια μιας&nbsp; ελεεινής αμερικανοκίνητης συνομωσίας καταφέρνουν στο τέλος να κυριαρχήσουν και να βυθίσουν τη χώρα σε ένα μακρύ σκοτάδι. Εκείνη την τραγική μέρα η νεολαία και οι ενεργοί πολίτες όλου του κόσμου&nbsp; είδαν να ποδοπατείται με βίαιο και προδοτικό τρόπο όλο το όραμα και ο πολύπλευρος αγώνας μιας σημαντικής προσωπικότητας, του Σαλβαδόρ Αλλιέντε, που εκλεγμένος από το χιλιανό λαό, είχε με τη δύναμη των ιδεών και της πολιτικής του καταφέρει να δώσει μια ευκαιρία στους απλούς ανθρώπους αναπτύσσοντας διαδικασίες και θεσμούς πρωτόγνωρους σε μια εποχή που είχε πολλές ανοικτές πληγές από το Βιετνάμ –όπου οι αμερικανοί πυρπολούσαν το ρύζι- ίσαμε την Ελλάδα των ανδρεικέλων συνταγματαρχών που είχαν αρχίσει σιγά σιγά να καταρρέουν.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><span class="apple-style-span"><span style="font-family: Calibri;">Το 1973 ο κόσμος γνώριζε παντού τη βία της παρουσίας της υπερδύναμης. Στο Μάι Λάι ήταν ακόμη νωπή η φρίκη από τις βόμβες ναπάλμ που έκαιγαν τις σάρκες μικρών βιετναμέζων, στη Νομική της Αθήνας από το Φλεβάρη η νεολαία είχε αρχίσει να εναντιώνεται στη θεσμική βία μιας όλο και πιο σκοτεινής δικτατορίας, στη Χιλή ο Σαλβαδόρ αγωνιζοταν με δημοκρατικά μέσα να περισώσει τις λαϊκές κατακτήσεις και το πρωτοφανές πείραμα μιας συμμετοχικής δημοκρατίας από μια όλο και πιο βίαιη προνομιούχα τάξη που εναντιωνόταν σε κάθε ουσιαστική μεταρρύθμιση και είχε στραμμ�